Ειδική έκδοση για τα 200 έτη της Εθνεγερσίας «Ανθολόγιον Ελευθερίας – Ποιήματα για το ένδοξο 1821»

Μεγάλη τιμή και χαρά ιδιαίτερη για τον Εκδοτικό Οίκο Πελασγό του Ιωάννου Γιαννάκενα, το ανά χείρας πόνημα, του άοκνου «εργάτου» της Ελληνικής Γλώσσης, Γεωργίου Πετροπούλου, Δρ. Ν.Ε. Φιλολογίας, Δημοσιολόγου και Πολιτικού Επιστήμονος.

Προσφέροντας το: «Ανθολόγιον Ελευθερίας – Ποιήματα για το ένδοξο 1821» ταπεινό δαφνόκλαρο για την 200ή Επέτειο της Εθνικής Παλιγγενεσίας του Έθνους μας, οι Εκδόσεις μας, συνεισφέρουν με αυτό τον τρόπο στον εορτασμό… Ο Γιώργος Πετρόπουλος, ανθολόγησε από το πλούσιο περιβόλι της Νεοελληνικής και το ευωδιαστό λιβάδι της Δημοτικής μας Ποιήσεως, αθάνατα έργα ογκολίθων της τέχνης τους και της Λαϊκής μας παραδόσεως, τα οποία ευφραίνουν ψυχή και νου, συγκινούν και ξυπνούν το φιλότιμο και την φιλοπατρία!

Φανερώνουν και πάλι μπροστά μας, την διαχρονική φλόγα πού κατάκαιγε τα στήθη των ηρώων γαλβανισμένη στα μυστικά ιερά του πόθου για την χιλιάκριβη Ελευθερία… Δείχνουν τον καημό, το φρόνημα, την αξιοπρέπεια, την τιμή, την αγάπη για την σκλαβωμένη Πατρίδα∙ το ήθος, την αγνότητα, την θυσιαστική προσφορά, την ανιδιοτέλεια, την φωτιά που τους οδηγούσε να βγουν από το σκοτάδι στο Φως, από την τυραννικότερη δουλεία στην πολυπόθητη την Λευτεριά…

Και για να ξεκαθαρίσει το πνεύμα και τις προθέσεις του ο λαός, έψαλε:

«Γιά τοῦ Χριστοῦ τήν πίστη τήν Ἁγία καί τῆς πατρίδος τήν Ἐλευθερία, γι᾽ αὐτά τά δύο πολεμῶ, μ᾽ αὐτά νά ζήσω ἐπιθυμῶ, κι ἄν δέν τά ἀποκτήσω, τί μ᾽ ὠφελεῖ νά ζήσω;».

Μελετείστε αγαπητοί μου αναγνώστες τούτο το Ανθολόγιο για το ᾽21 που κάνει εύκολη και απολαυστική την ανάγνωσή του η συγκέντρωση τόσων εξαιρετικών έργων ψυχής λαού και ποιητών και σέ κάθε του στροφή και στίχο θα συναντήσετε αυτό το πνεύμα κι αυτή την μοναδική σιδερένια θέληση!… Κι αναναρωτηθείτε κάπου βαθιά μέσα σας, τι απουσιάζει από τους σημερινούς Έλληνες και τι τους άλλαξε τόσο, είναι αυτό: ότι πολλοί απομακρύνθηκαν από τα νάματα της Ορθοδοξίας και της Φιλοπατρίας και από το σύγχρονο λεξιλόγιο λείπουν λέξεις και έννοιες όπως: Θυσία, Όραμα, Ιδανικά, Πατρίδα, Θρησκεία…

Η Ελλάς έδωσε τα Φώτα του Πολιτισμού στην Δύση, χωρίς να ζητήσει καμμία αμοιβή… Η Δύση έκανε το πνεύμα ύλη και πέρασε την βαρβαρότητά της ως συναλλαγή, δούναι και λαβείν, δάνεια, «ξεδόντιασμα» αξιών, ανηθικότητα, κατάργηση κάθε αρμονίας… Εξαγοράζει κάθε της «βοήθεια» με τόκους, κυρώσεις, απαγορεύσεις, μειώσεις και μισαλλοδοξία… Κι όλ’ αυτά διότι γνωρίζει την τιμολόγηση των «αγαθών», αλλά κανενός την αξία…

