Τό λεγόμενο «σπίτι» τοῦ Κεμάλ στήν Θεσσαλονίκη

Θυμίζουμε ὅτι τό 2011 ὑπῆρξε ὁμόφωνη ἀπόφαση τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ νά κηρυχθεῖ ὡς μνημεῖο

«Η Ελληνική Βουλή ἔρχεται νά καλύψει ἕνα μεγάλο ἐθνικό, ἱστορικό, ἠθικό καί πολιτικό κενό καθιερώνοντας τήν 19η Μαΐου, ἡμέρα πού ὁ Μουσταφᾶ Κεμάλ ἀποβιβάστηκε τό 1919 στήν Σαμψούντα, γιά νά συνεχίσει μέ ἐντονώτερο καί φρικιαστικώτερο τρόπο τή συστηματική γενοκτονία» (εἰσηγητική ἔκθεση τοῦ νόμου 2193/1994).

• Τοῦ Θεοφάνη Μαλκίδη

«Οἱ ρατσιστικές καί ξενοφοβικές ἐκδηλώσεις συνιστοῦν ἀπειλή γιά τίς ὁμάδες καί τά πρόσωπα πού γίνονται στόχος τους, γι’ αὐτό ἀπαιτεῖται ἡ παροχή ἀπό τό κράτος αὐξημένου βαθμοῦ προστασίας μέ τή λήψη ποικίλων μέτρων χρησιμοποιῶντας, μεταξύ ἄλλων, καί τά μέσα τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου, ὥστε νά ἐπιβάλλονται ἀποτελεσματικές, ἀναλογικές καί ἀποτρεπτικές κυρώσεις, τόσο κατά τῶν φυσικῶν προσώπων τά ὁποῖα διαπράττουν τέτοια ἐγκλήματα ὅσο καί κατά τῶν νομικῶν προσώπων πού ἐμπλέκονται μέ ὁποιοδήποτε τρόπο σέ αὐτά» (εἰσηγητική ἔκθεση Ν. 4285/2014).

Ἡ κορύφωση, τά τελευταῖα χρόνια, τῆς παρουσίας χιλιάδων Τούρκων καί σέ ἕνα ἀκίνητο ἐφαπτόμενο μέ τό τουρκικό προξενεῖο στήν Θεσσαλονίκη, μέ πρόσχημα τήν ἀπόδοση τιμῆς στήν μνήμη τοῦ Κεμάλ, ἐπαναφέρει τό ζήτημα τῆς Ἱστορίας καί τῆς ἀλήθειας. Καί εἰδικώτερα γιά τό πῶς ἕνα κτήριο μπορεῖ νά γίνει ἀντικείμενο πολιτικῆς ἐκμετάλλευσης, προβοκάτσιας καί κέντρο ἐθνικιστικοῦ παροξυσμοῦ. Θυμίζουμε ὅτι τό 2011 ὑπῆρξε ὁμόφωνη ἀπόφαση τοῦ Κεντρικοῦ Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ νά κηρυχθεῖ ὡς μνημεῖο (!) ἡ φερομένη ὡς οἰκία τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ στήν Θεσσαλονίκη.

Ἀπόφαση ἡ ὁποία ἐκδόθηκε ἀπό ἕνα κράτος τό ὁποῖο, ἐνῷ ἔχει ψηφίσει νόμους πού κατονομάζουν τόν Κεμάλ ὡς βασικό ὑπεύθυνο τῆς Γενοκτονίας, χαρακτηρίζει ὡς μνημεῖο τήν ἀποκαλούμενη οἰκία γέννησής του! Ἡ πραγματικότητα ὅμως εἶναι ἄλλη: Παρά τήν προβεβλημένη ἄποψη ὅτι ὁ Μουσταφᾶ Κεμάλ γεννήθηκε τό 1881 στήν Θεσσαλονίκη, στό κτήριο τό ὁποῖο εἶχε χτίσει δῆθεν ὁ πατέρας του καί βρίσκεται στήν συμβολή τῶν ὁδῶν Ἀποστόλου Παύλου καί Ἁγίου Δημητρίου (τότε Γενί Καπί καί Νουμάν Πασᾶ), ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι ἡ γέννηση τοῦ Κεμάλ στήν Θεσσαλονίκη καί στό συγκεκριμένο οἴκημα εἶναι ἕνα πελώριο τουρκικό ψέμα!

