Θά τρώγῃ τό καταπέτασμα…

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΕΡΑΣ!

«Ἐξ Ἀτταλείας, μία χωρική, ἐγέννησεν ἄρρεν βρέφος, τό ὁποῖον φέρει ἐξόχως ἀνεπτυγμένους ὀδόντας, καθώς καί γένεια. Τό τέρας χαίρει ἄκρας ὑγείας». Ἐάν αὐτό τό «τέρας» ἐγεννᾶτο εἰς τήν Δυτ. Εὐρώπην, θά ἀνεκηρύσσετο μέγας… ὑπαρξιστής. Δεδομένου, ὅμως, ὅτι εἶδε τό φῶς εἰς τήν Τουρκίαν, θά γίνῃ, ἀσφαλῶς, ἕνας φυσιολογικώτατος Ὑπουργός τῆς Τουρκικῆς Κυβερνήσεως, ἀφοῦ, μέ τούς «ἐξόχως ἀνεπτυγμένους ὀδόντας» του, θά τρώγῃ τό καταπέτασμα… ἀπό τήν Ἀμερικανικήν βοήθειαν!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΠΡΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΚΙΝ)ΓΡΑΦΟΥ

Ἡ ἁρμοδία ὑπηρεσία τοῦ Ὑπουργείου Βιομηχανίας ἐπεράτωσε τήν ἐπεξεργασίαν τοῦ νομοσχεδίου περί παροχῆς διευκολύνσεων πρός δημιουργίαν κινηματογραφικῆς βιομηχανίας. Τήν βάσιν τοῦ νομοσχεδίου ἀπετέλεσεν ἡ ἰσχύουσα Ἰταλική νομοθεσία, ἡ ὁποία, ὡς ἀνεκοινώθη, εἶναι ἡ πλέον συγχρονισμένη.

Τό νομοσχέδιον ἐτέθη ὑπ’ ὄψιν καί τῶν κινηματογραφικῶν παραγωγῶν καί ἄλλων εἰδικῶν προσώπων.

Απόψεις

ΗΠΑ: Ἡ νίκη στίς ἐνδιαμέσους ἐκλογές δέν ἀρκεῖ γιά τούς Δημοκρατικούς

Εφημερίς Εστία
Ἡ δυσαρέσκεια γιά τό κόστος ζωῆς τούς ἐνισχύει, ἀλλά ἡ πιθανή ἀνάκτησις τοῦ ἐλέγχου τοῦ Κογκρέσσου δέν φθάνει ὥστε νά ὑπάρξει ἄμεσος ἀνακούφισις γιά τά ἀμερικανικά νοικοκυριά

Οἱ μέρες τοῦ ’31 πού ἔστρωσαν τόν δρόμο γιά τήν Κατοχή καί τό Ὁλοκαύτωμα στήν Θεσσαλονίκη

Εφημερίς Εστία
«Ἑκούσιο πάθος καί πυρετός καθ’ ἕξιν» εἶναι γιά τόν πεζογράφο καί δημοσιογράφο τῆς Θεσσαλονίκης τό μυστήριο τῆς ἔμπνευσης καί τοῦ γραψίματος.

Οἱ «Ἵπποι τοῦ Ἁγίου Μάρκου»: Ἕνα ταξίδι ἀπό τήν Κωνσταντινούπολη στήν Βενετία

Εφημερίς Εστία
Τέσσερα χάλκινα ἄλογα, αἰῶνες Ἱστορίας καί ἕνα ταξίδι πού συνδέει τήν Ἀρχαιότητα, τό Βυζάντιο, τήν Βενετία καί τόν Ναπολέοντα

Συμβαίνουν καί ἀλλοῦ, ἀλλά χωρίς κραυγές

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ σιδηροδρομική τραγωδία (ἡ δεύτερη μέσα σέ λίγους μῆνες) στήν Ἱσπανία καλό θά εἶναι νά μᾶς διδάξει μερικά πράγματα

Ἐργαστήριο παραγωγῆς… Ἑλληνισμοῦ τό Κέντρο Πολιτισμοῦ Τασκένδης

Εφημερίς Εστία
«Δάκρυσα ἀπό τήν συγκίνηση, ὅταν στήν γιορτή τῆς 25ης Μαρτίου τραγούδησαν τό “Ἡ Ἑλλάδα ποτέ δέν πεθαίνει”. Τότε, στήν πρόβα, τρελλάθηκα. Δάκρυσα»