Καλά πού διεξάγονται τόν Νοέμβριο οἱ ἐνδιάμεσες ἐκλογές στίς Ἡνωμένες Πολιτεῖες Ἀμερικῆς, καί οἱ ἀνταγωνισμοί –πολιτικοί καί ἐπιχειρηματικοί– μεταξύ Ρεπουμπλικανῶν καί Δημοκρατικῶν ὁδηγοῦν σέ ἐντυπωσιακές ἀποκαλύψεις γιά τήν δράση τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς στά Βαλκάνια
Εὐτυχῶς, ἐπίσης, πού ὁ Τύπος στήν Ἀμερική, παρά τήν παρακμή τῆς ὑπερδύναμης καί τήν ἀπόπειρα λογοκρισίας του ἀπό τόν Πρόεδρο Τράμπ, συνεχίζει νά εἶναι σέ μεγάλο βαθμό ἐλεύθερος.
Καί τό ρεπορτάζ ἀντέχει. Ἡ παγκοσμίου φήμης ἐφημερίδα τοῦ Ροῦπερτ Μέρντοχ «Wall Street Journal» ἀποκάλυψε μία φράση τῆς πρέσβεως τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν στήν Ἀθήνα, Κίμπερλυ Γκίλφοϋλ, ἡ ὁποία πρέσβυς, μέ ἀφορμή τήν ἀκύρωση τοῦ ἀποτελέσματος τῶν Ρουμανικῶν Προεδρικῶν ἐκλογῶν καί τήν ἀνατροπή τῆς ἐκεῖ κυβέρνησης, εἶπε πίσω ἀπό τίς κλειστές πόρτες τῆς πρεσβευτικῆς κατοικίας, πού βρίσκεται ἀκριβῶς δίπλα στό γραφεῖο τοῦ πρώην πρωθυπουργοῦ Κώστα Καραμανλῆ, στήν ὁδό Παναγῆ Κυριακοῦ στήν Ἀθήνα, ὅτι «μποροῦμε νά ρίξουμε ὁπουδήποτε μιά κυβέρνηση, ἀκόμη καί στήν Ἀθήνα, ἀκόμη καί ἐδῶ στήν Ἑλλάδα!».
Οὐσιαστικά, ἀποκάλυψε ὅτι ὁ σεβασμός πρός τήν λαϊκή κυριαρχία στά Βαλκάνια, ἤ σέ ὁποιοδήποτε ἄλλο μέρος τοῦ κόσμου, συνδέεται εὐθέως μέ τήν μάχη ἐπιρροῆς μεταξύ Οὐάσιγκτων καί Μόσχας γιά τά θέματα ἐνέργειας στήν εὐρύτερη γεωπολιτική περιοχή στήν ὁποία ζοῦμε. Ἄν ἡ δημοκρατία καί οἱ ἐκλογές φέρνουν ἀποτελέσματα ὑπέρ τοῦ ἀμερικανικοῦ LNG, ἔχει καλῶς. Ἐάν δίνουν ὑπέρ τοῦ ρωσσικοῦ φυσικοῦ ἀερίου τῆς Gazprom, δέν ἔχει καλῶς. Στήν Σόφια, πού γιά νά ἀποκτήσει κυβέρνηση ὑπάρχει ἀστάθεια ἐδῶ καί μία δεκαετία, καί στό Βουκουρέστι, πού γύρισαν ἀνάποδα τίς κάλπες γιά νά μήν ἐκλεγεῖ ρωσσόφιλος Πρόεδρος, τό ξέρουν καλά.
