Οἱ «γκρίζες» ρυθμίσεις τῶν Εἰδικῶν Χωροταξικῶν Σχεδίων γιά τίς ΑΠΕ καί τόν τουρισμό μέ ὑπογραφή Παπασταύρου καί Τσάφου – Ἀπαγορεύουν τά αἰολικά πάρκα καί τήν τουριστική ἀνάπτυξη σέ χιλιάδες νησῖδες, πλήν 11
Φθείρουν, ἔτσι, τό δικαίωμά τους σέ ΑΟΖ καί ὑφαλοκρηπῖδα λόγῳ ἔλλειψης οἰκονομικῆς δραστηριότητας – Πῶς παραπλανήθηκε τό Κοινοβούλιο – Τήν ὥρα πού ἡ Τουρκία ἀναπτύσσει πλωτά αἰολικά πάρκα στό Αἰγαῖο καί καταγγέλλει, μέ ἀφορμή τό Χωροταξικό μας, ὅτι τά νησιά δέν εἶναι δικά μας, ἐμεῖς ἀπαγορεύουμε τά αἰολικά καί «εὐνουχίζουμε» τίς νησῖδες καί τά μικρονήσια ἀπό δικαιώματα – Ντοκουμέντο: Τί κατήγγειλε μέ χάρτες στόν κ. Παπασταύρου, ἀλλά ἀγνοήθηκε, ἡ Ἑλληνική Ἐπιστημονική Ἕνωση Αἰολικῆς Ἐνέργειας – «Ἀπαιτεῖται ἐνεργός ἐμπλοκή τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν καί Ἄμυνας» – Στόχος τῆς Ἄγκυρας μέ τά πάρκα της ἡ Λῆμνος, ἡ Σαμοθράκη, ἡ Ζουράφα καί τό Καστελλόριζο
Εἶναι πραγματικά ἐντυπωσιακό. Τήν ὥρα πού ἡ Ἄγκυρα καταγγέλλει ὅτι τά Εἰδικά Χωροταξικά Σχέδια τῆς Κυβέρνησης γιά τόν τουρισμό καί γιά τίς ἀνανεώσιμες πηγές ἐνέργειας (ΑΠΕ) ἀφοροῦν σέ νησιά καί νησῖδες πού ἀποτελοῦν –κατά τήν δική της πειρατική ἀντίληψη περί Διεθνοῦς Δικαίου– «γκρίζες ζῶνες» καί ὅτι δέν πρέπει νά ὑπολογίζονται στόν σχεδιασμό γιά τήν μελλοντική ὁριοθέτηση τῶν θαλάσσιων ζωνῶν, ἡ ἑλληνική κυβέρνηση κάνει ὅ,τι περνᾶ ἀπό τό χέρι της γιά νά βγάλει τά μάτια της μόνη της καί γιά νά ὑπονομεύσει τό ἐθνικό συμφέρον.
Ὅπως ἀποκαλύπτει σήμερα ἡ «Ἑστία τῆς Κυριακῆς», καί τό τεκμηριώνει μέ χάρτες, ἀπό τήν ἀνάγνωση τῶν Εἰδικῶν Χωροταξικῶν Σχεδίων γιά τόν τουρισμό καί τίς ἀνανεώσιμες πηγές ἐνέργειας, μέ τήν ἀναφορά τῶν νησίδων καί τῶν νησιῶν, σέ αὐτά θεμελιώνεται πράγματι ἡ κυριαρχία τῆς Ἑλλάδος πάνω σέ αὐτά, ἀλλά μέ τούς δραματικούς περιορισμούς πού ἐπιβάλλονται –μέχρι τῆς ὁλοσχεροῦς ἐξαφάνισης τῆς οἰκονομικῆς δραστηριότητας ἀπό αὐτά– ἀκυρώνεται στήν πράξη τό δικαίωμά τους στήν ἀποκλειστική οἰκονομική ζώνη καί στήν ὑφαλοκρηπῖδα. Καί μάλιστα, σέ μία περίοδο κατά τήν ὁποία ἡ Τουρκία ἄρχισε νά ἀναπτύσσει αἰολικά πάρκα στό Αἰγαῖο. Αὐτήν ἀκριβῶς τήν στιγμή βρήκαμε ἐμεῖς γιά νά τά ἀπαγορεύσουμε, ὡς Ἑλλάς, σέ 6.000 νησιά, μικρονήσια καί βραχονησῖδες.
