ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2026

Τά χειρόγραφα θά ἔχουν πάντα ἀξία…

«Παπποῦ, μερικά ἀπό τά ἄρθρα σου νά τά γράφεις στό χαρτί, μέ τό χέρι» μοῦ εἶπε ἡ ἐγγονή μου, ἡ Σταματίνα.

«Και γιά ποιό λόγο, παρακαλῶ;» ρώτησα. Ἡ μικρή, τότε, μοῦ ἔδειξε ἕνα ρεπορτάζ, τό ὁποῖο ἀναφερόταν στά πιό ἀκριβά χειρόγραφα τοῦ κόσμου. «Βλέπεις, παπποῦ; Ὑπάρχουν χειρόγραφα τά ὁποῖα πουλιοῦνται πανάκριβα σέ δημοπρασίες. Τά ποσά πού ἀναφέρονται εἶναι τεράστια. Τό ἤξερες αὐτό;» μοῦ λέει.

«Ναί, ἔχω διαβάσει ὅτι πουλήθηκαν ἀκριβά κάποια χειρόγραφα τοῦ Τζών Λένον. Πολλές χιλιάδες δολλάρια» τῆς ἀπαντῶ. «Τί χιλιάδες μοῦ λές, παπποῦ; Ἐδῶ μιλᾶμε γιά ἑκατομμύρια!» λέει καί ἀπιθώνει στό γραφεῖο μου τό «τάμπλετ» της μέ τό σχετικό ρεπορτάζ, κατά τό ὁποῖο, τά χειρόγραφα πού ἔχουν πουληθεῖ ἀκριβότερα μέχρι σήμερα εἶναι τά ἀκόλουθα:

Τό «Codex Leicester», χειρόγραφο τοῦ Λεονάρντο Ντά Βίντσι, τό ὁποῖο ἀπέκτησε τό 1994 ὁ Μπίλ Γκέιτς, ἔναντι 30.800.000 δολλαρίων. Περιλαμβάνει σημειώσεις καί σκίτσα του σχετικά μέ διάφορους ἐπιστημονικούς τομεῖς, ὅπως ἡ μηχανική, ἡ γεωλογία, ἡ ὑδροδυναμική καί ἡ ἀστρονομία καί χρονολογεῖται γύρω στό 1508.

Τά «Γράμματα τοῦ Ζάο Μενγφού στόν φίλο του Γκούο Τιανξί», χειρόγραφο πού ἐπωλήθη 38.200.000 ἑκατ. δολλάρια καί εἶναι δεῖγμα τῆς λογοτεχνίας καί τῆς φιλοσοφίας τῆς Κίνας κατά τήν διάρκεια τῆς δυναστείας Σόνγκ (960-1279 μ.Χ.). Ὁ Μενγκφού ἦταν φιλόσοφος, λογοτέχνης καί καλλιτέχνης τῆς ἐποχῆς, γνωστός γιά τήν ἀριστοκρατική του καταγωγή καί τήν πνευματική του καλλιέργεια.

Τό χειρόγραφο ἀντίγραφο τοῦ «Βιβλίου τοῦ Μορμόνου», τό ὁποῖο ἐπωλήθη 35.000.000 δολλάρια. Πρόκειται γιά τό θεολογικό καί ἱερό κείμενο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τῶν Ἁγίων τῶν Τελευταίων Ἡμερῶν (ἡ Ἐκκλησία τῶν Μορμόνων). Συγγραφεύς ὁ Τζόσεφ Σμίθ (1805 – 1844), ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθηκε ὅτι μετέφρασε τό βιβλίο ἀπό χρυσά φύλλα πού τοῦ παρέδωσε ἕνας ἄγγελος πού ὀνομαζόταν Μορμόν.

Τό χειρόγραφο «Codex Sasson 1053», πού ἐπωλήθη ἔναντι 38.100.000 δολλαρίων. Πρόκειται γιά ἕνα ἀπό τά ἀρχαιότερα καί πιό πλήρη χειρόγραφα τῆς Ἑβραϊκῆς Βίβλου (Τανάχ), χρονολογεῖται γύρω στόν 10ο αἰῶνα, σέ ἑβραϊκή γραφή, καί περιλαμβάνει τό σύνολο τῶν βιβλίων τῆς Ἑβραϊκῆς Βίβλου.

Τό χειρόγραφο «Ἀϊνστάιν-Μπέσο», πού ἐπωλήθη γιά 13.00.0002 δολλάρια. Συνετάγη τό 1913 ἀπό τόν Ἄλμπερτ Ἀινστάιν καί τόν φίλο καί συνεργάτη του Μικέλε Μπέσο. Πρόκειται γιά ἕνα ἀπό τά πρῶτα κείμενα πού πραγματεύονται τήν θεωρία τῆς σχετικότητας καί ἀφορᾶ σέ μιά πρόταση γιά τήν γενική θεωρία τῆς σχετικότητας. Περιλαμβάνει μαθηματικούς ὑπολογισμούς καί πρώιμες θεωρητικές ἀναπτύξεις πού θά ὁδηγήσουν στήν ὁλοκλήρωση τῆς γενικῆς θεωρίας τῆς σχετικότητας, ἡ ὁποία δημοσιεύθηκε τό 1915. Ἡ θεωρία αὐτή ἐπαναστατεῖ στόν τρόπο πού κατανοοῦμε τή βαρύτητα καί τή φύση τοῦ χωροχρόνου. Τό χειρόγραφο εἶναι γραμμένο σέ μορφή σημειώσεων καί ἀλληλογραφίας μεταξύ τῶν δύο ἐπιστημόνων. Ὁ ἀγοραστής παραμένει ἄγνωστος.

