Χριστούγεννα τοῦ καταναλωτισμοῦ καί τῆς ἀγνοίας

Ἐδῶ πού τά λέμε, δέν πολυκαταλαβαίνουμε πλέον τά Χριστούγεννα. Κι ἔτσι πού πᾶμε, κάποια στιγμή θά ἔχουν τήν ἴδια σημασία μέ τήν Black Friday!

Καθ’ ὅτι ἡ ἀνηλεής καταδίωξη ἀπό τόν καταναλωτισμό, θά κάνει τούς ἀνθρώπους νά ἀποδεχθοῦν ὅτι τά Χριστούγεννα δέν εἶναι παρά μία –ἀκόμη– γιορτή γιά ψώνια! Ἐπιτρέψτε μου, δέ, νά σᾶς πῶ, ὅτι δέν εἶναι μόνο ἡ κρίση πού ἔχει ἀφαιρέσει τήν λάμψη ἀπό τίς Χριστιανικές μας Ἑορτές καί μᾶς ἔχει ἀπομακρύνει ἀπό τό πραγματικό τους νόημα.

Τί εἶναι τά Χριστούγεννα ἀλήθεια; Τί γιορτάζουμε; Χωρίς ἀμφιβολία ἐλάχιστα ἀπασχολεῖ τούς περισσότερους τό ἄν πανηγυρίζουμε τήν γέννηση τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή τήν ἔλευση Ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἄλλαξε τήν ροή τῶν γεγονότων καί τόν κόσμο πρός τό καλύτερο.

Ὅλη αὐτή ἡ δυτικοποίηση τοῦ ἑορτασμοῦ, στόν ὁποῖο ἐμεῖς εἴχαμε προσδώσει ἕναν ἑλληνοκεντρικό χαρακτῆρα, ἔχει ἐκτοπίσει ὅλα τά συναισθήματα, πλήν τοῦ καταναλωτικοῦ. Αὐτή ἡ θορυβώδης καί ἄσχετη μέ τά ἑλληνικά ἤθη καί ἔθιμα μακρά προ-εορταστική περίοδος, μέ τά μαγαζιά, τίς βιτρῖνες, τούς δρόμους ἀλλά καί τά σπίτια στολισμένα ἀπό τίς ἀρχές Νοεμβρίου, ἔχουν στερήσει ἀπό τά Χριστούγεννα καί τήν Πρωτοχρονιά τήν ὀμορφιά τῆς ἀναμονῆς.

Γιατί ὅταν γιορτάζεις ἐπί δύο μῆνες, γιατί νά περιμένεις νά γιορτάσεις ἀνήμερα; Ἀφῆστε δέ τό ἄλλο, πού δέν ὑπάρχει τίποτα πιά τό ἑλληνικό σέ αὐτές τίς προεόρτιες ἐκδηλώσεις. Ἀκόμα καί στίς πιό ἀθῶες διαφημίσεις τῆς τηλοψίας, ἀκούγεται ὡς ὑπόκρουση τό ἐγγλέζικο τζίνγκλ μπέλς. Δέν θά μποροῦσε νά ἀκουστεῖ λόγου χάριν ἡ ἑλληνική μελωδία τῶν ἑλληνικῶν καλάντων; Γιατί εἶναι καλύτερα τά ἀμερικανικά;

Εἶναι καί ἐκεῖνες οἱ ἑκατοντάδες διαφημίσεις, μέ δῶρα καί παιχνίδια πού μᾶς βομβαρδίζουν ἀπό τά χωρίς ἑλληνικό χαρακτῆρα κανάλια. Στίς δέ διαφημίσεις, τά περισσότερα σενάρια εἶναι ἀγγλοσαξωνικῆς ἐμπνεύσεως. Πάει τό πνεῦμα ἐκεῖνο πού ἀπεικόνισαν οἱ μεγάλοι μας ζωγράφοι. Ἀλήθεια, θά μποροῦσε νά βρεῖ ἕνα θέμα πού νά ἀπεικονίζει ἑλληνικά Χριστούγεννα;

Φυσικά, περιττό νά ποῦμε ὅτι ἡ ἀνά τόν κόσμο Ὀρθοδοξία καθεύδει τόν ὕπνον τοῦ δικαίου! Πῆγαν οἱ Τσετσένοι καί οἱ ἄλλοι ἰσλαμιστές σύμμαχοι καί ἐνεργούμενα τῆς Τουρκίας καί τῆς τουρκο-συριακῆς νέας κυβερνήσεως στήν πολύπαθη χώρα καί ἔκαψαν τό Χριστουγεννιάτικο δένδρο τῶν Χριστιανῶν τῆς Συρίας, πού δέν εἶναι καί λίγοι. Καί δέν ξεσηκώθηκε καμμία ὀργάνωση, κανένας ὀργανισμός, νά καταγγείλει τό πολύ σοβαρό αὐτό θέμα. Τί κόσμος καί τί κοινωνία διαμορφώνεται πού νά πάρει ἡ εὐχή; Τί αὔριο ἑτοιμάζουμε γιά τά Ἑλληνόπουλα;

Δηλαδή, τί θά στοίχιζε σέ ὅλους αὐτούς τούς παραγωγούς διαφημίσεων ἀλλά καί ἐκπομπῶν νά ἀναφερθοῦν σέ ἑλληνικές χριστουγεννιάτικες ἱστορίες, τοῦ Παπαδιαμάντη, τοῦ Καρκαβίτσα, καί τόσων ἄλλων Ἑλλήνων πού ὕμνησαν τήν μεγάλη γιορτή;

Ἔμεινα σπίτι τά Χριστούγεννα, παρακολούθησα κάποιες ἐκπομπές στήν τηλεόραση. Τίποτε πού νά θυμίζει Ἑλλάδα καί οἰκογένεια. Παλιές ἑλληνικές (ὡραῖες, δέν λέω, ἀλλά χιλιοπαιγμένες) ταινίες, καί διάφορες «ἀμερικανιές» στά ἄλλα κανάλια.

Φοβᾶμαι ὅτι σέ λίγα χρόνια θά καταργήσουμε καί τά κάλαντα, καί τά παιδιά μας θά λένε –ἄν θά λένε– τά κάλαντα στά ἀγγλικά. Κι ὅπως ἔλεγε ὁ μπαρμπα-Τάσος στό χωριό, «Καλή εἶναι αὐτή ἡ Μαίρη Κρίστμας, ἀλλά δέν μιλάει ἑλληνικά ἡ κοπέλλα!»