Τό θέμα ἀνέκυψε γιά πρώτη φορά κατά τήν διάρκεια τῆς διαβούλευσης τοῦ χωροταξικοῦ γιά τόν τουρισμό, τόν Σεπτέμβριο τοῦ 2024, σέ συγκεκριμένα ἄρθρα του, καί τό ἀνέδειξε τότε ἡ «Ἑστία» μέ πρωτοσέλιδο δημοσίευμά της, προκαλῶντας θύελλα ἀντιδράσεων τῶν βουλευτῶν τῆς Νέας Δημοκρατίας, ὅπως καί βουλευτῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ καί ἄλλων κομμάτων στό Κοινοβούλιο. Ἡ θύελλα αὐτή εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νά ἀποσυρθεῖ ἡ διάταξη τοῦ χωροταξικοῦ πού ἀναφερόταν σέ ἀκατοίκητα νησιά καί βραχονησῖδες, μέ τήν ὁποία δέν ἐπιτρέπονταν τουριστικές δραστηριότητες –μέ τό ρῆμα «ἀπαγορεύεται» στήν οἰκεία διάταξη–, καί ἔτσι ἡ ἔνταση προσωρινά κόπασε. Αὐτό ἔγινε τότε κατόπιν παρεμβάσεως τοῦ ΥΠΕΞ Γιώργου Γεραπετρίτη.
Μέ λύπη μας, διαπιστώνουμε ὅτι μᾶλλον τό Κοινοβούλιο παραπλανήθηκε. Καθώς, παρά τίς διαβεβαιώσεις τῆς ἡγεσίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, πού παρενέβη γιά μία φορά πρός τήν θετική κατεύθυνση, ἀπό τήν μελέτη τῶν ὑπουργικῶν ἀποφάσεων πού ἐξέδωσε ὁ ὑπουργός Ἐνέργειας Σταῦρος Παπασταύρου, σέ συνεργασία μέ τόν ἁρμόδιο ὑφυπουργό Νικόλαο Τσάφο, σέ ἐφαρμογή ἐξουσιοδοτικῶν διατάξεων τοῦ ψηφισθέντος νόμου, προκύπτει εὐθέως ὅτι οἱ διατάξεις-πρόκληση ἐπανῆλθαν… καμουφλαρισμένες. Χωρίς τίς λέξεις «βραχονησῖδες», «ἀπαγορεύεται» καί «ἀκατοίκητα νησιά», πού τραβοῦν τήν προσοχή, ἀλλά στήν οὐσία τους ἀναλλοίωτες.
Ἡ τελευταία ἐξέλιξη, πού θεωρεῖται μείζονος σημασίας τόσο ἀπό διπλωματικές πηγές ὅσο καί ἀπό παράγοντες τῆς ἀγορᾶς, ἀφορᾶ στό εἰδικό χωροταξικό γιά τίς ἀνανεώσιμες πηγές ἐνέργειας, τό ὁποῖο δόθηκε στήν δημοσιότητα ἀμέσως μετά τήν δημοσιοποίηση τῶν θαλάσσιων πάρκων τῆς Τουρκίας μεταξύ Λήμνου καί Σαμοθράκης, τά ὁποῖα βρίσκονται μιάν ἀνάσα –ἄν δέν ἐφάπτονται– ἀπό τίς ἐπενδύσεις πλωτῶν αἰολικῶν πάρκων πού ἐξήγγειλε καί ἄρχισε νά θέτει σέ ἐφαρμογή ἡ Ἄγκυρα στήν περιοχή αὐτήν. Ἐντός τῶν χωρικῶν της ὑδάτων σέ πρώτη φάση.
