ΝΑΤΟ: Ὑποβάθμισε τήν Ρωσσία ἀπό «ἄμεση» σέ «μακροπρόθεσμη ἀπειλή»

Τί ἀναφέρεται στό κείμενο τῶν συμπερασμάτων καί σέ τί διαφέρει ἀπό τό κείμενο τῆς Χάγης πού μιλοῦσε γιά ἐπίθεση τῆς Μόσχας στήν ΕΕ τό 2028-2030

Καμμία ἀναφορά στήν Κίνα – Ἀλλαγή ὁρολογίας ἀπό Τράμπ γιά τήν Τουρκία, τήν ὁποία χαρακτηρίζει «στρατιωτική» καί ὄχι «περιφερειακή δύναμη» – Εἰλημμένη ἡ ἀπόφασις γιά τά στρατηγεῖα, ἀλλά θά ἐφαρμοσθεῖ σέ βάθος χρόνου

Σέ μιάν Σύνοδο Κορυφῆς ὅπως αὐτή τῆς Ἀγκύρας σημασία δέν ἔχει μόνον τό τί γράφεται στήν τελική διακήρυξη. Ἴσως αὐτά πού δέν γράφονται, ἀλλά «διακρίνονται» ἀνάμεσα ἀπό τίς γραμμές, εἶναι τά πλέον σημαντικά. Νά σημειωθεῖ ὅτι κατά τήν Σύνοδο αὐτήν ἐπικυρώθηκε τό σχέδιο «Συμμαχία 3.0», πού σημαίνει ὅτι τά μέλη ἀποδέχονται πώς τό ΝΑΤΟ εἰσέρχεται στήν τρίτη ἐποχή τῆς ὑπάρξεώς του. Πρώτη ἐποχή ἦταν αὐτή τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου. Ἀμέσως μετά, τό ΝΑΤΟ 2.0 ἦταν ἡ ἀναδιοργανωμένη Συμμαχία μέ ἐπαναπροσδιορισμό τῶν ρόλων τῶν κρατῶν-μελῶν πού χαρακτηρίσθηκε ἀπό συνεχεῖς μεταβολές στήν δομή τῆς διοικήσεώς του.

Ἐνῷ λοιπόν ἔχουμε τό πολύ σημαντικό στοιχεῖο ὅτι ἡ Συμμαχία «ἀλλάζει ἐποχή», στό τελικό κείμενο συμπερασμάτων οὐδεμία ἀναφορά στήν ἀλλαγή αὐτή γίνεται. Θά ἀναζητήσουμε συνεπῶς τίς ἐνδείξεις τῆς νέας καταστάσεως, ὄχι στίς κοινοτοπίες τοῦ κειμένου, ἀλλά σέ συγκεκριμένες διατυπώσεις πού μπορεῖ νά ὑπάρχουν ἤ νά μήν ὑπάρχουν. Πρῶτον λοιπόν, ἐπισημαίνουμε ὅτι ἡ Ρωσσία δέν θεωρεῖται στό παρόν κείμενο «ἄμεση ἀπειλή», ὅπως στό περσινό τῆς Συνόδου τῆς Χάγης, ἀλλά ἐπαναξιολογεῖται ὡς «μακροπρόθεσμη». Δηλαδή τό ΝΑΤΟ δέν ἐκτιμᾶ πώς ἐπίκειται ρωσσική ἐπίθεσις κατά τῶν εὐρωπαϊκῶν κρατῶν περί τό 2028-2030, ὅπως ἐξετιμᾶτο πρό ἔτους, ἀλλά αὐτός ὁ κίνδυνος τοποθετεῖται στό ἀπώτερο μέλλον.

