Δευτέρα, 4 Μαρτίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ

Ἔπραξεν ἄριστα ὁ Ἑλληνικός Ἐρυθρός Σταυρός ν’ ἀποστείλῃ βοήθειαν εἰς τήν καταστραφεῖσαν ὑπό τῶν σεισμῶν πόλιν Βάρκα τῆς Λιβύης. Καί τοῦτο, ὄχι μόνον διά λόγους ἀνθρωπιστικούς, ἀλλά καί διότι εἰς τήν Λιβύην ζοῦν ἀρκεταί χιλιάδες Ἑλλήνων, ὑπό τήν θετικήν προστασίαν τῆς κυβερνήσεως τῆς χώρας· ἔχουν δέ ἀναλάβει καί Ἕλληνες τεχνικοί μεγάλης ἐκτάσεως ἔργα, ἐνῷ, ἐκ παραλλήλου, καί οἱ Ἕλληνες σπογγαλιεῖς τυγχάνουν φιλικῆς συμπεριφορᾶς. Ἔπρεπε, λοιπόν, καί εὐρύτερον ἡ Ἑλλάς νά ἐκδηλώσῃ τήν συμπάθειάν της καί ὄχι μόνον διά τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ἐφ’ ὅσον τόσοι λόγοι συνέτρεχαν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
ΤΩΝ «ΣΠΙΤΙΩΝ
ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»
ΘΕΣ/ΝΙΚΗ.–

Ἀφίκετο σήμερον τήν πρωίαν, σιδηροδρομικῶς, εἰς Θεσσαλονίκην ἡ Βασίλισσα, ἡ ὁποία μετέβη ἀμέσως καί παρέστη εἰς τήν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ 13ου συνεδρίου τῶν διευθυντῶν τομέων τῶν «Σπιτιῶν τοῦ Παιδιοῦ», «Ὁμάδων βοηθείας ὑπαίθρου» καί «Ἀστικῶν Κέντρων» τῆς Βασιλικῆς Προνοίας. Ἡ Βασίλισσα θά παραμείνῃ ἐνταῦθα ἐπί διήμερον.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