Όμως, το αναγνωστικό μας κοινό, επιλέγει τις αξίες εκείνες που μας κάνουν περήφανους ως Έλληνες και αναδεικνύουν την φλόγα και την λεβεντιά μας, το ήθος και την αγάπη μας για την Πατρίδα μας, την Ελευθερία μας και τον Χριστό μας… Διότι όλα τους είναι όπως στην Σημαία μας ένα: Σταυρός, Ελλάδα, Ελευθερία…

Από το Ανθολόγιο αυτό δεν θα μπορούσε να απουσιάζει ο στενός μας πλέον συνεργάτης, έξοχος εικονογράφος και ζωγράφος Σπύρος Ζαχαρόπουλος, που έδωσε ζωή και πνοή στα ποιήματα… Τον ευχαριστούμε εκ βαθέων…

Κλείνω με τους στίχους του εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά: «Αυτό τον λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλον κανένα, μεθείστε με τ᾽ Αθάνατο κρασί του ᾽21!»…

Για τις εκδόσεις ΠΕΛΑΣΓΟΣ, Ελίνα Μαστέλλου – Γιαννάκενα

Ειδήσεις / Άρθρα

Τό παραμύθι δέν ἔχει δράκο πλέον

Μανώλης Κοττάκης
Ὁ Ἕλλην συνειδητοποιεῖ μετά τίς τελευταῖες ἐξελίξεις ὅτι ὅλες οἱ ἀπόπειρες καθάρσεως τοῦ δημοσίου βίου ἔρχονται ἀπό τήν Εὐρώπη, ἐνῷ οἱ θεσμοί στήν Ἑλλάδα, Κυβέρνηση, Βουλή καί Δικαιοσύνη, συγκαλύπτουν

Ἡ μετεκπαίδευσις τῆς ἐφεδρείας

Εφημερίς Εστία
Αξιέπαινη ἡ προσπάθεια νά ἀναβιώσει ὁ θεσμός τῆς ἐφεδρείας στίς Ἔνοπλες Δυνάμεις.

Ἀποστάσεις Μαρινάκη γιά τόν κ. Ἀβραμόπουλο

Εφημερίς Εστία
Σαφεῖς ἀποστάσεις κράτησε ὁ κυβερνητικός ἐκπρόσωπος σέ σχέση μέ τήν ὑπόθεση τοῦ Δημήτρη Ἀβραμόπουλου καί τήν ἐμπλοκή του μέ τό Qatargate, δηλώνοντας ὅτι «ὅταν μᾶς καλοῦν οἱ Ἀρχές, ὀφείλουμε νά πηγαίνουμε. Αὐτό ἰσχύει γιά ὅλους».

Ποιός ἀπομακρύνει τόν κόσμο ἀπό τήν πολιτική

Δημήτρης Καπράνος
Ὅσο πλησιάζουν οἱ ἐκλογές, τόσο θά ἐντείνεται ὁ «πολιτικός κανιβαλισμός», τόσο θά γίνεται «ἡ τρίχα τριχιά», τόσο θά μπαίνουν «στήν μηχανή τοῦ κιμᾶ» ἀθῶοι καί ἔνοχοι, ὕποπτοι καί καχύποπτοι καί τόσο θά «ἐρευνοῦν» οἱ προθύμως ἀερολογοῦντες τῶν «πρωινάδικων», πλεῖστοι ἐκ τῶν ὁποίων ἐξαπολύουν ρύπους ἀπό τίς πέντε κάθε πρωί πρός τήν κοινωνία καί δέν τήν ἀφήνουν νά ἠρεμήσει οὔτε στιγμή!

Σάββατον, 25 Ἰουνίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΟΞΑ ΣΟΙ, Ο ΘΕΟΣ!