Ἡ δημοσιοποίηση τῶν παρεμβάσεων τῶν συμμάχων μας στίς ἐκλογικές διαδικασίες τῶν χωρῶν τῶν Βαλκανίων ἀποκαλύπτει πόσο κρίσιμη εἶναι ἡ Θεσσαλονίκη. Γιατί πολλές ἀπό τίς διεργασίες γιά τήν ἄνοδο ἤ τήν πτώση κυβερνήσεων στά Βαλκάνια, ποῦ νομίζετε ὅτι πραγματοποιοῦνται; Κάτω ἀπό τίς μύτες μας. Σέ κλειστά δωμάτια πέριξ τοῦ Λευκοῦ Πύργου. Ἐδῶ ἔρχονται, ὑπό καθεστώς ἄκρας μυστικότητας, ἡγεσίες χωρῶν τῶν Βαλκανίων, παλαιές καί νεοπαγεῖς· ἐδῶ διαπλέκονται μέ διπλωμάτες καί πολιτικούς· ἐδῶ λαμβάνονται ἀποφάσεις γιά τήν κατάλυση ἤ γιά τήν ὑπεράσπιση τῆς δημοκρατίας σέ χῶρες οἱ ὁποῖες μέχρι τό 1989 δέν γνώριζαν τί σημαίνει ἵδρυση κόμματος, κοινοβούλιο, ἐναλλαγή στήν ἐξουσία, δικαίωμα τοῦ ἐκλέγειν καί τοῦ ἐκλέγεσθαι, καί λαϊκή κυριαρχία. Μέχρι τότε, μόνον ἡ δικτατορία τοῦ προλεταριάτου τούς ἦταν γνωστή.
Γι’ αὐτό, ἄλλως τε, καί πάντοτε ἐπιμένω ὅτι ἡ παρακολούθηση τῆς δράσης τῶν διπλωματικῶν ἀντιπροσωπειῶν ξένων χωρῶν στήν Θεσσαλονίκη, τῶν ἐπισκέψεων ἐκκλησιαστικῶν παραγόντων ἀπό χῶρες γειτνιάζουσες μέ τήν Ρωσσία (Οὐκρανία), ἡ κινητικότητα πού ἐπικρατεῖ στά πανεπιστήμια (ΑΠΘ, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) καί, βεβαίως, ἡ προσεκτική παρατήρηση τῶν ἐξελίξεων στό Ἅγιον Ὄρος μποροῦν νά δώσουν μιά πανοραμική εἰκόνα γιά τό εὖρος τῶν ἐξελίξεων στά Βαλκάνια καί στήν Μέση Ἀνατολή, καθώς καί γιά τίς δυνατότητες ἑλληνικῆς παρέμβασης, στήν βάση τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικοῦ συμφέροντος.
Ἡ ἀποκάλυψη τῆς «WSJ» δείχνει κάτι ἐπικίνδυνο γιά τήν Ἑλλάδα σέ μακροπρόθεσμη βάση: Ἐπιβλήθηκε σέ ξένες κυβερνήσεις –βουλγαρικές, ρουμανικές καί ἀλβανικές– ἡ συνεργασία μέ μία συγκεκριμένη ἑλληνική ἑταιρεία γιά τήν ἀνάπτυξη τοῦ Κάθετου Διαδρόμου καί τήν ὅδευση δυτικοῦ φυσικοῦ ἀερίου πρός τά Βαλκάνια. Ἄν καί οἱ ἀμερικανικές «μαριονέττες» πού ὑποδύονται τούς πρωθυπουργούς καί τίς ἡγεσίες ἀποδέχθηκαν τήν ἐξέλιξη αὐτήν πού τούς ἐπιβλήθηκε ἀπό τήν πρέσβειρα τῆς Ἀμερικῆς, ἡ ὁποία κινήθηκε πολύ περισσότερο ἀπό τό εὖρος τῶν προσδιορισμένων γεωγραφικῶν καί διπλωματικῶν της καθηκόντων, οἱ οἰωνοί δέν εἶναι καλοί!