Μέ συνέπεια νά γεννᾶται σέ παράγοντες τῆς ἀγορᾶς τό ἐρώτημα ἄν ἡ Τουρκία, βάσει τοῦ τρόπου μέ τόν ὁποῖον ἀντιλαμβάνεται τό Διεθνές Δίκαιο, θά ἐπιχειρήσει στό μέλλον νά στήσει ἐξέδρα γιά πλωτά αἰολικά πάρκα καί ἐκτός τῶν χωρικῶν της ὑδάτων, σέ διεθνῆ ὕδατα, μεταξύ Λήμνου καί Σαμοθράκης, περιοχές οἱ ὁποῖες θεωροῦνται κάρφος στόν ὀφθαλμόν της, στήν ἔξοδο τῶν Στενῶν, λόγῳ τῆς στρατιωτικοποίησής τους. Οἱ ἴδιες πηγές –ἴσως καί μέ μία δόση ὑπερβολῆς, ἀλλά κανείς δέν ξέρει τί ἐπιφυλάσσει τό μέλλον– διερωτῶνται τί θά συμβεῖ ἄν ὁ Ἐρντογάν ἀναπτύξει παραγωγή ἠλεκτρικῆς ἐνέργειας σέ διεθνῆ ὕδατα στήν καρδιά τοῦ Αἰγαίου καί θελήσει, ὡς ἑπόμενο βῆμα μετά τήν κατοχύρωση τοῦ δικαιώματος, νά προχωρήσει καί σέ ἐξορύξεις ὑδρογονανθράκων.
Γιά τήν ἀπαγόρευση παραγωγῆς αἰολικῆς ἐνέργειας στά 6.000 ἑλληνικά νησιά τοῦ Αἰγαίου, πού εἶναι τά πλέον ἀνεμώδη καί παραγωγικά, προειδοποίησε τόν Ἰούνιο μέ ὑπόμνημα, τμῆμα τοῦ ὁποίου ἀποκαλύπτει σήμερα ἡ «Ἑστία τῆς Κυριακῆς», τόν ὑπουργό κ. Παπασταύρου καί τόν ὑφυπουργό κ. Τσάφο ἡ Ἑλληνική Ἐπιστημονική Ἕνωση γιά τήν Αἰολική Ἐνέργεια (ΕΛΕΤΑΕΝ). Στό ὑπόμνημα, πού συνοδεύεται ἀπό χάρτη-σόκ μέ τίς ἀπαγορευμένες περιοχές στό Αἰγαῖο καί στό ὁποῖο τονίζεται ὅτι «ἡ σημασία τῶν θεμάτων ἐπιβάλλει τήν ἐνεργό ἐμπλοκή τῶν Ὑπουργείων Ἐξωτερικῶν καί Ἄμυνας» παρατηροῦνται, μεταξύ ἄλλων, τά ἑξῆς γιά τίς ἀλλαγές καί τίς ἀπαγορεύσεις πού ἐπέφερε τό εἰδικό χωροταξικό σχέδιο γιά τίς ΑΠΕ καί γιά τίς περιοχές πού ἐξαιροῦνται:
«Παρ. 1.10 / Νησιά κάτω ἀπό 300 τ.χλμ.
Πρόκειται γιά ἕνα ἀκόμα αὐθαίρετο ὅριο, γιά τό ὁποῖο οὔτε τό ΥΠΕΝ οὔτε ἡ ΣΜΠΕ δέν παρουσιάζουν κάποια ἐξήγηση ἤ αἰτιολόγηση γιατί σέ νησιά κάτω ἀπό τήν συγκεκριμένη ἔκταση τῶν 300 τ.χλμ. εἶναι ἀπαγορευτική ἡ ἐγκατάσταση αἰολικῶν ἐγκαταστάσεων καί μάλιστα ὁποιουδήποτε μεγέθους. Ἄν μάλιστα ληφθεῖ ὑπόψη καί τό ΕΧΠ Τουρισμοῦ, ἀπομένουν μόνο 11 νησιά (καί ἡ Κρήτη καί ἡ Εὔβοια), ὅπου θά μπορεῖ νά ἐξεταστοῦν νέα αἰολικά πάρκα.
