Τά κατά Τσαρούχη, περί Ἑλλάδος, ἀποφθέγματα

Διάβασα μέ ἐνδιαφέρον τό βιβλίο τοῦ Γιώργου Χρονᾶ, ἑνός ἀνθρώπου τῶν Γραμμάτων καί τῶν Τεχνῶν, πού ἀγαπᾶ τό πολυτονικό καί διαβάζει τήν «Ἑστία».

Καί βρῆκα ἰδιαίτερα ἐνδιαφέροντα τά ὅσα ἀναφέρει γιά τόν σπουδαῖο, Πειραιώτη ἐπίσης, ὅπως εἶναι καί ὁ Χρονᾶς, μεγάλο εἰκαστικό μας Γιάννη Τσαρούχη. Τό βιβλίο εἶναι, πράγματι, πολύ ἐνδιαφέρον. Καί θά τό παρουσιάσουμε, μετά τίς «Γιορτές» στόν Πειραιᾶ, ἐλπίζω νά μᾶς δοθεῖ τό «Φουαγιέ» τοῦ Δημοτικοῦ Θεάτρου καί νά περάσουμε μιά ὄμορφη βραδυά. Δέν ἔχει πολλούς ἀξιόλογους συγγραφεῖς σήμερα ἡ πόλη μας. «Ἐξέλιπαν», πού θά ἔγραφε ὁ Παῦλος Νιρβάνας.

Διαβάζοντας, λοιπόν, τό βιβλίο τοῦ δημιουργοῦ τῆς «Ὁδοῦ Πανός» καί τῶν «Ἐκδόσεων Σιγαρέττα», ὁ ὁποῖος μεγάλωσε στά «ὀρεινά» τοῦ Πειραιῶς, φοίτησε στήν «Σχολή Αὐγέρη» (οἱ ἰδιοκτῆτες ὑπῆρξαν φίλοι τῆς ἐπίσης ἐκπαιδευτικοῦ καί ἰδιοκτητρίας τῆς «Σχολῆς Καπράνου» μητέρας μου), καί κατάγεται ἀπό τήν Ἀρκαδία, ἀπό τό Ψαθί τῆς περιοχῆς Μεγαλοπόλεως (θά τόν ἀνακηρύξουμε ἐπίτιμον μέλος τοῦ Συνδέσμου Ἀρκάδων Πειραιῶς «Ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης»), ἀσχολήθηκα λίγο περισσότερο μέ τά κατά Τσαρούχη ἀποφθέγματα, τά ὁποῖα βρῆκα συγκεντρωμένα σέ μιά διαδικτυακή ἀνάρτηση καί τά παραθέτω.

• Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ὡραία ὡς σκηνικό, ἀλλά ὄχι ὡς παράσταση.

• Ἡ Ἑλλάδα δέν εἶναι οὔτε Ἀνατολή οὔτε Δύση, γι’ αὐτό εἶναι ὑπό διωγμό.

• Στήν Ἑλλάδα ὑπάρχει βρωμιά καί ἀκαταστασία πού δέν ὑπάρχει στό ἐξωτερικό, κι αὐτό ἀρέσει στούς ξένους.

• Ἡ Ἑλλάδα σπάνια βγάζει μεγάλους καλλιτέχνες, γιατί δέν μπορεῖ νά τούς συντηρήσει.

• Ἡ Ἑλλάδα ζεῖ ἀπό τίς ἐξαιρέσεις.

• Στήν Ἑλλάδα ποτέ δέν σοῦ συγχωροῦν τήν ἐπιτυχία.

• Οἱ Ἕλληνες ξέρουν νά ἀνακαλύπτουν τό ὡραῖο καί νά τό γκρεμίζουν.

• Οἱ Ἕλληνες κονταίνουν τόν ἄλλον γιά νά ψηλώσουν.

• Ὁ Ἕλληνας θέλει νά μπεῖ ἀπό τό παράθυρο.

• Στήν Ἑλλάδα εἶναι πιό εὔκολο νά κλέψεις ἀπό τό νά χαρίσεις.

• Ἄν στήν Ἑλλάδα ἐφαρμοστοῦν οἱ νόμοι, θά πάψει νά ὑπάρχει.

• Οἱ Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ζήσουν μέ τήν ἀλήθεια, γι’ αὐτό ζοῦν μέ παραμύθια.

• Ἑλληνικό εἶναι ὅ,τι ἀπαγορεύει ἡ Ἀστυνομία.

