«Ἐγκληματική» καί «παραβατική»

Eχουν περάσει ἑπτά χρόνια, ἀλλά κάθε φορά πού διαβάζουμε στήν εἰδησεογραφία ἐγκλήματα, βιαιοπραγίες, ἐγκαταλείψεις θυμάτων τροχαίων (καί ὄχι μόνον) ἐνθυμούμεθα ὅτι ἕνα βασικό σύνθημα τῆς Νέας Δημοκρατίας, πού ἀπηχοῦσε καί μιάν ἀπαίτηση τῆς κοινωνίας, ἦταν ἡ ἐπιβολή τοῦ νόμου καί τῆς τάξεως.

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι τά πράγματα ἔχουν ἐλαφρῶς βελτιωθεῖ σέ σχέση μέ τήν περίοδο τῆς ἀριστερῆς διακυβερνήσεως, μόνο καί μόνον διότι ἔχουμε παύσει νά ἀκοῦμε κυβερνητικούς ἀξιωματούχους νά ξιφουλκοῦν ὑπέρ τῆς ἐπιεικείας γιά δράστες ἀκόμη καί ἐξαιρετικά βιαίων ἐγκλημάτων, προτάσσοντας τά δικαιώματα τῶν ἐγκληματιῶν εἰς βάρος τῶν δικαιωμάτων τῶν θυμάτων. Εὐτυχῶς οἱ σημερινοί κυβερνῶντες μας δέν διακατέχονται ἀπό τέτοιες ἰδεοληψίες καί ὁ ΣΥΡΙΖΑ, χειμαζόμενος ἀπό τήν κατακόρυφη πτώση τῶν ποσοστῶν του καί τήν ἐν ἐξελίξει διάλυσή του, δέν ἔχει καί πολλά περιθώρια νά ἀσχοληθεῖ μέ τόν τομέα τῆς ἐγκληματικότητος.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Εὐτυχῶς δέν ἀσχολεῖται πλέον οὔτε μέ τό μεταναστευτικό, τό ὁποῖο παραμένει σημαντικό πρόβλημα γιά τήν Ἑλλάδα καί τήν Εὐρώπη ὁλόκληρη. Ἐδῶ δυστυχῶς παραμένουν ἐνεργοί οἱ μηχανισμοί πού ὑποθάλπουν τήν παρανομία. Οἱ ΜΚΟ ἐξακολουθοῦν νά λειτουργοῦν καί οἱ κρατικοί λειτουργοί πού ἔχουν ἀποστολή τήν προστασία τῶν συνόρων κινδυνεύουν ἀνά πᾶσαν στιγμήν νά εὑρεθοῦν κατηγορούμενοι ἐπειδή ἁπλῶς καί μόνον ἐξετέλεσαν εὐόρκως τό καθῆκον τους. Ἐπειδή προστάτευσαν τά σύνορα καί ἀπέτρεψαν τήν προσέγγιση εἰσβολέων σέ αὐτά.

Σέ αὐτές τίς περιπτώσεις μάλιστα ἀντιμετωπίζουν καλοπληρωμένους δικηγόρους, τούς ὁποίους κινητοποιοῦν οἱ διάφορες ΜΚΟ καί οἱ συνεργοί τους, χωρίς νά ἔχουν τήν οἰκονομική δυνατότητα νά ἐξασφαλίσουν ἀνάλογη νομική ἐκπροσώπηση, ὥστε «νά βροῦν τό δίκιο τους». Εἶναι μιά κατάστασις ἀνάλογη μέ αὐτήν πού ἀντιμετωπίζουν στρατιωτικοί σέ εἰρηνευτικές ἀποστολές, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν στόν λάθος τόπο, τόν λάθος χρόνο καί στοχοποιήθηκαν καί αὐτοί ἀπό ὁμάδες οἱ ὁποῖες κινητοποιοῦν τίς ΜΚΟ καί τούς μηχανισμούς τους. Καί στίς δύο περιπτώσεις θά πρέπει οἱ λειτουργοί αὐτοί νά τυγχάνουν εἰδικῆς μερίμνης ἀπό τό Κράτος, τό ὁποῖο ἔχει καθῆκον νά μεριμνᾶ καί νά ἀναλαμβάνει τό κόστος τῆς συμπαραστάσεώς τους ἀπό τούς καλύτερους διαθέσιμους δικηγόρους.

