Κωδικός καί ὄχι πρόστιμο γιά τά κάλαντα…

Ἦταν στραβό τό κλῖμα, τό ἔφαγε καί ὁ γάιδαρος!

Εἶχαν πού εἶχαν μειωθεῖ δραστικά τά παιδάκια πού ἔλεγαν τά κάλαντα, ἦρθε καί ὁ στρατηγός Χαρδαλιᾶς, ἔδωσε μιά καμτσικιά καί «Χράπ», τέρμα τά κάλαντα γιά ἐφέτος, καί διά ροπάλου! Βεβαίως, διερωτῶμαι τί θά κάνει ἡ Ἀστυνομία ἄν δεῖ μερικά παιδάκια στήν πόρτα ἑνός σπιτιοῦ νά λένε «Χριστοῦ τήν θεία γέννηση, νά πῶ στ’ ἀρχοντικό σας»; Θά τά συλλάβουν; Θά τούς κόψουν πρόστιμο; Θά τά πᾶνε στό Αὐτόφωρο; Θά εἰδοποιήσουν τούς γονεῖς τους; Θά τούς κατάσχουν τά καμπανέλια καί τίς φυσαρμόνικες; Θά παρέμβει ἡ ΑΑΔΕ καί θά τούς τραβήξει κι ἕνα πρόστιμο ἐπειδή δέν εἶχαν POS; Δηλαδή δέν θά μπορέσουν τά ἐγγόνια νά πᾶνε νά ποῦν τά κάλαντα στούς παπποῦδες; Καί τά παιδάκια πού ἔκαναν τόσα σχέδια γιά νά μαζέψουν χρήματα; Τά παιδάκια πού εἶχαν καταστρώσει τό δρομολόγιό τους γιά νά «τά ποῦν» στούς θείους, τίς θεῖες, τήν γειτονιά, τόν μπακάλη, τόν μανάβη; Δέν λέω, ἐν μέσω πανδημίας, πέφτει «μαῦρο» σέ ὅλα.

Ἀλλά μήπως τό παρακάναμε; Ἁπλῶς ἐρωτῶ. Μήπως –ἰδέες βάζω– θά ἔπρεπε νά πεῖ ὁ πρωθυπουργός, κάθε παιδί στό σχολεῖο, ὅταν ἀνοίξουν μέ τό καλό, θά πάρει κι ἕνα εἰκοσάρικο στόν κουμπαρᾶ του ὡς «ἀποζημίωση γιά τά κάλαντα πού στερήθηκαν» θά μοῦ πεῖτε, «καί ποῦ νά τά βρεῖ τόσα λεφτά, ὅλο δίνει ἡ κυβέρνηση!». Θά συμφωνήσω, ἀλλά νομίζω ὅτι κάτι τέτοια λεφτά πιάνουν τόπο! Θά τό θυμᾶται πάντα τό παιδάκι ὅτι ἔλαβε ἕνα γράμμα τοῦ πρωθυπουργοῦ καί ἕνα εἰκοσάρικο! Καί θά ἐκτιμήσει τό ἔθιμο, πού –δυστυχῶς– χάνεται… Δέν ξέρω, ἀλλά νομίζω ὅτι ἔπρεπε νά βρεθεῖ ἕνας κωδικός στό κινητό μέ τήν ἔνδειξη «κάλαντα». Νά πᾶνε τά παιδάκια καί νά τά ποῦνε, νά ἀκουστοῦν οἱ παιδικές φωνές, πού τόσο μᾶς λείπουν! Εἶναι βέβαιο ὅτι θά πήγαιναν πολλά παιδιά, ἔπειτα ἀπό τόν δίμηνο σχεδόν ἐγκλεισμό τους! «Δέν γίνεται», μοῦ εἶπε καλός φίλος, κορυφαῖος ἰατρός, καθηγητής. Ἐντάξει, δέν γίνεται, ἀλλά ἀφῆστε μας νά ποῦμε τόν πόνο μας! Μοῦ ἔλεγε φίλος, καθηγητής στό Πανεπιστήμιο, πού πῆρε τηλέφωνο γιά νά ἀνταλλάξουμε εὐχές. «Πῆγα προχθές στό σοῦπερ μάρκετ καί δίπλα μου, μιά κυρία, ζήτησε ἀπό τήν ταμία μιά “δωρο-επιταγή” λέγοντας “τήν θέλω γιά νά πάρουμε δῶρο στήν γυναίκα τοῦ Ἅη-Βασίλη! Τρελάθηκα, δέν ἀντέχω πιά αὐτή τήν παραφθορά καί τήν βαθμιαία ἐξαφάνιση τῶν ἐθίμων μας”. “Μά, τί λέτε, κυρία μου; Ξέρετε ποιός ἦταν ὁ Ἅη-Βασίλης; Ξέρετε ὅτι οὐδεμία σχέση ἔχει μέ τόν κοκκινομάγουλο τύπο πού μᾶς σερβίρισαν οἱ διαφημιστές τῆς Κόκα-Κόλα καί μᾶς λένε ὅτι ἔρχεται ἀπό τήν Λαπωνία; Τί λένε τά κάλαντα τῶν παιδιῶν σας; ‘Ἅγιος Βασίλης ἔρχεται ἀπό τό Ροβανιέμι;’ Μέ κοίταξε λές καί ἤμουν Ἀρειανός!» μοῦ εἶπε…

Δυστυχῶς, ἔτσι ἔχουν τά πράγματα. Τά ξεριζώνουμε τά ἔθιμα καί χάνεται ἡ ταυτότητά μας. Κάτι τό Ροβανιέμι, κάτι τά ξενόγλωσσα χριστουγεννιάτικα πού παίζουν οἱ χαζοχαρούμενοι σταθμοί τῆς τηλοψίας καί τῶν ἐρτζιανῶν, σιγά-σιγά θά πιστέψουμε ὅτι ὁ Φράνκ Σινάτρα καί ὁ Ντίν Μάρτιν ἦταν Ἕλληνες παράνομοι τοῦ Σικάγου στήν Ποτοαπαγόρευση! ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!