Ὁ Κεμάλ γεννήθηκε στήν Χρυσαυγή (Σαρίγερ) Λαγκαδᾶ. Μάλιστα, τό 1981, μέ ἀφορμή τά ἑκατό χρόνια ἀπό τήν γέννηση τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ, ἐπισκέφθηκε τήν Χρυσαυγή (τό κτήριο τῆς τότε κοινότητας) ὁ Τοῦρκος πρόξενος τῆς Θεσσαλονίκης, μαζί μέ τόν γραμματέα του, συνοδευόμενοι καί ἀπό τουρκικό τηλεοπτικό συνεργεῖο. Ὁ πρόξενος ἤξερε τήν ἀλήθεια καί γι’ αὐτό παρακάλεσε τούς κατοίκους νά τοῦ ὑποδείξουν τό ἀκριβές σημεῖο γέννησης τοῦ Κεμάλ, ἀπ’ ὅπου πῆρε πολλές φωτογραφίες. Σέ κάποια στιγμή ἀποκάλυψε στούς Ἕλληνες συνοδούς του πώς «γνωρίζω ὅτι αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια, ἀλλά εἶναι δύσκολο νά τό παραδεχθοῦμε ἐπίσημα καί καταλαβαίνετε τόν λόγο…». Ὁ ἴδιος μάλιστα προθυμοποιήθηκε νά χρηματοδοτήσει τήν ἀνέγερση μουσείου, τό ὁποῖο θά βοηθοῦσε καί τήν ἀνάπτυξη τοῦ χωριοῦ (ἐφημ. «Ἑλληνικός Βορρᾶς», 10 Μαΐου 1981).

Τό 1981 πάλι, μέ ἀφορμή τούς ἑορτασμούς γιά τά ἑκατό χρόνια ἀπό τήν γέννηση τοῦ Κεμάλ, οἱ βουλευτές Ν. Βενιζέλος καί Κ. Μπαντουβᾶς, μέ ἐρώτησή τους πρός τόν ὑπουργό τῶν Ἐξωτερικῶν, ἀμφισβήτησαν ἐπισήμως τήν θεωρία ὅτι τό σπίτι δίπλα στό Τουρκικό Προξενεῖο Θεσσαλονίκης εἶναι αὐτό στό ὁποῖο γεννήθηκε ὁ Κεμάλ, ἐπικαλούμενοι μάλιστα καί αὐτοί τήν μαρτυρία τῆς ἴδιας τῆς ἀδελφῆς του, τῆς Μακμπουλέ, ὅπως διασώθηκε σέ τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές (Aydemir κ.λπ.).

Στήν δεκαετία τοῦ 1930, μετά τό ἑλληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας καί συγκεκριμένα τό 1934, ἡ τότε ἑλληνική Κυβέρνηση ἀνήρτησε ἔξω ἀπό τό σπίτι μία πινακίδα ὅπου ἀναφερόταν ὅτι «ἐδῶ γεννήθηκε ὁ Μουσταφᾶ Κεμάλ». Καί σάν νά μήν ἔφτανε αὐτό, τό 1937 δόθηκε ἐντολή στόν Δῆμο Θεσσαλονίκης νά ἀγοράσει τό σπίτι ἀπό τήν οἰκογένεια Σεραφειμίδου, ἡ ὁποία κατοικοῦσε ἐκεῖ. Ὅταν ἡ οἰκογένεια ἀρνήθηκε νά τό πουλήσει, τό κράτος προχώρησε στήν ἀπαλλοτρίωσή του. Μετά, ὁ δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κ. Μερκουρίου ἐνημέρωσε μέ ἐπιστολή του τήν κυβέρνηση τοῦ Ἰσμέτ Ἰνονοῦ ὅτι χαρίζει τό σπίτι στό τουρκικό κράτος.