Προφανῶς, δέν μπορεῖ νά ὑποστηριχθεῖ σοβαρά ὅτι σέ κανένα ἄλλο ἀπό τά χιλιάδες νησιά, νησῖδες καί βραχονησῖδες τῆς πατρίδας μας μικρότερα τῶν 300 τ.χλμ. δέν ὑπάρχουν θέσεις πού νά πληροῦν τά περιβαλλοντικά καί χωροταξικά κριτήρια γιά τήν ὑποδοχή νέων αἰολικῶν πάρκων. Μέ δεδομένη τήν ἰδιαίτερη ἐθνική σημασία αὐτῶν τῶν περιοχῶν, εἶναι ἀκόμα πιό ἐκκωφαντική ἡ ἀπουσία ἐκτίμησης τῶν ἐπιπτώσεων πού θά ἔχει ὁ προτεινόμενος ἀποκλεισμός.
Ἑπομένως θά πρέπει να διαγραφεῖ ἡ παρ. 1.10 ἤ νά μειωθεῖ σημαντικά τό ὅριο τῶν 300 τ.χλμ., σαφῶς κάτω ἀπό τά 100 τ.χλμ.». Ἡ ἔκκληση αὐτή τῆς Ἐπιστημονικῆς Ἕνωσης γιά τήν Αἰολική Ἐνέργεια οὔτε εἰσακούστηκε, ἀλλά κυρίως οὔτε ἀπαντήθηκε ἀπό τό δίδυμο τῶν κ.κ. Παπασταύρου καί Τσάφου. Εἶναι προφανές ὅτι τό εἰδικό χωροταξικό γιά τίς ΑΠΕ δόθηκε τώρα στήν δημοσιότητα, μετά τίς πυρκαϊές σέ Πολύκαστρο καί Βοιωτία, καί γιά ἕναν ἐπιπρόσθετο πολιτικό λόγο. Ἐπειδή ἡ Κυβέρνηση πληρώνει βαρύ πολιτικό κόστος γιά τό πρόγραμμα τῶν ἀνεμογεννητριῶν πού ἔχουν ἐγκατασταθεῖ σέ διάφορες περιοχές τῆς ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος καί τό ὁποῖο περιλαμβάνεται στήν φαρέτρα ἐπιχειρημάτων τῶν ἀρχηγῶν κομμάτων παλαιῶν καί νέων.
Μέ αὐτό ὁ Πρωθυπουργός θά ἐπιχειρήσει νά ἀνασχέσει τίς ἐπιθέσεις πού δέχεται γιά τήν ἀλλοίωση τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος καί τίς λοιπές ἐπιπτώσεις. Δεδομένου μάλιστα πώς ὅ,τι ἦταν νά γίνει ἔγινε, οἱ ἀπαγορεύσεις στήν ἠπειρωτική Ἑλλάδα δέν θεωροῦνται τόσο σημαντικές καί δέν θίγουν συμφέροντα, πλήν ὥριμων ἐπενδύσεων σέ μεταβατικό στάδιο, καί ἄν… Ὡστόσο, οἱ ἀπαγορεύσεις στήν νησιωτική Ἑλλάδα, καί ἰδιαίτερα σέ βραχονησῖδες καί νησῖδες τῶν 300 τ.χλμ., ὑπονομεύουν συμφέροντα, καί μάλιστα τά ἐθνικά συμφέροντα, γιά τά ὁποῖα ἡ Κυβέρνηση πρέπει νά δώσει ἐξηγήσεις. Καθώς ἡ ἀφαίρεση οἰκονομικῆς δραστηριότητας ἀπό χιλιάδες βραχονησῖδες καί μικρονήσια ὑπονομεύει τό κατοχυρωμένο ἀπό τό Διεθνές Δίκαιο δικαίωμα αὐτῶν σέ ὑφαλοκρηπῖδα καί ἀποκλειστική οἰκονομική ζώνη.
