Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΙΣ ΠΤΑΙΕΙ;

Καί αὐτό ἀκόμη, ἀπό τόν λόγον τοῦ κ. Πρωθυπουργοῦ, πρός τούς ὑπουργούς, διά τόν υἱόν του: «Εἴπατε ὅτι ἀπετέλει ἀτύχημα ἡ καταγωγή του. Δέν νομίζω, ὅτι ἦτο ἐκ γενετῆς ἀτύχημα. Κατέστη ἀτύχημα μετά τήν εἴσοδόν του εἰς τήν πολιτικήν. Κατέστη δυσμενές προνόμιον…». Ἀλλά ἡ εἴσοδος τοῦ κ. Ἀνδρέα εἰς τήν πολιτικήν, δέν συνέβη τυχαίως καί μοιραίως: Συνέβη, ἀκριβῶς, ἐπειδή ἦτο υἱός τοῦ πατρός του∙ πταίει δέ ὁ πατήρ του, πού μᾶς τόν ἐπέβαλεν… Δι’ ὅ καί ἦτο φυσικόν νά χαίρῃ τῆς γενικῆς ἀντιπαθείας, ὅπως ὅλοι, ὅσοι γίνονται ὑπουργοί, χάρις εἰς τήν ὑποστήριξιν τῶν ἰσχυρῶν συγγενῶν των!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
70% ΤΩΝ ΡΩΣΣΩΝ
ΝΥΜΦΕΥΟΝΤΑΙ
ΕΞ ΕΡΩΤΟΣ
ΜΟΣΧΑ.

Ὁ ραδιοφωνικός σταθμός τῆς Σοβιετικῆς πρωτευούσης μετέδωσεν, ὅτι κατόπιν σφυγμομετρήσεως τῆς Σοβιετικῆς κοινῆς γνώμης, τά 70% τῶν Ρώσσων νυμφεύονται ἐξ ἔρωτος. Ποσοστόν 13% νυμφεύεται ἐξ ἀμοιβαίας ἐκτιμήσεως καί 7% διά νά ἀποκτήση τέκνα. Ἐξ ἄλλου, ποσοστόν 10% ἐκ τῶν ἐρωτηθέντων ἀτόμων ἠρνήθησαν νά ἀπαντήσουν. Εἰς τάς δοθείσας ἀπαντήσεις δέν ἀναφέρεται ἐάν τελοῦνται γάμοι ἐξ ὑλικῶν συμφερόντων. Ἐν τούτοις, ὁ ραδιοσταθμός τῆς Μόσχας ἐπιμένει ὅτι ὑφίσταται καί ἡ περίπτωσις αὐτή.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