Δευτέρα, 28 Μαΐου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ!

Εἰς τήν Λευκωσίαν, τό ἀνακριτικόν δικαστήριον διέκοψε τάς ἐργασίας του ἐπ’ ἀόριστον. Ἔτσι, ὅλη αὐτή ἡ ἱστορία τῶν δυναμιτιστικῶν ἀποπειρῶν κατά τῶν δύο Τουρκικῶν τεμενῶν καί τοῦ παραρτήματος τοῦ Παγκυπρίου Γυμνασίου, ὡς ἐπίσης καί τῆς δολοφονίας τῶν δύο Τουρκοκυπρίων δημοσιογράφων, τίθεται εἰς τό ἀρχεῖον, τήν ὥραν ὅμως πού ὁ θρασύς καί πράκτωρ τῶν Ἄγγλων Ντενκτάς, δέν παύει ν’ ἀπειλῇ τό σύμπαν. Μιά καί αὐτή ἀπόδειξις, ὅτι ὅλα τά θέματα τῆς δυστυχοῦς Κύπρου εἶναι τό ἀντικείμενον τῆς αἰσχροτέρας συναλλαγῆς. Διά νά μή ἀποδειχθῇ ἡ Τουρκική ἐγκληματικότης θάπτεται καί ἡ ὑπόθεσις τῶν δολοφονιῶν.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ ΕΔΕΧΘΗΣΑΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

Οἱ Βασιλεῖς ἐδέχθησαν εἰς τούς κήπους τῶν Ἀνακτόρων, ἐκπροσώπους τῶν τάξεων, ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῶν πριγκηπικῶν γάμων. Οἱ προσκεκλημένοι ἀνήρχοντο εἰς 1.800 περίπου, προήρχοντο δέ ἐξ ὅλης τῆς χώρας. Οἱ Βασιλεῖς, μετά τοῦ Διαδόχου Κωνσταντίνου καί τῆς πριγκηπίσσης Εἰρήνης, κατῆλθον εἰς τόν κῆπον μετά τήν 6ην μ.μ. συνοδευμένοι ὑπό τοῦ ὑπ. Ἐργασίας, ἐνῶ ἡ μουσική ἀνέκρουε τόν Ἐθνικόν Ὕμνον. Ἐν συνεχείᾳ ἐδέχθησαν τάς εὐχάς τῶν προσκεκλημένων.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