Οἱ Ἕλληνες ναυτίλοι καί τό φῶς τοῦ Πολιτισμοῦ

Ὀφείλω νά συγχαρῶ τήν πρόεδρο τῆς Ἑνώσεως Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν.

Ἡ κυρία Μελίνα Τραυλοῦ, μέ τήν ἐπιμονή της πρός ἕνα νέο μοντέλο, μιά νέα μορφή, μιά ἐντελῶς νέα ἄποψη, βασισμένη στήν ἐξωστρέφεια, χωρίς ἐνοχές καί φόβους, ἔφερε τόν ἑλληνικό ἐφοπλισμό, τήν ἑλληνική ναυτιλιακή κοινότητα, τούς Ἕλληνες ναυτίλους, οἱ ὁποῖοι, ἐπαξίως, ἡγοῦνται παγκοσμίως τῆς παντοδύναμης ἐναλίου βιομηχανίας, κοντά στόν ἁπλό πολίτη, κοντά σέ ὅλους τούς Ἕλληνες.

Ναί, μπορεῖ ὅσα συνέβησαν τά τελευταῖα σαράντα χρόνια, νά ἐνεφύσησαν στόν ἑλληνικό ἐφοπλισμό φοβίες καί ἀναστολές. Ἀπό τήν μία κάποιοι «ἀλεξιπτωτιστές» τοῦ χώρου, ἀπό τήν ἄλλη ὁ λαϊκός ἑλληνικός κινηματογράφος, πού, στό ὄνομα τῶν καταλοίπων τοῦ ἐμφυλίου διχασμοῦ, ἀνήγαγε σέ καθημερινότητα τήν κινηματογραφική κραυγή τοῦ Νίκου Κούρκουλου «Ὄχι ἄλλο κάρβουνο», ἔχτισαν γύρω ἀπό τόν κόσμο τῶν Ἑλλήνων ναυτίλων ἕνα τεῖχος καί τήν ὁδήγησαν νά ὀχυρωθεῖ πίσω ἀπό τό πανάρχαιο «λάθε βιώσας». Δέν ἦταν, ὅμως, ἡ σωστή μέθοδος.

Ἔπειτα ἀπό τόν Ἀντώνη Χανδρῆ καί τόν Μένη Καραγεώργη, ἐξέχουσες προσωπικότητες τῆς Ναυτιλίας, δύο προέδρους τῆς ΕΕΕ οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀνοιχτό μυαλό, ἀκολούθησε ἡ περίοδος τῆς σιωπῆς, τῆς κρυψίνοιας καί τῆς ἀποφυγῆς ὁποιασδήποτε δημοσιότητος. Ἀκόμη καί δωρεές σημαντικές, περνοῦσαν σέ πολύ δεύτερο καί τρίτο πλάνο. «Καλύτερα νά μήν φαίνεσαι» ἦταν τό μοτίβο καί τό ἀκολούθησαν ὅλοι ἤ σχεδόν ὅλοι.

Κι ἔρχεται μιά γυναῖκα μέ ἀφοπλιστικό χαμόγελο, ἕνας ἄνθρωπος γεμᾶτος ζωντάνια καί ἐνθουσιασμό, θυγατέρα ἑνός δημιουργικοῦ ἐφοπλιστῆ, πού πῆρε τήν πατρική ἐπιχείρηση καί τήν ἀπογειώνει καί λέει: «Βίρα, γιά κάτι διαφορετικό». Δυσπιστία, σχόλια περί «κηδεμονίας» καί περί «ἑτεροφωτισμοῦ», πικρόχολες κουβέντες καί, φυσικά, ἡ ἑλληνική νοοτροπία πού θέλει τήν γυναῖκα «νά μήν τά καταφέρνει καλύτερα» ἀπό τούς ἄνδρες.

Προχθές, γιά τρίτη φορά μέσα στήν τελευταία τριετία, μέ τήν Μελίνα Τραυλοῦ, ὑπό τό σεληνόφως καί σέ ἕναν χῶρο καθαγιασμένο, ἐπιβλητικά ὑποβλητικό, μέ φόντο τούς Στύλους τοῦ Ὀλυμπίου Διός, ἡ Ἕνωσις Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν ἀπένειμε ἑκατόν τριάντα ὑποτροφίες σέ ἰσάριθμα Ἑλληνόπουλα, κορίτσια καί ἀγόρια, πού ἀρίστευσαν στίς σπουδές τους καί πού, μέ τήν στήριξη τοῦ ἑλληνικοῦ ἐφοπλισμοῦ, θά αὐγατίσουν γνώσεις καί προσόντα σέ ἑλληνικά καί ξένα Πανεπιστήμια, στόν –ἀπαραίτητο πλέον– μεταπτυχιακό τομέα.

Χωρίς ἀναστολές, χωρίς μισόλογα, χωρίς βαρεῖες κουρτίνες, μέσα στό φῶς τοῦ ἑλληνικοῦ ἀρχαίου καί παγκόσμιου Πολιτισμοῦ, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ὀδυσσέως, τοῦ Πυθέως, τοῦ Εὐδόξου καί τοῦ Νεάρχου, τίμησαν τήν ἀριστεία, τίμησαν τήν ἑλληνική νεολαία, ἡ ὁποία, μέσα στήν θολή καί γεμάτη ἀβεβαιότητα παγκόσμιο συγκυρία, προσπαθεῖ νά δημιουργήσει ἕνα καλύτερο αὔριο.

Μόνο συγχαρητήρια καί εὐχαριστίες στήν Ἕνωση Ἑλλήνων Ἐφοπλιστῶν καί ἰδιαίτερα στήν Μελίνα Τραυλοῦ, γιά τήν συγκεκριμένη (καί ὄχι μόνο γι’ αὐτήν) παρέμβαση.

Καί θά εἶναι εὐχῆς ἔργο, τά νέα αὐτά παιδιά, πού εἶναι βέβαιο ὅτι θά διαπρέψουν στό ἐξωτερικό, νά ἐπιστρέψουν στήν πατρίδα, γιά νά οἰκοδομήσουν ἕνα καλύτερο μέλλον γιά ἐτοῦτον τόν ταλαίπωρο τόπο, ὁ ὁποῖος πασχίζει, κατορθώνει, ἀλλά ὅλο καί κάποιοι θά βρεθοῦν νά μᾶς θυμίζουν τόν μῦθο τοῦ Σισσύφου. Ἐμεῖς, ὅμως, ἄς ἐπιμείνουμε στόν Ὀδυσσέα καί τούς ἄλλους ναυτίλους τῆς μεγάλης μας πατρίδας.