Ἡ ὑπονόμευση αὐτή μάλιστα ἐνισχύεται ἀπό τήν ρύθμιση πού περιλαμβάνει τό εἰδικό χωροταξικό σχέδιο γιά τόν τουρισμό, πού φθείρει –ἄν δέν ἀκυρώνει στήν πράξη– καί αὐτή τό δικαίωμα χιλιάδων νησίδων σέ ΑΟΖ μέ τήν οὐσιαστική ἀπαγόρευση τουριστικῆς ἀνάπτυξης. Ἡ ρύθμιση τήν ὁποία στήν ἀρχική μορφή της στό νομοσχέδιο εἶχε καταγγείλει ἡ «Ἑστία», μέ πρωτοσέλιδό της τό 2024 καί ἀνάγκασε τήν Κυβέρνηση νά τήν ἀποσύρει μετά τήν θύελλα ἀντιδράσεων, εἶχε ὡς ἑξῆς:
«Ὁμάδα ΙΙΙ: Ἀκατοίκητα νησιά καί βραχονησῖδες
Ἡ Ὁμάδα ΙΙΙ περιλαμβάνει δύο ὑποομάδες, μέ βάση τά ἰδιαίτερα φυσικά καί ἀνθρωπογενῆ χαρακτηριστικά τους, τό μέγεθος καί τήν ἐγγύτητά τους μέ κατοικημένες περιοχές.
Στήν 1η ὑποομάδα περιλαμβάνονται:
► Βραχονησῖδες
► Νησιά μέ ἔκταση μικρότερη τῶν 300 στρεμμάτων
► Νησιά τά ὁποῖα εὑρίσκονται σέ ἀπόσταση μικρότερη τῶν 10 ναυτικῶν μιλίων ἀπό τά θαλάσσια σύνορα τῆς χώρας
► Νησιά τά ὁποῖα εὑρίσκονται σέ ἀπόσταση μεγαλύτερη τῶν 10 ναυτικῶν μιλίων ἀπό παράκτιες περιοχές τοῦ ἠπειρωτικοῦ τμήματος τῆς χώρας ἤ ἀπό νησιά πού διαθέτουν ἀκτοπλοϊκή πρόσβαση.
Στήν δεύτερη ὑποομάδα περιλαμβάνονται ὅλα τά ἀκατοίκητα νησιά (μηδενικός πληθυσμός κατά τήν ἑκάστοτε τελευταία ἀπογραφή) πού δέν ἀνήκουν στήν 1η ὑποομάδα».
Τό νέο ΕΧΠ‐Τ προτείνει τίς παρακάτω ρυθμίσεις γιά τήν Ὁμάδα ΙΙΙ:
«1. Στά νησιά τῆς πρώτης ὑποομάδας δέν ἐπιτρέπεται κανένα εἶδος τουριστικῆς ἀνάπτυξης.
2. Στά νησιά τῆς δεύτερης ὑποομάδας ἐπιτρέπονται μόνο ΟΥΤΔ “ἤπιας ἀνάπτυξης”. Σημειώνεται ὅτι, μέ βάση τό ἰσχῦον θεσμικό πλαίσιο, ὁ συντελεστής δόμησης γιά τά σύνθετα τουριστικά καταλύματα (ΣΤΚ) καί τά μεικτά τουριστικά καταλύματα μικρῆς κλίμακας (ΜΤΚΜΚ) περιορίζεται ἀπό 0,2 σέ 0,12 γιά τά κατοικημένα νησιά, πλήν τῶν νήσων Κρήτης, Εὔβοιας, Κέρκυρας καί Ρόδου. Στό ἴδιο πνεῦμα, κρίνεται σκόπιμο οἱ ὀργανωμένοι ὑποδοχεῖς τουριστικῶν δραστηριοτήτων (ΟΥΤΔ) πού ἐπιτρέπονται στά νησιά αὐτά νά εἶναι ἤπιας ἀνάπτυξης, κατά τόν ὁρισμό τοῦ ὑπό μελέτη ΕΧΠ‐Τ».