Θά πρέπει ἀκόμη νά ἀναληφθοῦν νομοθετικές πρωτοβουλίες, ὥστε νά παρασχεθεῖ στούς δικαστές τό πλαίσιο, προκειμένου νά κάνουν τήν δουλειά τους σωστά καί νά ἀπονέμουν τήν δικαιοσύνη κατά τρόπο ἀκριβοδίκαιο. Καί μιά καί ἀναφερόμεθα καί στό μεταναστευτικό, νά σημειώσουμε ὅτι σέ ἐλάχιστες περιπτώσεις καταδικάζονται οἱ λαθροδιακινητές, καθώς ἡ ὑπεράσπισίς τους βασίζεται σέ «παράθυρα» πού ἐπιτρέπουν τήν ἀναστολή τῆς διώξεώς τους.

Ἐπί παραδείγματι, ἄν ἀποτραπεῖ ἡ προσέγγισις τῶν σκαφῶν τῶν διακινητῶν στά χωρικά μας ὕδατα, ἀκόμη καί ἄν αὐτοί ἐν τέλει συλληφθοῦν, συνήθως ἀθωώνονται μέ βάση τό σκεπτικό ὅτι τό ἀδίκημά τους ἔγινε σέ διεθνῆ ὕδατα καί ὡς ἐκ τούτου τό ἑλληνικό δικαστήριο δέν ἔχει ἁρμοδιότητα νά τούς κρίνει. Τό πρόβλημα αὐτό θά μποροῦσε εὐκόλως νά ἐπιλυθεῖ ἄν ἡ Ἑλλάς ἐκήρυττε συνορεύουσα ζώνη ἐπεκτείνοντας τήν δικαιοδοσία ἐπιβολῆς τοῦ ἑλληνικοῦ νόμου σέ εὐρύτερες θαλάσσιες ζῶνες. Καί νά σημειωθεῖ ὅτι ἡ συνορεύουσα ζώνη, ὅπως καί τά χωρικά ὕδατα, κηρύσσονται μονομερῶς. Δέν ἀπαιτεῖται διμερής συμφωνία ὅπως συμβαίνει γιά τήν ὁριοθέτηση ΑΟΖ ἤ ὑφαλοκρηπῖδος. Γιατί δέν τό κάνουμε;

Ἐν ὀλίγοις, δέν ἔχουμε δεῖ ἀκόμη οὐσιαστική προσπάθεια ἐπιβολῆς τῆς κανονικότητος (διότι κανονικότης εἶναι ἡ ἐπιβολή τοῦ νόμου ὥστε οἱ πολῖτες νά αἰσθάνονται ἀσφαλεῖς) καί οἱ κυβερνῶντες ἀρκοῦνται στό ὅτι τά πράγματα εἶναι κάπως καλύτερα σέ σχέση μέ τό ἄμεσο παρελθόν. Τό ὅτι τά πράγματα πηγαίνουν καλύτερα ὅμως δέν σημαίνει ὅτι εἶναι καί ἀντικειμενικῶς καλά. Καί ἄν αὐτό δέν τό καταλαβαίνουν τά μέλη τῆς Κυβερνήσεως, τό αἰσθάνονται στήν καθημερινότητά τους οἱ πολῖτες. Ἀπό τίς ἀκριτικές περιοχές πού ὑφίστανται τήν εἰσβολή μέχρι τό κέντρο τῶν Ἀθηνῶν ὅπου δρᾶ ἀσύδοτος ὁ κάθε μικροεγκληματίας. Τήν συμπεριφορά τοῦ ὁποίου ἔχουμε παύσει νά τήν χαρακτηρίζουμε μέ τήν σωστή λέξη, νά λέμε δηλαδή ὅτι εἶναι «ἐγκληματική», καί ἐπινοήσαμε τόν ὅρο «παραβατική»! Λές καί πρόκειται γιά παραβίαση φωτεινοῦ σηματοδότη. Ἄν καί αὐτό ἀκόμη, στίς πλεῖστες τῶν περιπτώσεων, ἐγκληματική ἐνέργεια εἶναι.