Οἰκτρόν θέαμα ἡ παρακμή τοῦ Κοινοβουλίου

Κάποτε τήν ἑλληνική Βουλή ἐλάμπρυναν μέ τήν παρουσία τους πνευματικοί ἄνθρωποι.

Ἀλλά δέν χρειάζεται νά στρέψουμε τό βλέμμα πρός τά ὀπίσω γιά νά συνειδητοποιήσουμε τήν παρακμή τοῦ Κοινοβουλίου ἐν Ἑλλάδι. Ἀρκεῖ νά δοῦμε τήν χθεσινή συνεδρίαση, κατά τήν ὁποία ἕνας πρώην Πρωθυπουργός εὑρέθη νά ὁμιλεῖ πρό κενῶν ἑδράνων. Μέ τό πού ἀνέβηκε στό βῆμα ὁ κ. Ἀντώνης Σαμαρᾶς, οἱ παρόντες ἐκ τῆς Νέας Δημοκρατίας ἀπεχώρησαν ἀπό τήν αἴθουσα, ἐνῷ οἱ τοῦ ΠΑΣΟΚ εἶχαν ἤδη ἀπό ἐνωρίτερα ἐξέλθει. Σέ κάποιες ἄλλες ἐποχές, δέν εἶχε σημασία ἄν οἱ βουλευτές συμφωνοῦσαν ἤ διαφωνοῦσαν μέ ἕναν πολιτικό ἀρχηγό ἤ ἕναν συνάδελφό τους. Δέν εἶχε σημασία ἄν τόν συμπαθοῦσαν ἤ ὄχι. Τόν ἄκουγαν.

Δέν σηκώνονταν νά φύγουν. Ἄν τόν ἐπικροτοῦσαν, χειροκροτοῦσαν. Ἄν ὄχι, τόν ἄκουγαν σιωπηλοί. Σήμερα οἱ περισσότεροι παρίστανται γιά νά χειροκροτήσουν χωρίς νά ἀκούσουν στίς περισσότερες περιπτώσεις, ἐνῷ ἁπλῶς ἀπέρχονται ἄν ὁμιλεῖ κάποιος ἀντίπαλός τους. Κατά πόσον τοῦτο εὐνοεῖ τήν ὄσμωση ἰδεῶν καί τήν διαμόρφωση πολιτικῶν εἶναι αὐτονόητο. Ἀλλά γι’ αὐτό καί δέν ὑπάρχει στήν ἑλληνική Βουλή, πολλά χρόνια τώρα, παραγωγή πολιτικῆς σκέψεως, ἐπίδειξις κριτικοῦ πνεύματος, ἀκόμη-ἀκόμη καί εὐφυής σχολιασμός τῶν λεγομένων ἀπό τούς ἀντιπάλους. Ἴσως ὁ Κωνσταντῖνος Τασούλας νά ἦταν ἀπό τούς τελευταίους (ἄν μή ὁ τελευταῖος) καλλιεργημένους καί πνευματώδεις ἀνθρώπους πού μιλοῦσαν στήν Βουλή.

Ἀλλά δέν εἶναι ἡ χθεσινή κατάστασις τῶν κενῶν ἑδράνων ἡ μόνη ἔνδειξις παρακμῆς τοῦ Κοινοβουλίου. Στό ὁποῖον ἐπιβάλλει ἡ Κυβέρνησις ἄν θά ψηφίσει τήν σύσταση Ἐξεταστικῶν Ἐπιτροπῶν μέ 120 ἤ μέ 151 ψήφους, ἀφαιρῶντας ἐν τοῖς πράγμασι (καί μέ τήν ἐπίκληση θέματος ἐθνικῆς ἀσφαλείας!) τήν δυνατότητα πού εἶχε θεσμικά δοθεῖ στήν ἀντιπολίτευση νά προχωρεῖ στήν δημιουργία τέτοιων Ἐπιτροπῶν, προκειμένου νά ἐνισχύεται ἡ πολυφωνία στόν ἔλεγχο τῶν πεπραγμένων τῆς ἐκτελεστικῆς ἐξουσίας. Σέ ἕνα παρακμιακό Κοινοβούλιο ὅμως, ὄχι μόνον δέν ἐνδιαφέρει ἡ πολυφωνία καί ὁ ἔλεγχος, δέν τηροῦνται οὔτε τά προσχήματα.

Καί συνεχίζουμε: Eἶναι ἤ δέν εἶναι χαρακτηριστικόν δεῖγμα τό γεγονός ὅτι ὁ κορυφαῖος εἰσαγγελικός λειτουργός τῆς χώρας, ὁ εἰσαγγελεύς τοῦ Ἀρείου Πάγου, ἀπαξίωσε νά ἀνταποκριθεῖ στήν πρόσκληση τῆς Ἐπιτροπῆς Θεσμῶν προκειμένου νά τήν ἐνημερώσει γιά τό ζήτημα τῶν ὑποκλοπῶν; Σέ μιά Βουλή μέ τήν ὑπόσταση πού εἶχε κάποτε, θά διενοεῖτο ὁ εἰσαγγελεύς τοῦ Ἀρείου Πάγου νά μήν παραστεῖ;

Ἀλλά σέ ποιά Βουλή νά παραστεῖ σήμερα; Στήν Βουλή στήν ὁποία, ἀντί τῆς διατυπώσεως πολιτικοῦ λόγου, ἔχουμε πολιτικούς ἀρχηγούς πού ἐλάχιστα ἀπέχουν ἀπό τοῦ νά ἐκφράζονται ἀνάρθρως καί ὑπουργούς πού τούς ἀπαντοῦν «κικιρίκου»! Δέν εἶναι πολιτικός διάλογος ὅταν ἕνας ἀρχηγός ἐπικαλεῖται τό ὅτι ὁ ὑπουργός εἶναι ἐξωκοινοβουλευτικός καί τοῦ λέγει ὅτι δέν δικαιοῦται νά ὁμιλεῖ στό Κοινοβούλιο. Οὔτε ὅταν ὁ ἐν λόγῳ ὑπουργός ἀπαντᾶ ὅτι εἶναι «ἕνα βῆμα πρίν ἀνέβει στό παγκάκι» καί ἀρχίσει τό… «κικιρίκου»! Διότι αὐτό τό ἐπεισόδιο συνέβη στήν Βουλή μεταξύ τῆς Προέδρου τῆς Πλεύσης Ἐλευθερίας καί τοῦ ὑπουργοῦ Δικαιοσύνης.

Γιά τήν Ἱστορία, νά θυμίσουμε ὅτι τήν ἴδια ἐπίθεση εἶχε ὑποστεῖ στήν Βουλή τοῦ 1987 ὁ κ. Νῖκος Κωνσταντόπουλος, ὡς ἐξωκοινοβουλευτικός ὑπουργός τῆς Κυβερνήσεως Τζαννετάκη, ἀπό τό ΠΑΣΟΚ, πού ἀπαιτοῦσε νά κατέβει ἀπό τό βῆμα!

Ἀλλά αὐτή εἶναι ἡ Βουλή στήν ὁποία οἱ κατηγορίες τῶν συγκαλύψεων γιά σκάνδαλα τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ ἔφεραν νά συζητοῦνται τά ἔργα καί οἱ ἡμέρες κάποιου «Φραπέ» καί κάποιου «Χασάπη». Κατάντημα…