Νά προλάβουμε τήν βία, σέ ὅλες τίς μορφές της

Διάβασα προσεκτικά τίς «ἀνακοινώσεις» τοῦ σαλεμένου «τράνς» δολοφόνου, ὁ ὁποῖος φόνευσε δύο παιδιά καί τραυμάτισε ἄλλα δεκαεπτά, σέ καθολικό σχολεῖο στήν Μιννεάπολη τῶν ΗΠΑ.

Βεβαίως, ὁ ψυχανώμαλος δολοφόνος δέν θά μποροῦσε νά προχωρήσει στίς ἀποτρόπαιες πράξεις του ἀλλά οὔτε καί νά αὐτοκτονήσει, ἄν στίς ΗΠΑ τά ὅπλα δέν διετίθεντο στά καταστήματα εὐκολώτερα καί ἀπό τίς τσιχλόφουσκες!

Εὐτυχῶς, ἐμεῖς ἐδῶ ἔχουμε ἀκόμη καιρό μέχρι νά φθάσουμε στά ἐπίπεδα τῶν ΗΠΑ, ἄν καί τά τελευταῖα χρόνια, μιά χαρά ὅπλα βρίσκεις στήν μαύρη ἀγορά, κυρίως προερχόμενα ἀπό τόν πρώην ἀνατολικό-σοσιαλιστικό παράδεισο…

Τί ἔπραξε, λοιπόν, ὁ ψυχανώμαλος δολοφόνος; Ζώστηκε τά φυσεκλίκια του καί πῆγε νά κάνει κάτι μεγάλο, ὄχι γιά νά δημιουργήσει θόρυβο, ἀλλά γιά νά ἱκανοποιήσει τόν ἑαυτό του. Ὡστόσο, δέν παρέλειψε νά καταγράψει τίς ἀπόψεις του κατά τῶν «Ἑβραίων» καί νά θυμίσει ὅτι «ἕξι ἑκατομμύρια; Δέν ἦταν ἀρκετά», ἐννοῶντας τά ἑκατομμύρια τῶν Ἑβραίων πού δολοφόνησαν οἱ Γερμανοί Ναζί στά κρεματόριά τους.

Ὅσο καί ἄν ὅλα αὐτά μοιάζουν μακρινά γιά ἐμᾶς, πολύ φοβούμεθα ὅτι ἡ βελούδινη στάση τῶν ἑλληνικῶν Ἀρχῶν ἀπέναντι στήν ἐκκολαπτόμενη (μέ κάθε τρόπο) τρομοκρατία, ἡ ὁποία ἀρχίζει μέ ἀπειλές μέχρι νά φθάσει σέ δολοφονίες, θά μᾶς ὁδηγήσει σέ παρόμοιες τραγωδίες.

Σέ μιά χώρα ὅπου οἱ διάφορες «εὐπαθεῖς ὁμάδες» ἀπειλοῦν, πυροβολοῦν, συμπλέκονται, ἐμπορεύονται ναρκωτικά, καῖνε αὐτοκίνητα, καταδιώκουν καί ἐκτελοῦν «ἀντιπάλους» ἐν μέσῃ ὁδῷ, τό νά φθάσουμε σέ δολοφονίες καί ἐπιθέσεις «ἀλ ἀμερικαίν», δέν εἶναι πολύ μακρυά.

Ἀπό ποῦ ν’ ἀρχίσει κανείς; Ἀπό τίς ὀπαδικές συμπλοκές, τῶν ὁποίων προηγοῦνται ἀπειλές ἀπό τηλοψίας ἤ ἀπό τίς σελίδες ἐφημερίδων καί διάφορες ἱστοσελίδες, οἱ ὁποῖες ἐπενδύουν στό μῖσος, τό ὁποῖο καί καλλιεργοῦν;

Ἀπό τίς πολιτικές διαμάχες, οἱ ὁποῖες μπορεῖ νά ἀρχίσουν ἀπό ἀνταλλαγή ὕβρεων καί ἀπόψεων διά ζώσης ἤ μέσῳ διαδικτύου γιά νά φθάσουν –διότι πρός τά ἐκεῖ βαδίζουμε– σέ συρράξεις; Δέν βλέπουν οἱ ἁρμόδιοι ὅτι ἀπειλοῦνται καλλιτέχνες, ἀθλητές, σύλλογοι, ὅτι στό διαδίκτυο ἔχουμε γυρίσει στίς ἐποχές τοῦ Ἐμφυλίου; Ὅτι τά πολιτικά πάθη ἀλλά καί τά ὀπαδικά ὄχι ἁπλῶς ἔχουν φουντώσει ἀλλά ἔχουν «κορώσει», ὅπως ἔλεγαν οἱ παλαιότεροι;

Φυσικά, δέν θά ἦταν λογικό νά φθάσουμε στήν κατάσταση τῶν ΗΠΑ, ὅπου ἡ κυβέρνηση ἔχει στείλει Στρατό στίς πόλεις. Ἀλλά ἄς φροντίσουμε νά προλάβουμε τό κακό, πρίν ξεσπάσει. Μπορεῖ νά ἐπενδύουν στά μίση διάφοροι, μέ σκοπό τά (πάσης φύσεως) κέρδη, ἀλλά καλό θά ἦταν, ἀπό τήν ἐφετινή σχολική περίοδο, νά στέλνονται στά σχολεῖα ἀθλητές, οἱ ὁποῖοι θά πρεσβεύουν τήν πραγματική ἅμιλλα καί τόν ὑγιῆ ἀνταγωνισμό, ψυχολόγους ἤ ψυχιάτρους, οἱ ὁποῖοι θά μιλοῦν στούς νέους γιά τά ὀλέθρια ἀποτελέσματα τοῦ μίσους καί τῆς τεχνητῆς δημιουργίας «ἐχθρῶν» μεταξύ ἀνθρώπων πού δέν ἔχουν τίποτε νά χωρίσουν.

Τό νά ξεστρατίσει κάποιος πού εἶναι ἤδη στά πρόθυρα τῆς διαταραχῆς, εἶναι πολύ εὔκολο. Καί σέ μιά κοινωνία πού δέν ἔχει ἀκόμη γίνει ἀπολύτως μοντέρνα, καλό θά εἶναι νά προλάβουμε τήν βία, πρίν βγεῖ στούς δρόμους, πρίν ξαναμπεῖ στά γήπεδα, πρίν ξαναφθάσει στίς πλατεῖες. Οἱ ἔχοντες τά γένια (πολιτικοί, πνευματικοί ἄνθρωποι, ἀθλητές, ἐπιστήμονες) ἄς ἀποκτήσουν καί χτένια…

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.