Ἄν καί ἡ ρύθμιση αὐτή προσωρινά ἀποσύρθηκε, ὑπό τό κράτος τῶν ἀντιδράσεων, τά καλά τά παλληκάρια βρῆκαν κι ἄλλο μονοπάτι, γιά νά παραπλανήσουν καί νά παρακάμψουν τό Ἑλληνικό Κοινοβούλιο. Ἡ νέα ρύθμιση πού ὑπάρχει στήν ὑπουργική ἀπόφαση πού ἐξέδωσε προσφάτως καί πανηγυρικῶς ὁ ὑπουργός Ἐνέργειας κ. Παπασταύρου ὁρίζει τά ἑξῆς, σέ γενικές γραμμές μέ παραλλαγές καί διορθώσεις περίπου τά ἴδια μέ τήν ἀρχική:
«Ὁμάδα ΙΙΙ: λοιπά νησιά (μικρότερα ἀπό 20 τ.χλμ.)
Ἡ Ὁμάδα ΙΙΙ περιλαμβάνει ὅλα τά νησιά πού δέν περιλαμβάνονται στίς Ὁμάδες Ι & ΙΙ. Δέν περιλαμβάνει γειτονικά χερσαῖα τμήματα ἐντός τοῦ θαλάσσιου χώρου πού συνδέονται ἤ εἶναι προσβάσιμα ὁδικῶς μέ τόν ἠπειρωτικό χῶρο.
3 Ρυθμίσεις:
1. Περιορισμός τῆς κατασκευῆς νέων καταλυμάτων σέ κατηγορίες 3, 4 καί 5 ἀστέρων, μέγιστης δυναμικότητας ἑκατό (100) κλινῶν.
2. Ἐφόσον πρόκειται γιά ΟΥΤΔ, ἐπιτρέπονται μόνο “ἤπιας ἀνάπτυξης”, ἐφαρμοζόμενων κατά τά λοιπά τῶν περιορισμῶν τῆς περ. 1.
3. Εἰδικότερα γιά νησιά κάτω ἀπό 1.000 στρ., ἐπιτρέπεται ἀποκλειστικά ἡ ἤπια θαλάσσια ἀναψυχή, ὅπως ἐνδεικτικῶς καταδύσεις, κολύμβηση, ἱστιοσανίδα κ.λπ., καθώς καί τά περίπτερα ἐνημέρωσης/ἔργα ἑρμηνείας περιβάλλοντος, τουριστική κατοικία τοῦ ἄρθ. 1 παρ. 2α περ. αα. καί ββ. τοῦ ν. 4276/2014 (Α΄ 155) (ὑπό προϋποθέσεις), ὀργανωμένη τουριστική κατασκήνωση πολυτελοῦς διαβίωσης (glamping) ἕως 50 ἄτομα (ὑπό προϋποθέσεις) καί τά καταφύγια/ἀγκυροβόλια τουριστικῶν σκαφῶν».
Στήν τελευταία κατηγορία, πού εἶναι τά ἀκατοίκητα νησιά, ἀπαγορεύονται ὅλα. Δέν ἐπιτρέπεται τίποτε σέ ὀργανωμένη ἐπένδυση πού ἤθελε νά ὑπάρξει ἀκόμη καί γιά ἐθνικούς λόγους.
Τό ἄγχος τῆς Ἄγκυρας γιά τόν ἔλεγχο σέ θάλασσα, ἀέρα καί ἡ ἑλληνική πλαδαρότης
Ποιά εἶναι ἡ στρατηγική τῆς Τουρκίας καί πῶς βγάζει τά μάτια της ἡ Ἑλλάδα; Ἄς τό δοῦμε. Διπλωματικές πηγές ἀποκάλυψαν στήν «Ἑστία τῆς Κυριακῆς» πώς ἡ Ἄγκυρα θεωρεῖ ὅτι τά ἑλληνικά θαλάσσια πάρκα ἐπικαλύπτουν γκρίζες ζῶνες ἀκόμη καί στίς Κυκλάδες (Μαῦρα καί Γλάρος, ἀνατολικά τῆς Ἀμοργοῦ) καί ὅτι εἶχε διαμηνύσει στήν ἑλληνική κυβέρνηση πώς θά ἀμφισβητήσει ἀνοικτά μέ τά δικά της θαλάσσια πάρκα.
