Ἡ Ἄννα Μπολέυν, ἡ Κάλλας καί ἡ πολιτική…

Οἱ μεγάλοι λυρικοί καλλιτέχνες, πρίν ἀποφασίσουν νά ἑρμηνεύσουν ἕναν ρόλο, προσπαθοῦν νά διαπιστώσουν ἄν μποροῦν ἤ δέν μποροῦν νά ταυτισθοῦν μέ τόν χαρακτῆρα τόν ὁποῖο θά κληθοῦν νά ἑρμηνεύσουν.

Ἡ Μαρία Κάλλας, λόγου χάρη, προβληματιζόταν γιά τό ἄν ἡ Ἄννα Μπολέυν ἦταν, πράγματι, ἡ «σχεδόν ἁγία» τήν ὁποία παρουσίαζε τό λιμπρέττο τῆς ὄπερας «Ἄννα Μπολένα» τοῦ Ντονιτσέτι, τοῦ ὁποίου καί ἡ μουσική ταυτιζόταν ἀπολύτως μέ τήν ἄποψη τοῦ συγγραφέως τοῦ λιμπρέττου.

Εἶναι, ξέρετε, ἕνα δίλημμα αὐτό γιά τόν κάθε συνειδητοποιημένο καί ἀνήσυχο καλλιτέχνη. Βεβαίως, ὑπάρχουν ἠθοποιοί καί λυρικοί καλλιτέχνες (οἱ περισσότεροι δηλαδή) οἱ ὁποῖοι «ντύνονται» τόν ρόλο τους καί δέν ὑπολογίζουν ἄν ὁ χαρακτῆρας τόν ὁποῖο ἀποδίδουν στήν σκηνή ἤ τόν φακό, ἦταν, πράγματι, αὐτός τόν ὁποῖο βλέπουν ἤ πρόκειται νά δοῦν οἱ θεατές.

Μᾶς ἦλθαν στό μυαλό ὅλα αὐτά διαβάζοντας ἀλλά καί ἀκούγοντας τόν νέο ἀρχηγό τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολιτεύσεως, ὁ ὁποῖος, ματαίως, προσπαθεῖ νά ὑποδυθεῖ ἕναν χαρακτῆρα, ἕναν πολιτικό ἑνός χώρου μέ τόν ὁποῖο δέν μπορεῖ ἤ ἀκόμη καί δέν θέλει νά ταυτισθεῖ.

Δέν εἶναι εὔκολο, ὅταν ἔχεις ὑπηρετήσει ἄλλους χώρους, ὅταν ἔχεις διαπρέψει –παρά τό νεαρόν τῆς ἡλικίας σου– σέ ἕναν χῶρο ἀπολύτως ἀνταγωνιστικό, σκληρό, ἀπαιτητικό καί μέ ἐλάχιστους δισταγμούς, ὅπως αὐτός τῶν Χρηματοπιστωτικῶν Ἱδρυμάτων ἀλλά καί τῆς Ποντοπόρου Ναυτιλίας, νά «μπεῖς στό πετσί» ἑνός ἀριστεροῦ ἡγέτη. Καθ’ ὅτι ἄλλο ὁ καλλιτέχνης ἤ ὁ ἠθοποιός καί ἄλλο ὁ πολιτικός.

Τώρα θά πεῖτε ὅτι ἄν δέν ἔχεις μέσα σου καί τό «ἠθοποιϊλίκι», πού ἔλεγε ἡ θεία μου ἡ Ἰωάννα, καλός πολιτικός δέν γίνεσαι! Ἀλλά καί πάλι, ἐπιτυχημένοι πολιτικοί γίνονται, συνήθως, μέτριοι ἠθοποιοί.

Ὁ Ρόναλντ Ρέηγκαν ἦταν «δευτέρου πλάνου» ἠθοποιός καί ἡ Μελίνα Μερκούρη δέν ἦταν, ὁπωσδήποτε, Kατίνα Παξινοῦ. Ὡς πολιτικοί, ὅμως, «ἄφησαν ὄνομα». Ἀντίθετα, θυμηθεῖτε σπουδαίους ἠθοποιούς, οἱ ὁποῖοι «πέρασαν καί δέν ἀκούμπησαν» ἀπό τήν πολιτική…

Ὁ νέος Πρόεδρος, λοιπόν, τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὁ ὁποῖος ἔχει περάσει ἀπό τούς Δημοκρατικούς ἀλλά καί ἀπό τούς Ρεπουμπλικάνους στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καί ἔχει ὑποστηρίξει ὅτι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἦταν ὁ κατάλληλος γιά πρωθυπουργός μέ ἀρθρογραφία του στόν «Ἐθνικό Κήρυκα», εἶναι δύσκολο νά «μιλήσει» σέ ἕναν κόσμο πού «ἔχει μάθει ἀλλοιῶς», πού ἔχει στηρίξει τήν ἀριστερά στήν Ἑλλάδα καί πού θεωρεῖ «καταραμένο» καί «δύσοσμο» τόν χῶρο ἀπό τόν ὁποῖο ὁ νέος Πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ἀνεδείχθη –ὅσο ἀνεδείχθη– ἐπαγγελματικά.