• Δέν ἔχω καμμία σχέση μέ τά κόμματα. Οὐδέποτε ἀνῆκα πουθενά, διότι εἶμαι κι ἐγώ ἄπιαστος, ὅπως ἡ Ἑλληνικότητα.

• Ἀθήνα: Ἀπαίσιο σκηνικό, ὡραῖα φωτισμένο.

• Κανένας στήν Ἑλλάδα δέν ἀσκεῖ τό ἐπάγγελμά του.

• Στή ζωή μου μέ ὑποστήριξε μόνο ἡ δουλειά μου.

• Ἄν δέν εὐχαριστιέσαι μέ τή δουλειά σου εἶναι δυστυχία καί ἀρρώστια. Ἄν εἶναι παρηγοριά, πάει καλά. Εἰδάλλως, εἶναι φρίκη.

• Ὅ,τι ἔρχεται νωρίς, φεύγει καί νωρίς.

• Δέ ζήλεψα ποτέ στή ζωή μου. Ἐπιθυμίες εἶχα πού προσπάθησα πολύ νά τίς πραγματοποιήσω.

• Ὅσο πιό ψηλά ἀνεβαίνεις τόσο πιό μετριόφρων πρέπει νά γίνεσαι.

• Γιά νά φτάσεις ψηλά στήν Τέχνη, πρέπει νά δεῖς τά ἀόρατα. Ἐγώ ἔχω δεῖ μέρος αὐτῶν καί γιά λίγο. Εἶναι πολύ δύσκολο νά τά δεῖς.

• Στήν τέχνη πρέπει νά ὑπάρχει ἰσορροπία τεχνικῆς καί αὐθορμητισμοῦ.

• Ἐλευθερία καί πειθαρχία ἡ ζωγραφική.

• Αἰσθητική εἶναι ἡ ὀρθογραφία.

Απόψεις

Οἱ βάσεις Πάφου καί Μαρί: Ἀνθρωπιστικές ὑποδομές ἤ νέα στρατηγικά προγεφυρώματα;

Εφημερίς Εστία
Η δημόσια συζήτηση γύρω ἀπό τίς ἐπενδύσεις στίς στρατιωτικές ἐγκαταστάσεις τῆς Πάφου καί τοῦ Μαρί κατά τήν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας ἔχει ἀναδείξει σημαντικές παρανοήσεις τόσο γιά τόν τρόπο λειτουργίας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μηχανισμοῦ SAFE ὅσο καί γιά τόν πραγματικό χαρακτῆρα τῶν προτεινόμενων ἔργων.

Στήν Ἱσπανία οἱ δικαστές φθάνουν μέχρι τό γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ

Εφημερίς Εστία
Καί πρώην Πρωθυπουργοί ζητοῦν ἐκλογές καθάρσεως – Ἀναπόφευκτες οἱ συγκρίσεις

Νιώθουν πιό βολικά στό παρελθόν παρά στό μέλλον

Μανώλης Κοττάκης
Ο τρόπος πού ἐξελίσσεται ἡ δημόσια ἀντιπαράθεση μεταξύ τῶν κομμάτων, παλαιῶν ἤ νέων, τίς τελευταῖες ἑβδομάδες στήν πατρίδα μας θέτει αὐτοδικαίως ἕνα εὔλογο ἐρώτημα: Πῶς θά πᾶμε στίς ἐκλογές; Θά τίς προσεγγίσουμε σάν μιά ἄσκηση παρελθόντος ἤ σάν μιά ἄσκηση μέλλοντος;

Φλωρίδης: Σκέψεις περί αὐξήσεως τῶν ἰσοβίων στά 30 ἔτη

Εφημερίς Εστία
Ανοικτό τό ἐνδεχόμενο νά αὐξηθοῦν σέ 30 ἀπό 25 τά ἔτη καθείρξεως κατόπιν καταδίκης σέ ἰσόβια ἄφησε ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης Γιῶργος Φλωρίδης, μέ ἀφορμή τήν ἀπόφαση ἀποφυλακίσεως τοῦ καταδικασμένου ὡς ἀρχηγοῦ τῆς «17 Νοέμβρη» Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου.

Ἡ μνήμη χρυσόψαρου καί ἡ κεκτημένη ταχύτης

Δημήτρης Καπράνος
Γιά κοίταξε, πού πέρασαν ἀπό τότε πενῆντα δυό χρόνια καί τό «στύλ» τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου ἐξακολουθεῖ νά ἐμπνέει καί νά μαζεύει κόσμο στό Θησεῖο, μέ φόντο τόν Παρθενῶνα…