«Καί τί θές, βρέ Σταματίνα; Νά γράφω μέ τό στυλό στό χαρτί γιά νά ‘χουν -κάποτε- τά χειρόγραφά μου ἀξία;» ἐρωτῶ τάχατες ἀφελῶς.

«Καί βέβαια! Τό σκέφτηκα καλά. Πόσοι γράφουν σήμερα μέ τό χέρι; Σχεδόν κανείς! Ὅλοι γράφουν στόν ὑπολογιστή, Οὔτε κἄν τυπώνουν τά γραφτά τους» ἀπαντᾶ καί χαμογελάει.

Φυσικά, ἡ Σταματίνα, δεκαέξι ἐτῶν πιά, ἤθελε νά μέ «δουλέψει», ἀλλά χθές βράδυ κάθισα κι ἔγραψα στό χαρτί ἕνα γράμμα σέ ἕναν παλιό μου φίλο. Δέν τό ἔστειλα, ἀλλά θά τό φυλάξω γιά τήν μικρή. Ποῦ ξέρεις; Ἐδῶ κάτι ἀπίθανοι τύποι ἔφτασαν στά ὕπατα ἀξιώματα!

Απόψεις

Στήν λίστα τρομοκρατικῶν ὀργανώσεων τῆς ΕΕ οἱ «Φρουροί τῆς Ἐπαναστάσεως»

Εφημερίς Εστία
Παρασκηνιακές διαβουλεύσεις σέ ἀνώτατο ἐπίπεδο στίς Βρυξέλλες γιά πάγωμα τραπεζικῶν λογαριασμῶν, δέσμευση περιουσιακῶν στοιχείων καί ἀπαγόρευση εἰσόδου στήν Ἕνωση ἐάν…  – Ἐπιφυλακτική ἡ Ἑλληνική Κυβέρνησις λόγῳ Σουέζ, ἐμπορικῆς ναυτιλίας καί Χούθι

3.000 χρόνια ναυτικῆς ἱστορίας

Εφημερίς Εστία
Δέν Υπάρχει ἄλλο Ναυτικό στόν κόσμο μέ ἱστορία 3.000 ἐτῶν. Δέν ὑπάρχει ἄλλο Ναυτικό πού οἱ ρίζες του νά χάνονται στίς ἐποχές τίς ὁποῖες ὀνομάζουμε μυθολογία. Γιατί, ἀκόμη καί πρίν ἀπό τόν Τρωικό Πόλεμο, ὑπῆρχαν οἱ ἱστορίες τοῦ Ἰάσονα καί τῆς Ἀργοναυτικῆς Ἐκστρατείας.

Μαθήματα ἠθικῆς στήν Εὐρωβουλή ἀπό τήν Ἀφροδίτη Λατινοπούλου

Εφημερίς Εστία
Ἡ Εὐρωβουλευτής καί πρόεδρος τῆς Φωνῆς Λογικῆς Ἀφροδίτη Λατινοπούλου κατέθεσε οἰκειοθελῶς αἴτημα ἄρσεως τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀσυλίας της πρός τήν Πρόεδρο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα. Στούς λόγους πού ἐπικαλεῖται γιά τό διάβημα εἶναι μεταξύ ἄλλων, ὅπως χαρακτηριστικά ἀναφέρει, ὄτι «ἐδῶ καί μῆνες δέχομαι ἀσταμάτητη λάσπη, συκοφαντίες, πολιτικές διώξεις καί νομικές παρενοχλήσεις ἀπό πολιτικούς ἀντιπάλους, ΜΜΕ πού ὑπηρετοῦν συγκεκριμένα συμφέροντα καί κέντρα ἐξουσίας πού ἐνοχλοῦνται ἀπό τήν παρουσία τῆς Φωνῆς Λογικῆς στό Εὐρωκοινοβούλιο.» Ἐν συνεχείᾳ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ἀπάντησίς της στίς ὕβρεις εἶναι ξεκάθαρη καί στήν σχετική ἐπιστολή πρό τήν Ρομπέρτα Μέτσολα μεταξύ ἄλλων ἀναφέρει: «Στή χώρα καταγωγῆς μου, τήν Ἑλλάδα, ἔχει κατατεθεῖ ἀγωγή ἐναντίον μου ἀπό πολιτικούς ἀντιπάλους. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιη ὅτι ὁποιαδήποτε ἀμερόληπτη δικαστική ἐξέταση θά ἀποδείξει ἀδιαμφισβήτητα τήν ἀθωότητά μου. Ἀκριβῶς ἐπειδή δέν ἔχω τίποτα νά ἀποκρύψω, καί ἐπειδή πιστεύω ἀκράδαντα στίς ἀρχές τῆς διαφάνειας, τῆς λογοδοσίας καί τοῦ κράτους δικαίου, θεωρῶ ὅτι ἀποτελεῖ τόσο ὑποχρέωσή μου ὅσο καί καθῆκον μου –πρωτίστως ἀπέναντι στούς πολῖτες πού μέ τιμοῦν μέ τήν ψῆφο τους– νά διευκολύνω τήν ταχεῖα καί ἀπρόσκοπτη ἀπονομή τῆς δικαιοσύνης. Γιά τόν λόγο αὐτό, καί προκειμένου νά διασφαλιστεῖ ὅτι δέν θά προκύψει οὔτε ἡ παραμικρή ὑπόνοια ὅτι θά μποροῦσα νά χρησιμοποιήσω τήν κοινοβουλευτική μου ἀσυλία ὡς ἀσπίδα […]

Τό πρόβλημα στά ἀεροδρόμια καί τά λόγια τοῦ ἀέρα

Δημήτρης Καπράνος
«Οὔτε Τέμπη στόν ἀέρα οὔτε ἄλλες τερατολογίες».

ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

Παύλος Νιρβάνας
Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 16 Ἰανουαρίου 1926