Ἀπό τήν ἄλλη, ὅμως, θά πεῖ κάποιος, οἱ σημερινοί «ἀριστεροί» στήν Ἑλλάδα, τείνουν νά γίνουν σάν τούς «ἀριστερούς» στήν Ἀμερική ἤ στήν Ἀγγλία, τῶν ὁποίων οἱ θέσεις εἶναι ὀλίγον πιό συντηρητικές καί ἀπό ἐκεῖνες τοῦ σημερινοῦ ΠΑΣΟΚ! Καί, πιστέψτε μας, δέν εἶναι καθόλου λίγοι οἱ ἀριστεροί αὐτοῦ τοῦ εἴδους στήν Ἑλλάδα.

Μήν μᾶς παρεξηγήσετε πού ἐμπλέξαμε τήν λυρική τέχνη, τήν Μαρία Κάλλας, τήν Μελίνα Μερκούρη, τόν Ρόναλντ Ρέηγκαν καί τήν Κατίνα Παξινοῦ, μέ τήν πολιτική καί τούς πολιτικούς. Ρίξτε μιά ματιά γύρω σας καί δεῖτε πόσοι, καθημερινῶς, ὑποδύονται στά κανάλια τούς …δημοσιογράφους καί θά δεῖτε ὅτι θά μᾶς συγχωρήσετε…

Απόψεις

Πῆτερ Κατσίχτης: «Εἶμαι συγγενής μέ τόν Ταΰγετο»

Εφημερίς Εστία
Ἀπό τήν Ἀναβρυτή Λακωνίας στήν ἕδρα τῆς UNESCO στό Παρίσι: ἡ διαδρομή τοῦ ἐπιτυχημένου Ἕλληνα τῆς διασπορᾶς Πῆτερ Κατσίχτη, πού βρέθηκε μετανάστης στήν Ἀμερική, γιά νά δημιουργήσει ἁλυσίδα ἐπιχειρήσεων καί, ἐν τέλει, νά ἀφιερωθεῖ στήν τέχνη, ἡ ὁποία τόν ὁδήγησε σέ ἔκθεση στόν ναό προστασίας τῆς παγκόσμιας δημιουργίας, ἀποτελεῖ ἀπόδειξη ὅτι ὁ μόχθος καί τό ὄνειρο εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένα

Apollo: Το AI που «διαβάζει» τα χαμένα κείμενα της αρχαιότητας

Εφημερίς Εστία
Έμαθε ελληνικά τριών χιλιετιών και τώρα αναζητά τις λέξεις που χάθηκαν μέσα στους αιώνες

Πυρηνική ἐνέργεια: Οἱ προβολές γιά τό κόστος ρεύματος καί τό στοίχημα γιά τήν Ἑλλάδα

Εφημερίς Εστία
Τό κόστος προμηθείας καί κατασκευῆς τοῦ πυρηνικοῦ καυσίμου ὑπολογίζεται σέ περίπου 0,87 λεπτά τοῦ εὐρώ ἀνά κιλοβατώρα στίς τρέχουσες τιμές

Ἐνεκαινιάσθη ἔκθεσις μέ αἱμάσσουσες κουβέρτες τῶν μαχομένων στήν Βόρειο Ἤπειρο στρατιωτῶν μας!

Εφημερίς Εστία
Ὁ Ἑλληνοϊταλικός Πόλεμος δέν ἦτο ἡ ἐπέτειος τῆς 28ης Ὀκτωβρίου οὔτε στιγμιαῖο συμβάν, ἀφοῦ τίς ἀντιστοίχους τῆς σήμερον ἐμαίνετο

Πῶς τά κρατικά πλεονάσματα κτίζονται στίς πλάτες τῶν πολιτῶν

Εφημερίς Εστία
Ὅταν κερδίζει τό κράτος καί χάνει ἡ κοινωνία – Τά κρατικά ἔσοδα καί τά πλεονάσματα αὐξάνονται, τήν ὥρα πού τά νοικοκυριά περικόπτουν ἀκόμα καί βασικές ἀνάγκες