Λάθη κάνεις καί στήν «νίκη»!

Δυσανεξία τῆς ΝΔ στήν αὐτοκριτική καί στήν ἐσωκομματική δημοκρατία

Στό τελευταῖο Εὐρωπαϊκό Φόρουμ Ἀνάπτυξης Θεσσαλίας πού διοργάνωσε στήν Λάρισα ἡ ἱστορική ἐφημερίδα «Ἐλευθερία» (ἀνήκει στόν Ὅμιλό μας) μοῦ ἔκανε ἐξαιρετική ἐντύπωση (μεταξύ ἄλλων, τό ἐπίπεδο ὅλων τῶν συνεδριῶν ἦταν πολύ ὑψηλό) ἡ ἀπάντηση πού ἔδωσε ἡ σύμβουλος Ἀθλητικῆς Ψυχολογίας (PHD), διδάκτωρ στό Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Δῶρα Τζατζάκη στόν ἀθλητικογράφο μας κύριο Κέλλα στό ἐρώτημα γιά τήν διαχείριση τῆς ἥττας ἀπό νέα παιδιά.

Ἡ κυρία Τζατζάκη, πτυχιοῦχος τοῦ Τμήματος Φυσικῆς Ἀγωγῆς τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (τίποτε δέν εἶναι τυχαῖο σέ αὐτή τήν ζωή) καί σύμβουλος τοῦ Ἀπόλλωνα Λάρισας σήμερα (στήν βασική ὁμάδα, ἀλλά καί στίς Ἀκαδημίες του), ἔδωσε μιά ἀνέλπιστη ἑρμηνεία γιά τήν διαχείριση ἑνός ἀποτελέσματος στόν ἀθλητισμό. Εἶπε: «Διαχειριζόμαστε τήν ἧττα, ἀλλά δέν μᾶς ἔμαθαν νά διαχειριζόμαστε τήν νίκη.

Ὅλοι ἔχουμε δυνατά καί ἀδύνατα στοιχεῖα. Χρέος μας εἶναι νά κρατᾶμε τά δυνατά καί νά βελτιώνουμε τά ἀδύνατα. Μέ τήν νίκη δέν ἀσχολούμαστε. Ὅταν νικᾶμε, εἴμαστε ὅλοι ὁμάδα. Ὅταν ὄχι, πέφτουμε πάνω στό παιδί. Καί ὅμως ἔχεις νά μάθεις ἀπό τήν νίκη. Ἀκόμη καί ἄν νικᾶς, ἔχεις κάνεις κάποια πράγματα λάθος. Ὁ Φέντερερ δήλωσε πρόσφατα ὅτι “ἔχω νικήσει μόνο τό 54% τῶν πόντων μου, τό ὑπόλοιπο εἶναι τά λάθη πού ἔκανα”».

Συγκράτησα αὐτή τήν ὡραία ἀποστροφή τῆς κυρίας Τζατζάκη καί χθές, πού εἶχε τήν καλοσύνη νά τήν ἐντοπίσει καί νά μοῦ τήν στείλει ἡ συνεργάτις μας στήν «Ἐλευθερία» Χαρίκλεια Βλαχάκη, σκέφτηκα πώς, ὡς ἀρχή, ἡ νίκη περιέχει καί λάθη, ταιριάζει ἀπολύτως καί στήν πολιτική. Δέν ἀφορᾶ μόνο μικρά παιδιά ἡ ψυχολογία διαχείρισης τῆς ἥττας ἤ τῆς νίκης, ἀλλά καί μεγάλα παιδιά. Πού συνήθως ὅμως δέν θέλουν νά ἀκοῦνε κριτική, τά ξέρουν ὅλα.

Θυμᾶμαι, τό εἶχα γράψει κατά τρόπο ὀξύμωρο παλαιά, ἐπί ἄλλης ἡγεσίας τῆς ΝΔ, ὅτι σέ αὐτή τήν παράταξη δέν θέλουν νά συζητοῦν καί νά κάνουν ἀναλύσεις οὔτε γιά τίς νῖκες τους, πόσῳ μᾶλλον γιά τίς ἧττες τους, καί νά πού ἰσχύει.

Τήν Παρασκευή ἀρχίζει τό συνέδριο τῆς ΝΔ. Προηγήθηκαν ἑπτά προσυνέδρια. Τί σημαίνει ἄραγε συνέδριο; Παρίσταμαι καί χαιρετίζω; Παρίσταμαι καί δοξάζω; Παρίσταμαι καί χειροκροτῶ; Παρίσταμαι, χαιρετίζω, χειροκροτῶ, δοξάζω καί τό βράδυ καταλήγω σέ πολιτιστικό κέντρο τῆς Ἱερᾶς Ὁδοῦ γιά νά θυμηθῶ τίς λαικές μου ρίζες μέ πενιές, καθώς στό συνέδριο ἀγνοοῦνταν; Συνέβη κάτι παράδοξο μέ αὐτά τά προσυνέδρια καί μέ τό τακτικό συνέδριο τῆς ΝΔ. Στούς βουλευτές τῶν Περιφερειῶν δέν δόθηκε ποτέ ὁ λόγος γιά ἰδέες, παρατηρήσεις, σχόλια.

