Ὅταν λέμε ἰσόβια ἐννοοῦμε ἰσόβια

Ἐπεχείρησαν τήν κατάλυση τοῦ δημοκρατικοῦ πολιτεύματος μέ τά ὅπλα, δολοφόνησαν βουλευτές, διπλωμάτες, δικαστές, ἀστυνομικούς, ἐκδότες, βιομηχάνους καί ἀποροῦν γιατί παραμένουν στήν φυλακή – Μέ ἀφορμή τό αἴτημα Γιωτόπουλου

Hδη ὁ ἀντεισαγγελεύς τοῦ Ἀρείου Πάγου κ. Σοφοκλῆς Λογοθέτης ἔχει ἀσκήσει ἀναίρεση κατά τῆς ἀποφάσεως γιά ἀποφυλάκιση τοῦ καταδικασθέντος ἀρχηγοῦ τῆς τρομοκρατικῆς ὀργανώσεως 17 Νοέμβρη Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου. Ὅμως, ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὑπῆρξαν κάποιοι ἀνώτεροι δικαστές οἱ ὁποῖοι ἀπεφάσισαν ὅτι ὁ Γιωτόπουλος θά μποροῦσε νά ἀφεθεῖ ἐλεύθερος, ἔστω ὑπό ὅρους, μετά 24 χρόνια στήν φυλακή, ἐγείρονται σημαντικά ζητήματα ἀρχῆς γιά τήν Δημοκρατία μας. Δημοκρατία τήν ὁποία τά μέλη τῆς 17Ν θέλησαν διά τῆς τελέσεως ἐγκληματικῶν πράξεων νά καταλύσουν. Νά θυμίσουμε ὅτι, στήν περίπτωση τῆς καταλύσεως τῆς Δημοκρατίας ἀπό τό στρατιωτικό καθεστώς τῆς 21ης Ἀπριλίου, ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς εἶχε δηλώσει τό γνωστόν «ὅταν λέμε ἰσόβια ἐννοοῦμε ἰσόβια».

Τά μέλη τῆς 17Ν στόχευαν στήν καρδιά τοῦ πολιτεύματος. Ἤθελαν νά ἀλλάξουν τίς δομές τοῦ συστήματος. Στοχοποίησαν πολιτικούς, ὑπουργούς καί βουλευτές. Σκότωναν ξένους διπλωμάτες, ἀποσκοπῶντας στήν ὑπονόμευση τῶν διεθνῶν σχέσεων τῆς χώρας. Σκότωναν ἀστυνομικούς, θέλοντας νά δείξουν ὅτι δέν ἀπρόσβλητοι ἀπό τίς δομές ἀσφαλείας τοῦ συστήματος. Σκότωναν ἐπιχειρηματίες, ἐπιλέγοντας μάλιστα αὐτούς πού ἦσαν στυλοβάτες τῆς κοινωνίας.

Σκότωσαν ἐκδότες καί μάλιστα συγκεκριμένης πολιτικῆς τοποθετήσεως, δείχνοντας ἔτσι τίς πολιτικές καταβολές τους. Ἔβαζαν στό στόχαστρο δικαστικούς, σέ μιά προφανῆ προσπάθεια ἐκφοβισμοῦ τους καί ἀδρανοποιήσεως τῶν ἀσφαλιστικῶν δικλίδων τοῦ συστήματος. Καί εἶναι γνωστές σέ ὅλους οἱ περιπτώσεις τῶν «παραπλεύρων» θυμάτων, ἀθώων ἀνθρώπων πού εἴτε εὑρέθησαν, κακῇ τῇ τύχῃ, ἐκεῖ ὅπου ἐξελίσσονταν τρομοκρατικές ἐνέργειες εἴτε ἐδέχθησαν δολοφονικά πυρά κατά τίς ληστεῖες διά τῶν ὁποίων ἡ ὀργάνωσις χρηματοδοτοῦσε τήν δραστηριότητά της. Καί γιά ὅλα αὐτά οὐδείς ἀπελογήθη.

Οὐδείς ἐπέδειξε τήν παραμικρή μεταμέλεια. Ὁ δέ Γιωτόπουλος, γιά τόν ὁποῖο τά στοιχεῖα ἔπεισαν τό δικαστήριο ὅτι ἦταν ὁ ἀρχηγός, ὁ καθοδηγητής καί ὁ ἠθικός αὐτουργός τῶν δολοφονιῶν, ἐξακολουθεῖ νά ἀρνεῖται κάθε συμμετοχή, σέ ἀντίθεση μέ τόν Κουφοντίνα, ὁ ὁποῖος παραμένει ἀλαζών καί ἐπιδεικτικά ἀμετανόητος.