Στήν πραγματικότητα, αὐτός ὁ «καλπασμός» τῆς Ἑλλάδος (γιατί Ἑλλάδα βλέπουν οἱ Βαλκάνιοι –κακά τά ψέματα–, μέσῳ ἰδιωτικῶν ἑλληνικῶν διαπλεκόμενων συμφερόντων) θά ἐπιφέρει μακροπρόθεσμα συνέπειες μᾶλλον ἀρνητικές γιά τήν ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική. Εἰδικά στό μέτρο πού αὐτήν τήν ἐξέλιξη τήν εὐλόγησε στό παρασκήνιο καί ἡ ἑλληνική κυβέρνηση. Νά μπαίνουμε δηλαδή στά Βαλκάνια καί νά πουλοῦμε ὡς πανάκριβο δυτικό φυσικό ἀέριο σέ κυβερνήσεις, Ἕλληνες διαπλεκόμενοι. Ὡς ἐνδιάμεσοι μπράβοι γεωπολιτικῶν συμφερόντων. Αὐτό προκαλεῖ συσπειρώσεις στίς βολικές-δουλικές ἡγεσίες πού ἐπιβάλλονται μέ τά πραξικοπήματα, ἀλλά μακροπρόθεσμα φέρνει ἀντισυσπειρώσεις στίς βαλκανικές κοινωνίες.
Δέν μᾶς κάνει καλό νά ἐμφανιζόμαστε ὡς ἱπποκόμοι ξένων δυνάμεων. Εἰδικά σέ χῶρες πού 30 χρόνια μετά τήν πτώση τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ, τώρα ἀρχίζουν καί σηκώνουν κεφάλι. Τό κάναμε, ἄλλως τε, καί στόν πόλεμο τῆς Γιουγκοσλαβίας, καί δέν κερδίσαμε τίποτε. Ἀντιθέτως! Τά Σκόπια ἀναγνωρίστηκαν ὡς Μακεδονία καί τό δίκτυο τῶν τραπεζῶν μας στά Βαλκάνια «ξηλώθηκε» ἀπό τούς Γερμανούς μόλις μπήκαμε στά μνημόνια! Αὐτό δέν ἀναιρεῖ ὅμως τήν διαπίστωση: Ἡ Θεσσαλονίκη εἶναι πολύ σημαντική. Γι’ αὐτό θά πρέπει νά ἔχουμε τεντωμένες τίς κεραῖες μας. Ἡ Μακεδονία καί ἡ Θράκη ἐπίσης –στό μέτρο πού στό ἔδαφός μας διασταυρώνονται καί ἑνώνονται ὁ τουρκικός καί ὁ σκοπιανός ἀναθεωρητισμός, μέ τήν εὐλογία τρίτων– εἶναι σημαντικές.
Προτείνω λοιπόν κάτι πολύ ἁπλό: Νά ἔχουμε τόν νοῦ μας, γιατί ἡ συμπρωτεύουσά μας δέν εἶναι τό «χωριό» γιά τό ὁποῖο μιλοῦν ὑποτιμητικά πολλοί σέ ἰδιωτικές τους συζητήσεις. Εἶναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Κι ἄν εἶναι χωριό, σᾶς βεβαιῶ –ἀπό τίς πληροφορίες πού διαχειριζόμαστε καθημερινά– εἶναι παγκόσμιο χωριό. Ὅ,τι παίζεται σέ μία περιοχή μεγάλου εὔρους, πού ξεκινᾶ ἀπό τήν Ρωσσία καί τήν Οὐκρανία καί καταλήγει, ἀπό τήν μία πλευρά, στήν Ἀδριατική καί, ἀπό τήν ἄλλη, στόν Εὔξεινο Πόντο, σχεδιάζεται καί ἐκτελεῖται ἀπό ἐδῶ. Αὐτό ἄρχισε ἀπό τήν ἐποχή τοῦ πρέσβεως Πάυαττ καί συνεχίζεται στήν ἐποχή Γκίλφοϋλ. Καί τά πρόσωπα τά ὁποῖα ἀποστέλλονται ἐδῶ ὡς ἐπί κεφαλῆς στίς διπλωματικές ἀντιπροσωπεῖες, πού συνήθως περνοῦν κάτω ἀπό τά ραντάρ τοῦ ἐδῶ πολιτικοῦ προσωπικοῦ, δέν εἶναι καθόλου τυχαῖα. Παρακαλῶ νά ξυπνήσουμε!
Μ.Η.Τ. 232122