Τά χειροκροτήματα τῶν συνέδρων ἦταν ἀντιστρόφως ἀνάλογα μέ τά εὑρήματα τῶν δημοσκοπήσεων. Ὑπῆρχε μιά ἄρνηση πραγματικότητας: «Ἀποκλείεται, δέν θά μᾶς συμβεῖ αὐτό ἐμᾶς, θά πάρουμε καί πάλι τήν ἐξουσία, τούς “ἔχουμε”, δέν ὑπάρχει ἐναλλακτική». Ἀπουσίασε ἀπό τά προσυνέδρια ἡ ἐσωκομματική δημοκρατία, ὁ ἐλεύθερος, χωρίς φόβο καί πάθος διάλογος καί ἐν τέλει ἡ ἀξιολόγηση. Ἡ παράταξη ἀρνήθηκε νά ἀξιολογήσει τόν ἑαυτό της, νά ἐντοπίσει τά λάθη της καί νά τά διορθώσει, γιατί δέν ὑπάρχει ἐναλλακτική καί γιατί «νικᾶ», παρά τά ποσοστά Σιβηρίας πού καταγράφει ἐσχάτως στίς δημοσκοπήσεις.

Καί νά νικᾶς ὅμως, ὅπως εἶπε ἡ κυρία Τζατζάκη, ὑπάρχουν πράγματα πού κάνεις λάθος. Φαίνεται αὐτό καθαρά ἀπό τήν «νίκη» στίς ἐκλογές τοῦ 2024, ὅπου ἡ ΝΔ κατετάγη πρώτη μέ 28%, ἀλλά ὑποχώρησε κατά 13% ἀπό τό 2023. Καί ἄν δέν ἐντοπίζεις τά ἀδύνατα σημεῖα σου στίς καλές μέρες, ὅταν νικᾶς «ἔτσι», τότε θά δυσκολευτεῖς πολύ νά τά διορθώσεις, ἀπό μειονεκτική θέση, ὅταν χάνεις ἐπιρροή, στίς κακές μέρες σου.

Ὅ,τι ἀφήνεις γιά αὔριο, ἐπιδεινώνεται καί πολλαπλασιάζεται. Ἐδῶ, σέ αὐτή τήν παράταξη, κανείς δέν θέλει νά ἀκούσει γιά λάθη. Τά λάθη εἶναι ἐνοχλητικά. Δημοφιλής εἶναι ὁ «γάιδαρος». Ἅμα λέει ἡ ἑκάστοτε ἡγεσία ὅτι πετάει, πετάει! Ποιός φέρνει ἀντίρρηση; Ὅποιος μιλάει γιά λάθη χαλάει τό κέφι τῶν φανατικῶν. «Τά ξέρουμε, τά ξέρουμε, δέν χρειάζεται νά τά λέμε καί δημοσίως». Κομμουνιστές! Ὅποιος μιλάει γιά λάθη, θεωρεῖται ὑπονομευτής. Κανείς δέν σκέφτεται ὅτι αὐτός πού τά ὑποδεικνύει πονάει διπλᾶ. Πονάει πρῶτα αὐτός πού γίνεται δυσάρεστος στόν ἑαυτό του καί στούς ἄλλους καί μετά πονᾶνε οἱ ὑπόλοιποι πού δυσαρεστοῦνται.

Καί ὅμως! Ἐάν γινόταν συζήτηση σέ βάθος, θά ἦταν διά γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ ὁρατό ὅτι ὁ κόουτς ἔχει χάσει, καιρό τώρα, καί τά ἀποδυτήρια καί τήν κερκίδα καί αὐτό πού τόν κάνει νά αἰσιοδοξεῖ εἶναι ὅτι προηγεῖται ἀκόμη. «Κερδάει», πού ἔλεγε κάποτε ὁ Θωμᾶς στό Αἰγάλεω. Ἀλλά, ὅπως φαίνεται, ἡ ἐσωκομματική δημοκρατία δέν εἶναι στήν κουλτούρα ἑνός κόμματος ἐξουσίας πού κατ’ ὄνομα εἶναι φιλελεύθερο.

Στό προηγούμενο συνέδριο, πολλοί σύνεδροι ἀπό τήν παλαιά ΝΔ ἔμεναν ἔξω ἀπό τό κτήριο διεξαγωγῆς του γιατί, ὅπως μᾶς ἐξομολογήθηκαν, μέσα δέν ἔβλεπαν γνωστούς, ἀλλά ὡς ἐπί τό πλεῖστον πασόκους ἀνανήψαντες. Σέ αὐτό ἐδῶ, θά μποῦν μέσα, θά ἀκούσουν τόν ἀρχηγό νά λέει ὅτι «κάναμε καί λάθη» γιά νά εἶναι πολιτικά ὀρθός, μέχρι ἐκεῖ, θά ματώσουν οἱ παλάμες τους ἀπό τό χειροκρότημα γιά νά τούς δοῦν ὅτι ἐπευφημοῦν καί συνέδριο… τέλος. Αὐτό ἦταν. Οὔτε ἀπ’ ἔξω δέν θά καθίσουν. Ὅπως θά σχολίαζε πασίγνωστος, ἀνένταχτος σήμερα, διανοούμενος τῆς Κεντροδεξιᾶς: «Πῶς κατάντησε ἔτσι ἡ παράταξή μας!».

Πράγματι. Ἡ βάση τῆς ΝΔ χωρίζει σιωπηρῶς πιό βελούδινα ἀπό ὅσο χώρισαν μετά τήν πτώση τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ ἡ Τσεχία καί ἡ Σλοβακία μαζί. Ἡ β΄ κατανομή προβάλλει στόν ὁρίζοντα.