Ἔχοντας τεράστιο ἐκνευρισμό ἀπό τό γεγονός ὅτι, παρά τόν ἀναθεωρητισμό της, δέν ἔχει καταφέρει μέχρι τώρα νά ἀνατρέψει τούς συσχετισμούς καί νά ἐλέγξει τήν θάλασσα καί τόν ἀέρα, μέ τόν ἔλεγχο τῶν ὁποίων ἡ Ἑλλάδα ἰσοφαρίζει τό τυχόν πλεονέκτημα τῆς Τουρκίας σέ ἄλλους τομεῖς, ἡ Ἄγκυρα ἔχει καταστρώσει ἕνα τριπλό σχέδιο, τό ὁποῖο ἔχει ὡς κορύφωσή του τήν «Γαλάζια Πατρίδα».
Τό πρῶτο εἶναι ἡ ἀμφισβήτηση τῆς κυριαρχίας τῶν νησιῶν τοῦ Βορείου Αἰγαίου καί τῶν Δωδεκανήσων, πού θεωρεῖ ὅτι θά ἔπρεπε νά εἶναι, βάσει τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης, ἀποστρατιωτικοποιημένα. Λησμονῶντας ὅτι ἡ Συνθήκη τοῦ Μοντρέ ἀναθεώρησε τήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης καί ἐπέτρεψε τοὐλάχιστον στήν Λῆμνο καί στήν Σαμοθράκη νά εἶναι στρατιωτικοποιημένες, κάτι πού ἀναγνωρίστηκε ἀπό τόν ὑπουργό Ἐξωτερικῶν τῆς Τουρκίας σέ δημόσια ὁμιλία του, τό 1930, μέσα στήν τουρκική Ἐθνοσυνέλευση. Παρά ταῦτα, ἡ Ἄγκυρα ἐπιμένει στήν ἀναθεωρητική πολιτική της καί δέν δίστασε πρόσφατα νά ἀμφισβητήσει τό δικαίωμα τοῦ ἀρχηγοῦ ΓΕΕΘΑ στρατηγοῦ Δημητρίου Χούπη νά ἐπισκεφθεῖ τήν νῆσο Ρῶ, ἐπειδή ἐκεῖ κατασκευάστηκαν οἰκίες γιά τό προσωπικό τῶν δυνάμεων!
Τό δεύτερο εἶναι ἡ συνολική ἀμφισβήτηση τῆς κυριαρχίας τῶν ἑλληνικῶν βραχονησίδων καί νησιῶν, εἴτε ἐπειδή εἶναι στρατιωτικοποιημένα, ἐνῷ θά ἔπρεπε –κατ᾿ αὐτήν– τό ἀντίθετο, εἴτε ἐπειδή αὐτά δέν ἀναφέρονται στήν Συνθήκη τῆς Λωζάννης. Ἐξειδίκευση αὐτῆς τῆς στρατηγικῆς εἶναι ἡ ἀμφισβήτηση τῆς χωροθέτησης τῶν ἑλληνικῶν θαλάσσιων πάρκων, ἐπειδή περιλαμβάνουν νησιά καί νησῖδες πού ἡ Τουρκία θεωρεῖ «γκρίζες ζῶνες», ὅπως ἡ Κίναρος, τά Λέβιθα, ἀκόμη καί τά Μαῦρα καί ὁ Γλάρος, πού εἶναι ἀνατολικά τῆς Ἀμοργοῦ, στήν καρδιά τῶν Κυκλάδων.
