«Κορίτσια στο Περιθώριο» της Μαρίας Φαφαλιού, από σήμερα στα βιβλιοπωλεία

«Κορίτσια στις παρυφές της κοινωνίας. Στο περιθώριο. Συχνά “εν κινδύνω”. Κάποιες φορές σε αναμορφωτήρια, σε κρατητήρια, ή ακόμα και στη φυλακή. Σχεδόν πάντοτε όμως -όπου κι αν βρίσκονται- «έγκλειστα» στο αδιέξοδο της αδυναμίας να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.
Στοχασμοί για τις συνθήκες που ωθούν σε παραβατικές ή μη συμπεριφορές. Αλλά και στοχασμοί για τις κινητήριες δυνάμεις που συντείνουν ώστε να ξεφύγουν κάποια κορίτσια από τον ασφυκτικό κλοιό και να διαμορφώσουν τη ζωή τους όπως πραγματικά θα την ήθελαν. Στοχασμοί, τέλος, για τον ρόλο της Πολιτείας και του Πολίτη…»

Ένα μωσαϊκό της κοινωνικής ιστορίας του τόπου μας στα τελευταία εκατό και πλέον χρόνια, μέσα από μαρτυρίες, φωτογραφίες, σκίτσα, ημερολόγια, αποκόμματα από εφημερίδες, επιστημονικά άρθρα, λογοτεχνικά κείμενα.

Το βιβλίο, διαχρονικό και συνάμα όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρο, το προλογίζει ο πρώην «Συνήγορος του Παιδιού» Γιώργος Μόσχος.

Η Μαρία Φαφαλιού γεννήθηκε το 1950 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έζησε πολλά χρόνια στο Λονδίνο, όπου απέκτησε τα τρία αγόρια της και τελείωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην κοινωνική ψυχολογία. Είναι ιδρυτικό μέλος και στέλεχος εκπαιδευτικών και πολιτιστικών οργανώσεων στην Αγγλία και την Ελλάδα. Στην Αθήνα ίδρυσε την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Καλειδοσκόπιο» (1995-2014), όπου εργάστηκε για την ψυχοκοινωνική /επαγγελματική αποκατάσταση ευπαθών ομάδων, ιδιαίτερα ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας.

Έχει γράψει βιβλία κοινωνικής ιστορίας, πολλά σε συνεργασία με τον Κώστα Ν. Χατζηπατέρα. Η έμφαση είναι πάντοτε στις προσωπικές μαρτυρίες. Υλικό από τα βιβλία αυτά αντλήθηκε για εικαστικές εκθέσεις, ημερίδες, θεατρικές παραστάσεις, εκδόσεις, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έργα της είναι: Σαράντα παληές ιστορίες από τη Χίο (1979, 1985), Παλιές ιστορίες από τη Χίο (1994, 2004), Tales and Legends from Chios (1990, 1994), Ιερά οδός 343. Μαρτυρίες από το Δρομοκαΐτειο (1995, 2018), Οι σελίδες της Δάφνης, 1940-41 (2010), Χιώτες στο θαύμα του Σαράντα. Μαρτυρίες (2010, 2015), Το ρούχο της αθωότητας. Ποίηση ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία (επιμ. 2013), Ο εαυτός μας και ο άλλος. Στοχασμοί για τις ανθρώπινες σχέσεις (2016, 2017), Η ψυχή και το σώμα. Ανάλεκτα για τη μακροζωΐα (2018), Κορίτσια σε περίκλειστους χώρους. Μαρτυρίες 1942-1952 (2020), Γυναίκες στη φυλακή. Μαρτυρίες (2021). Έργα της από κοινού με τον Κ. Ν. Χατζηπατέρα: Μαρτυρίες, 1940-41 (1982, 2005), Μαρτυρίες, 1940-44. Πόλεμος-Κατοχή (1988, 1993), Crete, 1941. Eyewitnessed (1991, 1989, 2007, 2016, 2018), Ημέρες Κρήτης, 1941. «Επιχείρηση Ερμής» (1991), Μαρτυρίες. Κρήτη, 1941 (1993), Greece, 1941. Eyewitnessed (1995, 2001), Μαρτυρίες, 1941-44. Η Αθήνα της Κατοχής, τόμος Α΄ (2002), Μαρτυρίες, 1941-44. Η Αθήνα της Κατοχής, τόμος Β’ (2003).

Ειδήσεις / Άρθρα

Ἡ λανθασμένη ἀντίληψη περί τῆς «φέρουσας ἱκανότητος» τῶν νησιῶν

Εφημερίς Εστία
Τό τελευταῖο νομοσχέδιο γιά τόν τουρισμό, τό «Εἰδικό Χωροταξικό Πλαίσιο γιά τόν τουρισμό», πού θριαμβευτικῶς καί αὐταρέσκως ἀνακοίνωσαν οἱ ἁρμόδιοι ὑπουργοί, πέραν τῆς ἐπικυρώσεως τῆς ὀλέθριας ἐμμονῆς στήν τουριστική μονοκαλλιέργεια τῶν νησιῶν μας, ἀποδεικνύει καί μία ἰδιαιτέρως ἐπικίνδυνη ἀντίληψη περί τῆς «φέρουσας ἱκανότητός» των.

Kαύσων στήν παράταξη

Μανώλης Κοττάκης
Χθές τό πρωί ἄκουγα τόν ὑπουργό Ὑγείας Ἄδωνι Γεωργιάδη νά ἐκφράζει σέ ραδιοφωνικό σταθμό τήν θλίψη του ἐπειδή ὁ Πρόεδρος τοῦ ΠΑΣΟΚ δέν πάει καλά στίς δημοσκοπήσεις καί νά διατυπώνει τήν ἄποψη ὅτι ἄν εἶχαν ἐκλεγεῖ στήν θέση τοῦ κυρίου Ἀνδρουλάκη εἷς ἐκ τῶν κυρίων Διαμαντοπούλου ἤ Γερουλάνου, πού ἔχουν ἀπήχηση στούς κεντρώους ψηφοφόρους, τό ΠΑΣΟΚ θά «ἔσκιζε» σήμερα.

Ὑποσχέσεις χωρίς δεσμεύσεις γιά μειώσεις τῶν τιμῶν στά τρόφιμα

Εφημερίς Εστία
Μέ τήν χώρα σέ ἄτυπη προεκλογική περίοδο καί τήν δυσφορία γιά τήν ἀκρίβεια νά μεγαλώνει, ἡ Κυβέρνησις ὑπόσχεται νά διαχειριστεῖ τό νούμερο ἕνα πρόβλημα γιά τά νοικοκυριά, ἐπικεντρώνοντας τό ἐνδιαφέρον της στό μέτωπο τῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς αὐξήσεως τῶν τιμῶν.

«Μπουρλόττο» καί τά πατίνια, πλήν πολλῶν ἄλλων…

Δημήτρης Καπράνος
Ὄχι, δέν μποροῦμε νά δεχθοῦμε ὅτι «εἶναι φυσιολογικό νά ἔχουμε πολλές πυρκαϊές, ὅταν κάνει πολλή ζέστη».

Πέμπτη 30 Ἰουνίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΡΙΑΙ