Μιά ἐξαίσια νέα εἰκόνα στήν δημόσια ἀρχιτεκτονική

Ἡ εἰκόνα τοῦ δημόσιου χώρου (ὀφείλει νά) εἶναι ἀντανάκλαση τῆς συλλογικῆς ταυτότητας καί τῶν ἀξιῶν τοῦ ἔθνους.

Τό Ὑπουργεῖο Ἐθνικῆς Ἀμύνης κατέχει περίοπτη θέση στόν χῶρο τῶν πλέον συμβολικῶν θεσμῶν τοῦ κράτους καί ἡ ἐξαίσια αἰσθητική καί ἀρχιτεκτονική ἀναβάθμιση τῆς προσόψεώς του ἦλθε νά ἀναδείξει ὄχι μόνο τήν ἱστορικότητά του, ἀλλά καί τήν σύγχρονη στρατηγική ἀντίληψη γιά τόν δημόσιο χῶρο καί τήν λειτουργική ἀρχιτεκτονική.

Ἡ νέα πρόσοψη ἐνσωματώνει στοιχεῖα μνημειακά καί ὑφή ἀπέριττης κομψότητος, συνδυάζοντας σύγχρονες γραμμές μέ παραδοσιακές ἀναφορές. Τό ὑλικό πού κυριαρχεῖ εἶναι τό φυσικό μάρμαρο ἑλληνικῆς προελεύσεως, ἐνῶ ἡ χρήση μεταλλικῶν λεπτομερειῶν συμβολίζει τήν δύναμη, τήν ἀντοχή καί τήν σταθερότητα. Παράλληλα, ὁ νέος σχεδιασμός προσδίδει ἰδιαίτερη ἔμφαση στήν γεωμετρία, στήν καθαρότητα τῶν γραμμῶν καί στήν συμμετρία, γεννῶντας ἀμέσως ἕνα αἴσθημα ἁρμονίας καί ἰσορροπίας.

Εἰδική σημασία ἔχει δοθεῖ στόν φωτισμό, ὁ ὁποῖος πλέον ἀναδεικνύει τίς ἀρχιτεκτονικές λεπτομέρειες τοῦ κτηρίου κατά τίς νυκτερινές ὧρες. Ἡ χρήση ἐνεργειακῶς ἀποδοτικῶν φωτιστικῶν καί «ἔξυπνων» συστημάτων ἐλέγχου ἀντικατοπτρίζει τήν δέσμευση τοῦ ὑπουργείου σέ ἀξίες βιωσιμότητος καί τεχνολογικοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ. Ὁ φωτισμός δέν λειτουργεῖ ἁπλῶς ὡς ἐργαλεῖο προβολῆς, ἀλλά συμβάλλει στήν διαμόρφωση ἐπιβλητικῆς, σχεδόν τελετουργικῆς ἀτμόσφαιρας, πού τιμᾶ τόν ρόλο τοῦ θεσμοῦ ὡς πρός τό αἴσθημα τῆς ἀσφαλείας τῶν πολιτῶν.

Ἡ αἰσθητική αὐτή μεταμόρφωση δέν περιορίζεται στό ἐπίπεδο τῆς ὀπτικῆς ἀντιλήψεως. Συμβολίζει μιά νέα ἐποχή ἐξωστρέφειας καί διαφάνειας, μέ τό κτήριο νά λειτουργεῖ ὡς «γέφυρα» μεταξύ κράτους καί πολίτη.

Ἡ σύγχρονη ἀρχιτεκτονική προσέγγιση ἀναδεικνύει τήν ἐπιθυμία τῆς ἡγεσίας νά παρουσιάζεται τό οἰκοδόμημα πιό προσιτό, χωρίς ὅμως νά χάνει τό κῦρος καί τόν βαρύ θεσμικό του χαρακτῆρα.

Σημαντικό ἐπίσης σημεῖο, ἡ ἐνσωμάτωση στοιχείων «πράσινης ὑποδομῆς» στούς περιβάλλοντες χώρους, μέ προσεκτικά ἐπιλεγμένη φύτευση, συστήματα συλλογῆς νεροῦ καί χῶρο πρασίνου πού ἐνισχύει τό ἀστικό οἰκοσύστημα. Ἡ ἐπιλογή αὐτή δέν εἶναι μόνο αἰσθητική, ἀλλά καί λειτουργική, ἀποσκοπῶντας στήν βελτίωση τῶν περιβαλλοντικῶν συνθηκῶν καί στήν ἐνίσχυση τῆς ποιότητος ζωῆς στό ἀστικό κέντρο.

Ἡ ἀναδιαμόρφωση τῆς προσόψεως τοῦ Ὑπουργείου Ἐθνικῆς Ἀμύνης ἀποτελεῖ ἀναμφισβήτητα μιά σημαντική παρέμβαση στό ἀστικό τοπίο. Εἶναι μιά τολμηρή δήλωση γιά τό πῶς πρέπει νά ἐξελίσσεται ἡ δημόσια ἀρχιτεκτονική. μέ σεβασμό στήν Ἱστορία, ἀλλά καί μέ ἀνοιχτό βλέμμα πρός τό μέλλον. Μέ τήν ἐπιβλητική, ἀλλά κομψή νέα του μορφή, τό κτήριο δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνας χῶρος ἐργασίας καί στρατηγικοῦ σχεδιασμοῦ.

Ἀποτελεῖ πλέον σημεῖο ἀναφορᾶς γιά τήν Πολιτεία καί τόν πολίτη, σύμβολο ἰσχύος, σταθερότητος καί σύγχρονου ὁράματος.

Φύλαξα γιά τό τέλος τόν ἔπαινο στόν φίλτατο Κώστα Βαρῶτσο, μέ τόν ὁποῖο εἶχα τήν τύχη καί τήν τιμή νά συνυπάρξω στό Διοικητικό Συμβούλιο τοῦ Ἐθνικοῦ Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ὡς ἀντιπρόεδρος ἐπί προεδρίας τοῦ ἀειμνήστου Κυριάκου Γριβέα. Ἐκεῖ γνώρισα ἕναν εὐφυέστατο, εὐπροσήγορο, φωτεινό καί σπινθηροβόλο ἄνθρωπο τῶν Τεχνῶν, πασίγνωστο σέ ὅλο τόν κόσμο καί μέ ἔργο ἐπιβλητικό. Ἄριστη ἡ ἐπιλογή τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας, ἐξαίρετο τό ἀποτέλεσμα. Μετά πολλῶν ἐπαίνων καί εὐχαριστιῶν.