«Κορίτσια στο Περιθώριο» της Μαρίας Φαφαλιού, από σήμερα στα βιβλιοπωλεία

«Κορίτσια στις παρυφές της κοινωνίας. Στο περιθώριο. Συχνά “εν κινδύνω”. Κάποιες φορές σε αναμορφωτήρια, σε κρατητήρια, ή ακόμα και στη φυλακή. Σχεδόν πάντοτε όμως -όπου κι αν βρίσκονται- «έγκλειστα» στο αδιέξοδο της αδυναμίας να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους.
Στοχασμοί για τις συνθήκες που ωθούν σε παραβατικές ή μη συμπεριφορές. Αλλά και στοχασμοί για τις κινητήριες δυνάμεις που συντείνουν ώστε να ξεφύγουν κάποια κορίτσια από τον ασφυκτικό κλοιό και να διαμορφώσουν τη ζωή τους όπως πραγματικά θα την ήθελαν. Στοχασμοί, τέλος, για τον ρόλο της Πολιτείας και του Πολίτη…»

Ένα μωσαϊκό της κοινωνικής ιστορίας του τόπου μας στα τελευταία εκατό και πλέον χρόνια, μέσα από μαρτυρίες, φωτογραφίες, σκίτσα, ημερολόγια, αποκόμματα από εφημερίδες, επιστημονικά άρθρα, λογοτεχνικά κείμενα.

Το βιβλίο, διαχρονικό και συνάμα όσο ποτέ άλλοτε επίκαιρο, το προλογίζει ο πρώην «Συνήγορος του Παιδιού» Γιώργος Μόσχος.

Η Μαρία Φαφαλιού γεννήθηκε το 1950 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έζησε πολλά χρόνια στο Λονδίνο, όπου απέκτησε τα τρία αγόρια της και τελείωσε μεταπτυχιακές σπουδές στην κοινωνική ψυχολογία. Είναι ιδρυτικό μέλος και στέλεχος εκπαιδευτικών και πολιτιστικών οργανώσεων στην Αγγλία και την Ελλάδα. Στην Αθήνα ίδρυσε την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Καλειδοσκόπιο» (1995-2014), όπου εργάστηκε για την ψυχοκοινωνική /επαγγελματική αποκατάσταση ευπαθών ομάδων, ιδιαίτερα ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας.

Έχει γράψει βιβλία κοινωνικής ιστορίας, πολλά σε συνεργασία με τον Κώστα Ν. Χατζηπατέρα. Η έμφαση είναι πάντοτε στις προσωπικές μαρτυρίες. Υλικό από τα βιβλία αυτά αντλήθηκε για εικαστικές εκθέσεις, ημερίδες, θεατρικές παραστάσεις, εκδόσεις, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Έργα της είναι: Σαράντα παληές ιστορίες από τη Χίο (1979, 1985), Παλιές ιστορίες από τη Χίο (1994, 2004), Tales and Legends from Chios (1990, 1994), Ιερά οδός 343. Μαρτυρίες από το Δρομοκαΐτειο (1995, 2018), Οι σελίδες της Δάφνης, 1940-41 (2010), Χιώτες στο θαύμα του Σαράντα. Μαρτυρίες (2010, 2015), Το ρούχο της αθωότητας. Ποίηση ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία (επιμ. 2013), Ο εαυτός μας και ο άλλος. Στοχασμοί για τις ανθρώπινες σχέσεις (2016, 2017), Η ψυχή και το σώμα. Ανάλεκτα για τη μακροζωΐα (2018), Κορίτσια σε περίκλειστους χώρους. Μαρτυρίες 1942-1952 (2020), Γυναίκες στη φυλακή. Μαρτυρίες (2021). Έργα της από κοινού με τον Κ. Ν. Χατζηπατέρα: Μαρτυρίες, 1940-41 (1982, 2005), Μαρτυρίες, 1940-44. Πόλεμος-Κατοχή (1988, 1993), Crete, 1941. Eyewitnessed (1991, 1989, 2007, 2016, 2018), Ημέρες Κρήτης, 1941. «Επιχείρηση Ερμής» (1991), Μαρτυρίες. Κρήτη, 1941 (1993), Greece, 1941. Eyewitnessed (1995, 2001), Μαρτυρίες, 1941-44. Η Αθήνα της Κατοχής, τόμος Α΄ (2002), Μαρτυρίες, 1941-44. Η Αθήνα της Κατοχής, τόμος Β’ (2003).

Ειδήσεις / Άρθρα

Ὁ Πῆτερ Τήλ, ὁ Ἀντίχριστος καί τό «μεσσιανικό» σχέδιο τοῦ Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Ὁ Πῆτερ Τήλ δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνας μεγιστάν τοῦ χρήματος, ὁ ὁποῖος εὑρίσκεται ἐγγύς τοῦ Λευκοῦ Οἴκου τοῦ Ντόναλντ Τράμπ. Τό ἀφεντικό τῆς Palantir, τῆς ἑταιρείας λογισμικῶν παρακολουθήσεως, ἄλλοτε ἐργοδότης τοῦ νῦν ἀντιπροέδρου τῶν ΗΠΑ Τζαίυ Ντ. Βάνς, ἔχει φιλοδοξίες διανοουμένου, ἄν ὄχι προφήτου.

Ὁ τουρκικός ἐθνικισμός στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης

Εφημερίς Εστία
Ἔτσι καί ἡ κατοχική Τουρκία δέν θά μποροῦσε νά ἀπουσιάζει ἀπό τό διαδίκτυο καί ἰδιαιτέρως στή Θράκη, ὅπου τά ψηφιακά μέσα εἶναι βασικά ἐργαλεῖα ὑβριδικοῦ πολέμου καί ψυχολογικῶν ἐπιχειρήσεων, μέ τήν ψηφιακή στρατηγική τῆς Ἄγκυρας νά ἔχει ὡς στόχο τή συστηματική ἀμφισβήτηση τῆς ἑλληνικῆς κυριαρχίας καί τή δημιουργία ἐντυπώσεων στή διεθνῆ καί ἐγχώρια κοινή γνώμη.

Τό πολιτικό Κέντρο ὡς καταφύγιο χωρίς ταυτότητα

Εφημερίς Εστία
Δέν περιγράφει πλέον κατ’ ἀνάγκην μιά συγκροτημένη σύνθεση φιλελεύθερων, κοινωνικῶν καί θεσμικῶν ἀντιλήψεων.

Κάθε καλοκαίρι μᾶς κηρύσσουν τόν πόλεμο!

Δημήτρης Καπράνος
Ἐμεῖς, οἱ ἁπλοί πολῖτες, ἔχουμε πλέον ἀντιληφθεῖ ὅτι βρισκόμαστε κάθε καλοκαίρι σέ κατάσταση πολέμου.

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ: Ποιός καί πότε τόν ἔγραψε

Ελευθέριος Σκιαδάς
  Πρόκειται περί ὀφειλῆς στόν ἀείμνηστο Γεώργιο Τίμου Μωραϊτίνη (1943-2022), τόν ἀκάματο δημοσιογράφο, τόν ρομαντικό ποιητή μέ τά ἀρχοντικά συναισθήματα, τόν λάτρη τῆς τέχνης, τόν σεμνό Ἀθηναῖο, τόν ἀκατάβλητο φιλελεύθερο ὑπερασπιστή τῆς ἀνθρωπίνης ὑποστάσεως, τόν εὐαίσθητο ἄνθρωπο, τόν κομψό λογοτέχνη.