Στή συνέχεια, ἡ Τουρκία μετέφερε ἔπιπλα ἀπό τά ἀνάκτορα τοῦ Ντολμᾶ Μπαχτσέ καί τοῦ Τόπ Καπί τῆς Κωνσταντινούπολης, ἀκόμα καί ροῦχα τοῦ Κεμάλ, τά ὁποῖα βρίσκονται πλέον στό κτήριο, δίνοντας τήν ἐντύπωση στόν ἐπισκέπτη ὅτι χρησιμοποιήθηκαν μέσα σέ αὐτό τό σπίτι ἀπό τόν ἴδιο τόν Κεμάλ.

Ἀπό τότε, συχνά-πυκνά, ἀλλά καί κάθε 19η Μαΐου, ἡμέρα μνήμης τῆς Γενοκτονίας, γιά τήν Τουρκία «ἡμέρα τοῦ Ἀτατούρκ», χιλιάδες ἐπισκέπτες καταφθάνουν γιά νά προσκυνήσουν τό «σπίτι» του… Ἐκτός ἀπό τά παραπάνω, στό φερόμενο ὡς σπίτι τοῦ Κεμάλ γράφτηκε μία ἀπό τίς μεγαλύτερες προβοκάτσιες στήν παγκόσμια Ἱστορία, πού εἶχε τραγικές ἐπιπτώσεις γιά τόν Ἑλληνισμό. Ἡ ἔκρηξη, τήν νύχτα τῆς 6ης πρός τήν 7η Σεπτεμβρίου 1955, στόν κῆπο τοῦ τουρκικοῦ προξενείου Θεσσαλονίκης ἀποτέλεσε τήν ἀφορμή γιά τόν πρωτοφανῆ διωγμό τῶν Ἑλλήνων τῆς Κωνσταντινούπολης.

Αὐτό πού συμβαίνει καθημερινῶς πλέον στήν Θεσσαλονίκη εἶναι πώς μεταφερόμενοι Τοῦρκοι ὡς γνήσιοι Γκρίζοι Λύκοι κραυγάζουν ὅτι «εἴμαστε στρατιῶτες τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ». Θυμίζει Σμύρνη τό 1922, Κωνσταντινούπολη τό 1955 καί Κύπρο τό 1974. Ὡστόσο, τό λεγόμενο σπίτι τοῦ Κεμάλ, ἐκτός ἀπό τό ψεῦδος, ἐμπεριέχει καί συνιστῶσες σεβασμοῦ τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους πρός τήν Ἱστορία του καί τούς πολῖτες του. Στήν συγκεκριμένη περίπτωση, παραβιάζονται οἱ νόμοι ἀναγνώρισης τῆς Γενοκτονίας καί τῆς ὑποκίνησης βίας ἤ μίσους καί ἄλλες πράξεις, ὅπως ἡ δημόσια ἐπιδοκιμασία ἤ ἄρνηση ἐγκλημάτων κατά τῆς ἀνθρωπότητας, ὅπου πρωταγωνιστής ἦταν ὁ Κεμάλ!

Ἐπί πλέον προκύπτει καί τό ἐρώτημα: Πῶς μπορεῖ νά κηρύσσεται μνημεῖο ὁ χῶρος πού τιμᾶται ὁ δάσκαλος τοῦ Χίτλερ Μουσταφᾶ Κεμάλ, ὁ θύτης τῆς Γενοκτονίας τῶν προγόνων μας; Τέλος, γιά τήν σιωπή καί τήν ἀνοχή γιά ὅσα γίνονται στό λεγόμενο σπίτι τοῦ Κεμάλ, στήν Θεσσαλονίκη, στήν πόλη πού δέχτηκε τήν πλειοψηφία τῶν προσφύγων-διασωθέντων τῆς Γενοκτονίας, θά ὑπάρξει ἔστω καί μία ἐξήγηση ἤ τιμωρία τῶν ὑπευθύνων τῆς ὕβρεως;