Γιά αὐτούς λοιπόν τούς ἀνθρώπους κάποιοι δικαστές ἔκριναν ὅτι τά ἰσόβια δέν θά πρέπει νά εἶναι ἰσόβια. Καί ἄς ἔχουν σκοτώσει 17 ἀνθρώπους. Οὕτως ἤ ἄλλως ὅμως, σέ ἕνα χρόνο ἀπό τώρα ὁ Γιωτόπουλος θά συμπληρώνει 25 χρόνια ἐγκλεισμοῦ, ὁπότε θά δικαιοῦται νά ἐπανυποβάλει αἴτηση ἀποφυλακίσεως. Τά ἀνωτέρω ἐρωτήματα θά ἰσχύουν καί τότε. Ἐν τῷ μεταξύ, τό ἁρμόδιο τμῆμα τοῦ Ἀρείου Πάγου θά συνεδριάσει ἐντός τοῦ πρώτου δεκαημέρου τοῦ Ἰουνίου, ὥστε νά ἀποφανθεῖ ἐάν ἡ ἀπόφασις γιά τήν ἀποφυλάκιση τοῦ Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου εἶναι νομικῶς ὀρθή ἤ ἐάν θά πρέπει νά ἐπιστρέψει στήν φυλακή. Αὐτή εἶναι ἡ νομική πτυχή ἑνός εὐρυτέρου ζητήματος.

Καί τό ὅτι εἶναι εὐρυτέρου ἐνδιαφέροντος τό ζήτημα αὐτό προκύπτει, ἄν μή τι ἄλλο, ἀπό τό γεγονός ὅτι καί τό Σταίητ Ντηπάρτμεντ ἀσχολήθηκε πάλι μέ αὐτό. Ἐκπρόσωπος τοῦ ἀμερικανικοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν ἐδήλωσε: «Ὁ Ἀλέξανδρος Γιωτόπουλος εἶναι καταδικασμένος δολοφόνος καί τρομοκράτης πού διέπραξε εἰδεχθῆ ἐγκλήματα.  Οἱ Ἡνωμένες Πολιτεῖες στέκονται ἀλληλέγγυες στίς οἰκογένειες καί στούς φίλους τῶν θυμάτων τῆς τρομοκρατικῆς ὀργανώσεως 17 Νοέμβρη, εἴτε ἦταν Ἀμερικανοί, Ἕλληνες ἤ ὁποιασδήποτε ἄλλης ἐθνικότητας».

Ἀλλά καί ὁ ὑπουργός Δημοσίας Τάξεως κ. Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ἐτοποθετήθη ἐπί τοῦ θέματος: «Εἶναι ἀμετανόητοι, δέν ἔχουν πεῖ οὔτε μία συγγνώμη, εἶναι ντροπή πού κάνουν δηλώσεις», ἐτόνισε μεταξύ ἄλλων ἀναφερόμενος στήν ἀποφυλάκιση τοῦ Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου. Περαιτέρω δέ ὑπεγράμμισε: «Ὑπάρχει ἕνα οὐσιῶδες θέμα ἐδῶ, διάβασα κάτι πού δέν ξέρω ἐάν εἶναι ἀλήθεια. Ὑπῆρξε –λένε– μία διαρροή πού ἀνέφερε ὅτι ὁ Ἀλέξανδρος Γιωτόπουλος εἶπε: “Περιμένω ἀπό τό Κράτος Δικαίου, τή Δημοκρατία, νά μοῦ πεῖ γιατί 24 χρόνια μέ εἶχαν μέσα”. Ἄς δοῦμε τό οὐσιῶδες ὅμως. Ἐδῶ ἔχουμε ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀφαιρέσει ἀποδεδειγμένα, μέ δικαστικές ἀποφάσεις, τόσες ζωές. Σήμερα ὑπάρχουν ὀρφανά παιδιά, σύζυγοι πού ἔχουν χάσει τούς συντρόφους τους, γονεῖς πού ἔχουν χάσει τά παιδιά τους. Δέν ὑπάρχει ἀπό τήν πλευρά τους μιά δημόσια συγγνώμη καί μιά ἔκφραση λύπης γιά αὐτό πού ἔκαναν… Τί νά συζητᾶμε, λοιπόν, γιά αὐτούς τούς ἀνθρώπους; Αὐτό εἶναι τό βασικό. Εἶναι ἀμετανόητοι, πού σημαίνει ὅτι ἐμμένουν σέ αὐτές τίς πρακτικές, οἱ ὁποῖες ἀποδείχθηκαν ὄχι μόνο δολοφονικές γιά τή Δημοκρατία, ἀλλά κυρίως γιά αὐτούς τούς ἴδιους πού ἐπιχείρησαν καί ἀναστάτωσαν τή χώρα, ἀφαίρεσαν ἀνθρώπινες ζωές, κατέστρεψαν οἰκογένειες καί σήμερα δέν νιώθουν τήν ἀνάγκη νά ποῦν “κάναμε ἕνα λάθος”».