Περί κυβερνητικῆς ἀποτελεσματικότητος

ΚΑΝΟΝΙΚΑ ἕνα Ὑπουργεῖο Κυβερνητικῆς Ἀποτελεσματικότητος θά ἔπρεπε νά εἶναι περιττό.

Κανονικά ὁ κάθε ὑπουργός θά ἔπρεπε νά εἶναι ὁ ἐγγυητής τῆς ἀποτελεσματικότητος τοῦ χώρου, ἡ πολιτική εὐθύνη τοῦ ὁποίου τοῦ ἔχει ἀνατεθεῖ, ἐνῷ ὁ κάθε πρωθυπουργός ἤ ὁ κάθε πρόεδρος (ἀναλόγως τοῦ ἐφαρμοζομένου συστήματος) θά ἔπρεπε νά εἶναι ὁ ἐγγυητής τῆς ἐν γένει ἀποτελεσματικότητος μιᾶς κυβερνήσεως. Ὅμως ἡ κανονικότης ἔχει ἐκλείψει ἀπό τήν πολιτική ζωή τοῦ δυτικοῦ τοὐλάχιστον κόσμου, ἀρκετά χρόνια τώρα. Ἴσως καί δεκαετίες.

• Tοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Χῶρες πού διεκδικοῦσαν κάποτε τά πρωτεῖα τοῦ φιλελευθερισμοῦ ἔχουν μετατραπεῖ σέ πρότυπα ἀναποτελεσματικότητος μέ ὑδροκέφαλους δυσλειτουργικούς κυβερνητικούς καί διοικητικούς μηχανισμούς πού ἐπικεντρώνονται μᾶλλον στήν διατήρηση προνομίων τά ὁποῖα ἀπέκτησαν ὑπό συνθήκας μᾶλλον μυστηριώδεις, παρά στήν ὑπηρεσία τοῦ δημοσίου συμφέροντος πού εἶναι ἡ θεσμική ἀποστολή τους.

Ὅπως ὅμως ἀποδεικνύεται ἀπό τίς πρῶτες ἡμέρες τοῦ Ὑπουργείου Κυβερνητικῆς Ἀποτελεσματικότητος, τό ὁποῖο ἵδρυσε ὁ Ντόναλντ Τράμπ, αὐτή ἡ «ἐσωστρέφεια» καί ἡ δυσλειτουργικότης τῆς ὁμοσπονδιακῆς κυβερνήσεως τῶν ΗΠΑ εἶναι μόνον ἡ κορυφή τοῦ παγόβουνου. Τά πραγματικά προβλήματα εἶναι ἡ διάθεσις τεραστίων χρηματικῶν ποσῶν γιά τήν ἀνά τόν κόσμο προώθηση προγραμμάτων πού ὑποσκάπτουν τά χρηστά ἤθη καί τά ἴδια τά θεμέλια τῆς κοινωνίας. Διότι πράγματι ἡ woke ἀτζέντα ἦταν θρυαλλίς πού ὑπονόμευε τήν συνοχή τῶν κοινωνιῶν. Καί γιά τήν προώθησή της, διετίθεντο ἑκατομμύρια δολλαρίων, ἐρήμην βεβαίως τῶν Ἀμερικανῶν φορολογουμένων οἱ ὁποῖοι τά ἐπλήρωναν.

