Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
Η ΣΑΡΑ ΚΑΙ Η ΜΑΡΑ

Τηλεγραφοῦν ἐκ Ῥώμης: «Ὁμηρική μάχη συνήφθη εἰς τήν “Ταβέρνα τῶν Ἑπτά Ἁμαρτημάτων”, μέ ἡρωίδα τήν Σάρα Τσῶρτσιλ. Τό ἐπεισόδιο ἤρχισεν ὅταν τήν συντροφιά τῆς Σάρας, ἡ ὁποία ἀπετελεῖτο ἀπό τρεῖς Ὁλλανδούς, ἐπλησίασεν ἕνας Ἄγγλος θαμών καί ἠρώτησε ἐάν πράγματι ἡ κυρία ἦτο ἡ κόρη τοῦ “πατέρα τῆς νίκης”. Ἡ ἐρώτησις ἐθεωρήθη προσβλητική καί ἐπηκολούθησεν ὁ καυγᾶς, καθ’ ὅν ἀντηλλάγησαν γροθιές, κλωτσιές καί κουτουλιές, μέ ἀποτέλεσμα νά διακομισθοῦν ὅλοι εἰς νοσοκομεῖον». Τό τηλεγράφημα δέν ἀναφέρει ποιοί ἦσαν οἱ Ὁλλανδοί φίλοι τῆς μεθύσου θυγατρός τοῦ Τσῶρτσιλλ. Ἀλλ’ ἀφοῦ συνέπιναν μέ τήν Σάραν, δέν θά ἀπεῖχον καί πολύ τῆς Μάρας –ἐξ οὗ καί τό… κακόν συναπάντημα!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΑΙ ΠΟΔΙΑΙ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

Κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Ὑφυπουργείου Παιδείας, ἀπό τοῦ προσεχοῦς σχολικοῦ ἔτους 1965-66, αἱ μαθήτριαι τῶν γυμνασίων θά φέρουν σχολικάς ποδιᾶς χρώματος κυανοῦ. Εἰς τήν ἰδίαν ἀπόφασιν προστίθεται, ὅτι ὅσαι μαθήτριαι ἔχουν προμηθευθῇ ποδιᾶς μπλέ χρώματος δύνανται νά τάς χρησιμοποιοῦν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