Ἡ Εὐρώπη ὀφείλει νά ἀδράξει τήν εὐκαιρία

«Ἡ Εὐρώπη δέν ὑπάρχει, ἡ Εὐρώπη εἶναι στό περιθώριο, οὐδείς ὑπολογίζει τήν Εὐρώπη, ἡ Εὐρώπη βρίσκεται στήν λάθος πλευρά.»

Αὐτό εἶναι τό μοτίβο τόσο τῆς ἀριστερᾶς ὅσο καί μιᾶς μεγάλης μερίδας τῆς δεξιᾶς στήν χώρα μας. Θά ἔλεγε κανείς ὅτι τό νά ἀποδοκιμάζεις τήν Εὐρώπη, τό νά ὑποβαθμίζεις τίς δυνατότητές της, τό νά μηδενίζεις τίς ἀξίες τῆς δυτικῆς, εὐρωπαϊκῆς δημοκρατίας, εἶναι πολύ «in» τόν τελευταῖο καιρό…

Ἡ κατάσταση, ὅμως, ἡ ὁποία δημιουργεῖται ἔπειτα ἀπό τήν ἀμερικανική παρέμβαση στήν πολεμική ἀναμέτρηση Ἰσραήλ-Ἰράν, μπορεῖ νά ἀποδειχθεῖ ἡ μεγάλη εὐκαιρία, πού θά ἐπαναφέρει τήν Εὐρώπη σέ προνομιακή θέση, καθώς ἀνοίγεται εὐρύς δρόμος γιά παρέμβαση μεταξύ τῶν ἀντιμαχομένων μερῶν, ἀπό τήν στιγμή πού:

Ἡ Ρωσσία βρίσκεται σέ δύσκολη θέση, ὅπως κατέδειξε ἡ «χλιαρή» ἀνακοίνωσή της, ἀμέσως μετά τήν ἀμερικανική ἐμπλοκή στόν πόλεμο. Ἄς μή λησμονοῦμε ὅτι ἡ Ρωσσία προμηθευόταν πολεμικό ὑλικό ἀπό τό Ἰράν, ἀλλά προμήθευε ἐπίσης τό ἰρανικό καθεστώς μέ πολεμική τεχνολογία. Μέ τό οὐκρανικό μέτωπο ἀνοιχτό, ἡ Ρωσσία θά εἶναι πολύ δύσκολο νά ἐνισχύσει μέ ὅποιας μορφῆς πολεμικό ὑλικό τό Ἰράν, ἀφοῦ θά ἀποδυναμωθοῦν οἱ δυνάμεις της στό ρωσσο-ουκρανικό μέτωπο.

Ἡ Κίνα ἀντέδρασε σχεδόν «τυπικῶς» στήν ἀμερικανική παρέμβαση. Μιά ἀνακοίνωση γενική καί διπλωματική, στάση ἀναμονῆς καί ἀγωνία γιά τό τί θά γίνει μέ τό ἐνεργειακό, ἀφοῦ ὅλα δείχνουν ὅτι τό «πετρέλαιο-κοψοχρονιά» πού προμηθευόταν μέχρι τώρα (σέ ἕνα ἀπολύτως προνομιακό καθεστώς) ἔχει περάσει στό παρελθόν. Οἱ Κινέζοι ἀνησυχοῦν ἐπίσης γιά τυχόν ἀποκλεισμό τῶν Στενῶν τοῦ Ὀρμούζ, κάτι πού θά δυσκολέψει τήν μεταφορά καυσίμων (κατά πολύ ἀκριβότερα) ἀπό τό Ἰράν.

Ἡ Τουρκία, ἐπίσης, θά εἶναι πολύ δύσκολο νά παίξει πλέον «μεσολαβητικό ρόλο», μέ δεδομένη τήν σκληρή (σκληρότερη ἀπό ὅλους) στάση τοῦ Ταγίπ Ἐρντογάν, ὁ ὁποῖος σέ κάθε εὐκαιρία ἀποκαλεῖ τόν πρωθυπουργό τοῦ Ἰσραήλ «Χίτλερ»!

Γαλλία, Γερμανία καί Ἡνωμένο Βασίλειο εἶναι τρεῖς ἀπό τίς δυνάμεις οἱ ὁποῖες παρέμειναν στό γκρούπ τῶν συζητήσεων γιά τό πυρηνικό πρόγραμμα τοῦ Ἰράν, ὅταν ὁ Πρόεδρος Τράμπ ἀπέσυρε τίς ΗΠΑ ἀπό τήν ἐν λόγῳ ὁμάδα. Συνεπῶς, ἡ ΕΕ εἶναι –ἐκ τῶν πραγμάτων– αὐτή τήν στιγμή ἡ μοναδική «εἰρηνευτική ὁμάδα κρούσεως» καί ἴσως ἡ μοναδική ἐλπίδα γιά σύντομη διακοπή τῶν ἐχθροπραξιῶν καί τήν ἐπιστροφή στό τραπέζι τῶν διαπραγματεύσεων.

Βεβαίως, εὐκαιρία μεγάλη προσφέρεται στήν Ἑλλάδα καί τήν Κύπρο, πού εἶναι οἱ πλησιέστερες στήν Μέση Ἀνατολή χῶρες-μέλη τῆς ΕΕ (κυρίως ἡ Κύπρος). Ἑλλάς καί Κύπρος μποροῦν –ἄν χειρισθοῦν σωστά τήν κατάσταση– ὄχι μόνο νά διαδραματίσουν σημαίνοντα ρόλο στήν μεγάλη αὐτή κρίση, ἀλλά καί «νά γυρίσουν τό παιγνίδι» στήν περιοχή μας, ὑπογραμμίζοντας τήν ἀκραία τοποθέτηση τῆς τουρκικῆς ἡγεσίας, ἡ ὁποία στηρίζει ἀναφανδόν τό θεοκρατικό καθεστώς τοῦ Ἰράν, ὁ δέ Πρόεδρος τῆς Τουρκίας, στά διαλείμματα τῶν ὕβρεων κατά τοῦ Νετανυάχου, βάλλει πλέον εὐθέως κατά τοῦ «φίλου» του Ντόναλντ Τράμπ.

Ὁ Πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, ἀπό τήν ἄλλη πλευρά, στηριζόμενος στό λατινικό ρητό «si volet pacem, para bellum» (ἐάν ἐπιθυμεῖς τήν εἰρήνη, προετοιμάσου γιά πόλεμο) ἐξαπέλυσε τήν μεγάλη ἐπίθεση μέ τά γιγαντιαῖα βομβαρδιστικά καί τώρα καλεῖ τούς μουλάδες πού κυβερνοῦν τό Ἰράν (μέ αἰχμή τοῦ δόρατος τούς «Φρουρούς τῆς Ἐπανάστασης») ἀπό τό 1977, νά καπνίσουν τήν πίπα τῆς εἰρήνης.

Μόνο πού οἱ φανατικοί ἰσλαμιστές ἱερωμένοι ἀπαγορεύουν αὐστηρῶς τό κάπνισμα…