Ἀπορούσαμε λοιπόν πῶς καί γιατί προβεβλημένα πρόσωπα καί ὀργανισμοί ἐστρατεύοντο μέ φανατισμό ὑπέρ αὐτῶν τῶν πολιτικῶν, μέχρι πού τήν ἀπάντηση μᾶς τήν ἔδωσε ὁ Ἔλον Μάσκ, τό ἐπιτελεῖο τοῦ ὁποίου ἀποκαλύπτει τήν μία μετά τήν ἄλλη τίς παράλογες χρηματοδοτήσεις διά τῶν ὁποίων ἐξαγοραζόταν ἡ στήριξις «ἀναγνωρίσιμων» προσώπων καί ὀργανισμῶν πρός τούς πάσης φύσεως πολιτικούς παραλογισμούς, ἀπό τήν woke ἀτζέντα μέχρι τόν πόλεμο τῆς Οὐκρανίας. Ἑκατομμύρια δολλαρίων ἐδίδοντο πρός ἠθοποιούς καί ἄλλα –συμπαθῆ, πλήν ἀδαῆ περί τήν γεωπολιτική– πρόσωπα τῆς ἐπικαιρότητος γιά νά φωτογραφίζονται μέ τόν Βολόντυμυρ Ζελένσκυ ἤ νά προωθοῦν τά δικαιώματα «μεταναστῶν ΛΟΑΤΚΙ» τά ὁποῖα ἐν πάσῃ περιπτώσει στίς κοινωνίες τῆς Δύσεως οὐδείς ἔθετε σέ ἀμφισβήτηση. Τό ζήτημα εἶναι ὅτι ἡ διασπάθισις αὐτή τοῦ δημοσίου χρήματος πρός σκοπούς, ἄν μή τί ἄλλο, ἀδιαφανεῖς , γινόταν στίς ΗΠΑ, ὅπου λειτουργοῦν θεσμοί καί διαδικασίες πού ἀποσκοποῦν ἀκριβῶς στήν πρόληψη τῆς διαφθορᾶς. Ἐπιτροπές καί ὑποεπιτροπές τῆς Γερουσίας ἐλέγχουν τήν κάθε δαπάνη.

Ὑπάρχουν ὅρια στίς δωρεές πού μπορεῖ νά δοθεῖ ἀπό μιάν ἑταιρεία, ἐνῷ ἡ κάθε συναλλαγή τοῦ ἀμερικανικοῦ Κράτους ἐλέγχεται ὄχι μόνον ὡς πρός τήν οἰκονομική πτυχή της ἀλλά καί ὡς πρός τήν τήρηση τῶν προδιαγραφῶν τῶν ἔργων ἤ προϊόντων. Ὑπεράνω πάσης ἀγορᾶς ἤ ἀναθέσεως εὑρίσκεται τό πανίσχυρο General Accounting Office (GAO), τό ὁποῖο ἐλέγχει τά πάντα. Ἄς ἀνατρέξει κάποιος στίς ἐκθέσεις τοῦ GAO γιά τό φημισμένο μαχητικό 5ης γενεᾶς F-35, καί θά διαπιστώσει πῶς οἱ θεωρούμενες κυρίαρχες ἀεροπορικές βιομηχανίες εὐθυγραμμίζονταν πρός ὅλες τίς παρατηρήσεις του διορθώνοντας κάθε παρέκκλιση ἀπό τίς τεθεῖσες προδιαγραφές.

Ὅταν λοιπόν τέτοιες σπατάλες καί τέτοια ἀνορθολογική διασπάθισις πιστώσεων γινόταν στίς ΗΠΑ μέ τούς ἰσχυρούς ἐλεγκτικούς θεσμούς καί τίς διαδικασίες προστασίας τοῦ δημοσίου χρήματος, δέν τολμοῦμε νά διανοηθοῦμε τί μπορεῖ νά γίνεται σέ ἄλλες χῶρες πού δέν διαθέτουν ἀναλόγους μηχανισμούς.

Ἐπανερχόμεθα λοιπόν στήν ἀρχική μας διαπίστωση. Ὅτι Ὑπουργεῖο Κυβερνητικῆς Ἀποτελεσματικότητος πρέπει νά θεσμοθετηθεῖ καί σέ ἄλλες χῶρες. Ὄχι μόνον γιά τόν περιορισμό τῆς σπατάλης, ἀλλά καί γιά τήν διασφάλιση τῆς εὐρύθμου λειτουργίας τῆς κρατικῆς ὑπηρεσίας. Γιά τήν Ἑλλάδα βεβαίως δέν θά εἴχαμε τίποτε νά ποῦμε. Ἐδῶ οὔτε μία στοιχειώδης ἀξιολόγησις τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων δέν ἔχει καταστεῖ ἐφικτό νά θεσμοθετηθεῖ. Ὁπότε τά περί ἀποτελεσματικότητος εἶναι μᾶλλον «ψιλά γράμματα».