Τό σύνορο τῆς Δύσεως

Ο ΥΨΗΛΟΒΑΘΜΟΣ Ἀμερικανός διπλωμάτης πού ἐπεσκέφθη ἰνκόγκνιτο τήν Ἀθήνα τόν περασμένο Νοέμβριο ἔδειχνε ἤρεμος καί ἀποφασιστικός.

Ὅταν ὁ συνομιλητής του τόν ρώτησε «τί θά κάνετε μέ τόν Ἐρντογάν» ἐκεῖνος μέ τήν ἄνεση ἐκείνου πού γνωρίζει τί θά συμβεῖ ἀπάντησε: «Οἱ ΗΠΑ εἶναι μιά μεγάλη χώρα. Ἔχουμε ὑπομονή. Μέχρι τόν προσεχῆ Ἰούνιο θά ἔχουμε ἐξελίξεις. Σᾶς θυμίζω πώς στή Νέα Ὑόρκη ὑπάρχουν ἐκκρεμεῖς δικαστικές ὑποθέσεις διαφθορᾶς μέ ἐπίκεντρο τήν οἰκογένεια τοῦ Τούρκου πρωθυπουργοῦ».

Τελικῶς τό χρονοδιάγραμμα τῶν ΗΠΑ ἄλλαξε κατά δύο μῆνες. Οἱ πολιτικές ἐξελίξεις στήν Τουρκία ἀνέστειλαν προσωρινά τούς σχεδιασμούς ἐνῶ κατεβλήθη προσπάθεια ἐπαναπροσέγγισης τῆς Ἄγκυρας διά τῆς πειθοῦς. Ὅταν ἀπεδείχθη πώς ὅλα τά ἐργαλεῖα ἀπέτυχαν καί ἡ Τουρκία ἀνήγγειλε σύνοδο μέ τήν Ρωσσία στήν Κωνσταντινούπολη μέ τήν συμμετοχή Γαλλίας καί Γερμανίας ὅλα κρίθηκαν. Οἱ διπλοί δασμοί πού ἐπέβαλε ὁ Πρόεδρος Τράμπ στήν τουρκική οἰκονομία πού φέρνουν τήν Ἄγκυρα πρό τῶν πυλῶν τοῦ ΔΝΤ καί τῶν capital controls –στό σημεῖο πού παρέλαβε ὁ Ἐρντογάν τήν ἐξουσία τό 2001– δέν εἶναι ἁπλά μιά οἰκονομική ἀπόφαση. Εἶναι πρωτίστως γεωπολιτική ἀπόφαση πού στοχεύει ἀσφαλῶς στήν ἀνατροπή τοῦ Ἐρντογάν ἀλλά καί στήν ἀποσταθεροποίηση τοῦ Βερολίνου.

Γαλλικές ἱσπανικές καί ἰταλικές τράπεζες εἶναι ἐκτεθειμένες στήν Τουρκία –ἑλληνικές πλέον ὄχι μετά τήν πώληση τῆς Finansbank– καί αὐτομάτως προκύπτει τό ἐρώτημα τῆς διάσωσής τους μέ εὐρωπαϊκά κεφάλαια σέ μιά δύσκολη πολιτικά περίοδο. Στήν οὐσία διά τῆς Τουρκίας κηρύσσεται παγκόσμιος οἰκονομικός καί νομισματικός πόλεμος. Ἡ Ἀμερική ἀποσταθεροποιεῖ τό εὐρώ διά τῆς λίρας καί τό Κρεμλῖνο παλεύει νά ἀποσταθεροποιήσει τό δολλάριο μέσω διμερῶν ἐμπορικῶν οἰκονομικῶν σχέσεων σέ τοπικά νομίσματα ἄνευ τοῦ ἀμερικανικοῦ νομίσματος. Στό πλαίσιο αὐτό βγάζει νόημα ἐν τέλει ἡ ἀπόφαση τῆς ἑλληνικῆς ἐξωτερικῆς πολιτικῆς νά ταυτιστεῖ πλήρως μέ τά ἀμερικανικά συμφέροντα καί νά ἐπιτεθεῖ μέ δριμύτητα στή ρωσσική διπλωματία διά τῶν ἀπελάσεων. Ἡ ἀπόσυρση τῆς Ἀμερικῆς ἀπό τήν Τουρκία καί ἡ μετακίνηση τοῦ συνόρου τῆς Δύσης στήν Ἑλλάδα δημιουργεῖ τεράστιες εὐκαιρίες ἀλλά καί κινδύνους γιά τήν πατρίδα μας. Εὐκαιρίες διότι ἀναβαθμιζόμαστε γεωπολιτικά.

Σέ ἐθνικό ἐπίπεδο ὁ Τσίπρας ἔχει λαμβάνειν ἀνταλλάγματα ἀπό τίς ἔρευνες τοῦ FBI. Θέλει νά πάει σέ ἐκλογές μέ «πέντε κεφάλια στό πιάτο». Κινδύνους, γιατί ὁ Ἐρντογάν ἴσως μπεῖ μέ τήν ἐνθάρρυνση τοῦ Πούτιν στόν πειρασμό νά ἐξάγει τήν οἰκονομική κρίση στό Αἰγαῖο καί στήν Κύπρο. Στήν Ἀνατολική Μεσόγειο δηλαδή. Στήν πραγματικότητα ὁ κόσμος εἰσέρχεται σέ μία νέα περίοδο περιπλοκῶν μέ ἀστάθεια στήν Εὐρώπη καί τήν Μέση Ἀνατολή. Λαμβανομένων ὑπ’ όψιν τῶν περιστάσεων, πολιτικές ἐξελίξεις στήν Ἑλλάδα γιά τό ἀμέσως προσεχές διάστημα δέν πρέπει νά ἀναμένονται.

Μέ τόσες ἑστίες ἔντασης στήν εὐρύτερη περιοχή θά ἀπαιτηθεῖ ἐπαγρύπνηση καί ἑνότητα. Πρέπει γιά μία φορά νά φανοῦμε ἔξυπνοι!