Δευτέρα, 4 Μαρτίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ

Ἔπραξεν ἄριστα ὁ Ἑλληνικός Ἐρυθρός Σταυρός ν’ ἀποστείλῃ βοήθειαν εἰς τήν καταστραφεῖσαν ὑπό τῶν σεισμῶν πόλιν Βάρκα τῆς Λιβύης. Καί τοῦτο, ὄχι μόνον διά λόγους ἀνθρωπιστικούς, ἀλλά καί διότι εἰς τήν Λιβύην ζοῦν ἀρκεταί χιλιάδες Ἑλλήνων, ὑπό τήν θετικήν προστασίαν τῆς κυβερνήσεως τῆς χώρας· ἔχουν δέ ἀναλάβει καί Ἕλληνες τεχνικοί μεγάλης ἐκτάσεως ἔργα, ἐνῷ, ἐκ παραλλήλου, καί οἱ Ἕλληνες σπογγαλιεῖς τυγχάνουν φιλικῆς συμπεριφορᾶς. Ἔπρεπε, λοιπόν, καί εὐρύτερον ἡ Ἑλλάς νά ἐκδηλώσῃ τήν συμπάθειάν της καί ὄχι μόνον διά τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ἐφ’ ὅσον τόσοι λόγοι συνέτρεχαν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ
ΤΩΝ «ΣΠΙΤΙΩΝ
ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»
ΘΕΣ/ΝΙΚΗ.–

Ἀφίκετο σήμερον τήν πρωίαν, σιδηροδρομικῶς, εἰς Θεσσαλονίκην ἡ Βασίλισσα, ἡ ὁποία μετέβη ἀμέσως καί παρέστη εἰς τήν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν τοῦ 13ου συνεδρίου τῶν διευθυντῶν τομέων τῶν «Σπιτιῶν τοῦ Παιδιοῦ», «Ὁμάδων βοηθείας ὑπαίθρου» καί «Ἀστικῶν Κέντρων» τῆς Βασιλικῆς Προνοίας. Ἡ Βασίλισσα θά παραμείνῃ ἐνταῦθα ἐπί διήμερον.

Απόψεις

Ἀπόρρητη σύσκεψις στήν Κατεχάκη: 230.000 μετανάστες μᾶς «ἐπιστρέφει» ἡ Γερμανία

Εφημερίς Εστία
Ὡς πρώτη δόσις ζητεῖται ἡ «ἐπαναπροώθησις» 8.000 «προσφύγων» πού θεωροῦνται δευτερογενεῖς ροές ἀπό τήν ἐποχή πού «λιάζονταν», ἀλλά καί τήν περίοδο τῆς ΝΔ – Δέν τούς ἀντέχει ὁ γερμανικός προϋπολογισμός «Δέλεαρ» ἡ ἐπιδότησις τῆς παραμονῆς

«Μέ ὁρίζει ἡ δικαιοσύνη!»

Μανώλης Κοττάκης
Αὐτό πού ἔπραξε χθές ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, νά ἀπονείμει τό ἀριστεῖο της στόν συνθέτη Σταῦρο Ξαρχάκο (τρεῖς μέρες μετά τά 87α γενέθλιά του, πού ἑόρτασε στήν οἰκία τοῦ πρέσβεως Κριεκούκη), ἔπρεπε νά εἶχε γίνει πολύ καιρό τώρα.

Δεύτερo πλῆγμα στόν σκληρό πυρῆνα τοῦ Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Οὐάσιγκτων.- Ἀπανωτά εἶναι τά πλήγματα πού δέχεται τά τελευταῖα 24ωρα ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος, καθώς πρόσωπα ἀπό τόν στενό κύκλο συνεργατῶν του, πού ἡγοῦνται σημαντικῶν θέσεων, ἀποδομοῦν τά ἐπιχειρήματα πού παρουσίασε προκειμένου νά ἐξαπολύσει τήν ἐπίθεση κατά τοῦ Ἰράν.

Ἀπό τήν «σινιέ» στήν «θεοσεβούμενη» τυραννία

Δημήτρης Καπράνος
Φυσικά καί εἶναι δύσκολο νά συμφωνεῖ κανείς –πόσῳ μᾶλλον νά ἐπιχαίρει– μέ ἕναν πόλεμο, μέ βομβαρδισμούς ἐναντίον ἀμάχων καί τουριστῶν, μέ δολοφονίες πολιτικῶν, μέ ὅλα, τέλος πάντων, πού συμβαίνουν αὐτό τόν καιρό στήν περιοχή τῆς Μέσης Ἀνατολῆς.

Σάββατον, 19 Μαρτίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΝΑ ΖΗ!