Δεκαπενταύγουστος. Ημέρα χαράς, πίστης και ελπίδας.
Για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία, η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι απλώς μία μεγάλη θρησκευτική εορτή, αλλά μια ημέρα κατά την οποία ολόκληρος ο ελληνικός λαός στρέφεται προς την Παναγία, τη Μητέρα του Χριστού και Μητέρα μας, αναζητώντας παρηγοριά και προστασία, παρακαλώντας να μεσιτεύσει για εμάς στον Σωτήρα Χριστό.
Παρότι η καθημερινότητα πολλές φορές μας απομακρύνει από το πραγματικό νόημα της ζωής, οι Έλληνες γνωρίζουμε ότι στην Θεοτόκο θα προστρέξουμε για να βρούμε απάγκιο, για να βρούμε την χαμένη μας ελπίδα. Δυστυχώς όμως, τις τελευταίες δεκαετίες βλέπουμε να απομακρυνόμαστε από τις ρίζες μας, να επιδιώκουμε μια ζωή χωρίς νόημα και να ρέπουμε προς έναν καταστροφικό μηδενισμό. Σε όλα αυτά, εκτός από την προσωπική μας ευθύνη, συνεισέφεραν και οι κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, οι οποίες με το ήθος που εξέφρασαν μέσα από τα νομοσχέδια που σχεδίασαν και εφάρμοσαν και γενικότερα με τον τρόπο που κυβέρνησαν, πολέμησαν τα ταυτοτικά μας στοιχεία, τις αξίες μας και τις παραδόσεις μας.
Όλα αυτά, εμφανίζονται ακόμα πιο έντονα στην Ευρώπη, η οποία ξεχνά όλο και περισσότερο τις ρίζες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε ο πολιτισμός της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αναφέρεται διαρκώς σε αξίες, στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ελευθερία και δικαιοσύνη. Είναι όμως δυνατόν να μιλάμε για ευρωπαϊκές αξίες, αποκόπτοντάς τες από την ιστορική και πνευματική παράδοση που διαμόρφωσε την Ευρώπη;
Η Ευρώπη δεν γεννήθηκε ως αποτέλεσμα πολιτικών ζυμώσεων. Γεννήθηκε μέσα στην ιστορία, στον διάλογο του ελληνικού πολιτισμού, του ρωμαϊκού δικαίου και της χριστιανικής πίστης. Η χριστιανική παράδοση δεν είναι ένα «κατάλοιπο» του παρελθόντος που πρέπει να κρυφτεί από τη δημόσια ζωή ως κάτι παρωχημένο. Είναι μέρος της ευρωπαϊκής ταυτότητας, αλλά κυρίως είναι το σωτηριολογικό μήνυμα και η απάντηση στα σημερινά αδιέξοδα του σύγχρονου ευρωπαίου ανθρώπου.
Ένας από τους θεσμούς που μπορεί και πρέπει να αποτελέσει μοχλό αντίστασης στον εκφυλισμό των καταστατικών αξιών της Ευρώπης και στην ισοπέδωση των εθνών μέσω της παγκοσμιοποίησης είναι η οικογένεια. Δυστυχώς, στην πατρίδα μας είδαμε πρόσφατα την κ.Δόμνα Μιχαηλίδου, Υπουργό κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας να στρέφεται εναντίον της παραδοσιακής οικογένειας, ενώ και στην Ευρώπη, βλέπουμε με διάφορους τρόπους να επιχειρείται η διάλυσή της, στο πλαίσιο της εφαρμογής της woke ατζέντας.
Μπροστά στην διάλυση της οικογένειας, στους ορατούς κινδύνους της δημογραφικής κατάρρευσης, στον κίνδυνο του εποικισμού και εξισλαμισμού της Ευρώπης, στις τεράστιες ανισότητες και την ανθρώπινη εκμετάλλευση, οι αξίες του ελληνισμού είναι ένας οδοδείκτης που θα πρέπει να ακολουθήσει, εκτός από την πατρίδα μας, ολόκληρη η Ευρώπη για να ξαναβρεί την ψυχή της.
Αυτός ο Δεκαπενταύγουστος ας γίνει αφορμή για έναν ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό των αξιών και των προτεραιοτήτων μας.
Χρόνια πολλά σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες.
Η Παναγία να σκέπει την πατρίδα μας.
Νικόλαος Αναδιώτης – Ευρωβουλευτής Ανεξάρτητο Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα «ΝΙΚΗ»
* Οι θέσεις εκφράζουν αποκλειστικά τον ευρωβουλευτή. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν φέρει καμία ευθύνη γι’ αυτές.
Μ.Η.Τ. 232122