Καί ἐνῷ θά περίμενε κανείς νά ὑπάρχει ἀναφορά στήν Κίνα, τήν ὁποία οἱ ΗΠΑ θεωροῦν κυρία ἀπειλή, δέν ὑπάρχει καμμία ἀπολύτως! Ἀπεναντίας, «διαρκής πρόκλησις» χαρακτηρίζεται ἡ τρομοκρατία καί τοῦτο σημαίνει νέο προγραμματισμό δυνάμεων καί ἐξοπλισμῶν. Τό γεγονός ἐξ ἄλλου ὅτι ἡ Τουρκία παύει νά χαρακτηρίζεται «περιφερειακή δύναμις», ἀλλά πλέον προσδιορίζεται ὡς «στρατιωτική δύναμις», δείχνει ὅτι μπορεῖ νά τῆς ἀνατεθοῦν εὐρύτεροι ρόλοι καί ὄχι γεωγραφικῶς προσδιορισμένοι. Ἡ Τουρκία διαθέτει τόν δεύτερο σέ μέγεθος Στρατό Ξηρᾶς τοῦ ΝΑΤΟ καί πλέον ἀναπτύσσει καί ποντοπόρο Ναυτικό, ἐνῷ ἐπεκτείνει τίς βάσεις της πέρα ἀπό τήν Μεσόγειο, μέ πρῶτο σημεῖο ἐνδιαφέροντος τό Κέρας τῆς Ἀφρικῆς. Στόν νέο αὐτόν ρόλο τῆς Τουρκίας ἐντάσσονται καί τά νέα στρατηγεῖα.

Σημειώνεται ὅτι ἡ ἵδρυσις τῶν δύο νέων στρατηγείων γίνεται στό πλαίσιο τῆς Δομῆς Δυνάμεων τοῦ NATO (NFS: ΝΑΤΟ Force Structure) πού ἀποτελεῖ ἁρμοδιότητα τοῦ Ἀνωτάτου Συμμαχικοῦ Διοικητοῦ Εὐρώπης (SACEUR), ἐγκρίνεται ἀπό τήν Στρατιωτική Ἐπιτροπή (MC: Military Committee) καί τελικῶς ἀπό τήν σύνοδο τῶν ὑπουργῶν Ἀμύνης τῆς Συμμαχίας. Στήν πράξη, τό ζήτημα τῆς ἱδρύσεως τῶν δύο στρατηγείων ἔκλεισε τά τέλη τοῦ 2023 – ἀρχές τοῦ 2024 καί, ὅπως προκύπτει ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος, χωρίς ἀντίδραση ἀπό τήν Ἑλλάδα. Τίθεται ἐν προκειμένῳ τό ἐρώτημα ἐάν ἡ ὑπογραφή τῆς Διακηρύξεως τῶν Ἀθηνῶν εἶχε ἀνασταλτικό χαρακτῆρα στήν πιθανή ἀρνητική θέση πού πιθανόν νά εἴχαμε ἀρχικῶς.

Ὡς ἀποτέλεσμα, σήμερα εἶναι δεδομένη ἡ δημιουργία τῶν δύο στρατηγείων καί τό μόνο πού μένει εἶναι νά προσδιορισθεῖ ὁ χρόνος ἐνεργοποιήσεώς τους, πού, συμφώνως πρός ὅλες τίς ἐνδείξεις, τοποθετεῖται στό ἐγγύς μέλλον. Δηλαδή τά στρατηγεῖα δέν θά ἀρχίσουν νά λειτουργοῦν ἀμέσως. Ὑπενθυμίζεται ὅτι τό πολυεθνικό χερσαῖο στρατηγεῖο, πού θά ἔχει ὡς γενική ἀποστολή τήν καταπολέμηση τῆς τρομοκρατίας (στήν ὁποία γίνεται ἀναφορά στό κείμενο συμπερασμάτων), θά δημιουργηθεῖ μέ βάση τό τουρκικό 6ο Σῶμα Στρατοῦ πού ἑδρεύει στά Ἄδανα καί τό ὁποῖο ὑπάγεται στήν 2η Τουρκική Στρατιά πού ἑδρεύει στήν Μαλάτεια καί ἡ ὁποία ἔχει Περιοχή Εὐθύνης (ΠΕ) τήν Νοτιοανατολική Ἀνατολική Τουρκία (ἀπό Ἄδανα ἕως καί Ἀλεξανδρέττα). Νά σημειωθεῖ ὅτι ἡ Τουρκία φιλοξενεῖ ἤδη τήν Διοίκηση Χερσαίων Δυνάμεων τοῦ ΝΑΤΟ (Land Component Command) ὡς μέρος τῆς ἑνοποιημένης Δομῆς Διοικήσεως.