Τέλος, μέ τά δικά τους αἰολικά πάρκα, πού ἄρχισαν νά ἀναπτύσσουν –γιά τήν ὥρα– ἐντός χωρικῶν ὑδάτων, ξεδιπλώνουν καί μία νέα πτυχή πολιτικῆς, ἐμπρός τῆς ὁποίας ἡ Ἀθήνα στέκεται περιδεής καί ἐπιλέγει τήν… ὀπισθοχώρηση. Δέν εἶναι μόνον ὅτι ἡ Ἀθήνα ἔκανε τό λάθος νά διαπραγματευθεῖ ἀπ᾿ εὐθείας μέ τήν Τουρκία τήν συν-χωροθέτηση τῶν θαλάσσιων πάρκων καί νά περιοριστεῖ ἐντός χωρικῶν ὑδάτων ἕξι (6) μιλίων, διστάζοντας νά ἐπεκταθεῖ στά διεθνῆ ὕδατα, ὅπως κάνουν οἱ γείτονες. Κάτι πού προκάλεσε τήν παραίτηση τοῦ ἁρμόδιου διευθυντῆ τοῦ ΥΠΕΞ πρέσβεως Κούνδουρου. Εἶναι καί ἡ ἀκατανόητη πλέον τακτική της, μέ τά εἰδικά χωροταξικά σχέδια, νά φθείρει μέχρι ἀκυρώσεως μέ ἑλληνικό νόμο τά δικαιώματα χιλιάδων νησίδων καί βραχονησίδων.
Τήν κυριαρχία τῶν ὁποίων σωστά θωρακίζει μέ τήν ἀναφορά στούς νόμους καί στίς ὑπουργικές ἀποφάσεις, ἀλλά τά δικαιώματα τῶν ὁποίων ὑπονομεύει ἐν τοῖς πράγμασι μέ τίς ἀποφάσεις της. Ἡ πλαδαρή στάση τῆς Ἀθήνας στό θέμα τῶν πάρκων, τήν ὥρα πού ἡ Ἄγκυρα ἀνοίγει θέμα περί ὁρολογίας γιά «παράκτια κράτη» καί περί λύσεως ἡ ὁποία θά βασιστεῖ «στό Διεθνές Ναυτικό Δίκαιο», στήν «ἰσότητα» (ἐννοοῦν τήν εὐθυδικία) καί στήν «καλή γειτονία», πού δέν εἶναι ὅροι ἐπίλυσης, μέ βάση τήν σύμβαση γιά τό Δίκαιο τῆς Θάλασσας, προκαλεῖ τεράστιο προβληματισμό. Ἀκόμη περισσότερο, ἄν θεωρηθεῖ ὅτι οἱ περιοχές ὅπου χωροθετήθηκαν τά νέα πάρκα μεταξύ τῆς Σαμοθράκης χαρακτηρισθοῦν ὡς διοικητικές… τεύχη προσεχῶς, ἀπό τόν ἐπερχόμενο νόμο γιά τήν «Γαλάζια Πατρίδα» καί ἐκδηλωθοῦν προκλήσεις στό πεδίο, ὅπως ἡ ἀπαγόρευση μετακίνησης ἁλιευτικῶν σκαφῶν σέ πρῶτο βαθμό, ἀλλά καί πλοίων τοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ σέ δεύτερο, μεταξύ Λήμνου καί Σαμοθράκης, γιά παράδειγμα, καί μεταξύ Ρόδου καί Καστελλορίζου.
Ἡ εὐθύνη τῆς Κυβέρνησης εἶναι τεράστια. Ἀκόμη καί ἄν σέ αὐτήν τήν φάση ἡ ἐκτίμηση πού ὑπάρχει σέ διπλωματικούς κύκλους εἶναι ὅτι δέν θά ὑπάρξει περαιτέρω κλιμάκωση, γιατί οἱ τουρκικές ἀντιδράσεις ὀφείλονται στό σύνδρομο περικύκλωσης πού κατατρέχει τήν Ἄγκυρα, μετά τήν «ἑταιρική σχέση» πού σύναψε ἡ Ἑλλάδα μέ τήν Γαλλία καί μέ τό Ἰσραήλ. Ἐκτός καί ἄν ἡ πλαδαρότης ὀφείλεται στήν λέξη «συνεργασία», πού περιέχουν ὡς δόλωμα οἱ τουρκικές ἀνακοινώσεις. Συνεργασία σέ ἐνεργειακά πρότζεκτ στό Αἰγαῖο καί κατ᾿ ἐπέκτασιν «συνδιαχείριση». Τότε ἐξηγεῖται γιατί τά νησιά μετατρέπονται σταδιακά σέ «οὐδέτερη ζώνη»… Green area «πράσινης ἀνάπτυξης».
Μ.Η.Τ. 232122