Στα μαρμαρένια αλώνια

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ και η οικονομία βρίσκονται σε μετάβαση αυτό τον καιρό

Μετά από δύο μήνες περιορισμού, αναζητούν αγωνιωδώς μια ανάσα: Στις παραλίες, στις πλατείες, στις εκκλησίες, στα καφέ. Γυρίζουμε προσωρινά σελίδα αλλά όλοι κατά βάθος διαισθανόμαστε ότι τα δύσκολα είναι πάλι μπροστά. Αξιολογώ ως την πλέον σημαντική είδηση που διάβασα το Σαββατοκύριακο την πληροφορία περί επιδότησης των μισθών των συμβασιούχων του ευρύτερου δημόσιου τομέα από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SURE. Αποτελεί τροχιοδεικτική βολή για τα επερχόμενα. Όχι μόνο στον δημόσιο τομέα αλλά στην οικονομία συνολικά. Εάν το κράτος, ο διατάκτης της μισθοδοσίας των υπαλλήλων του Δημοσίου, νιώθει την ανάγκη να αποκτήσει συνεταίρο τις Βρυξέλλες στα μέσα της χρονιάς για να μειωθεί το μισθολογικό και ασφαλιστικό κόστος του τότε κάτι πολύ ανησυχητικό βλέπει στον ορίζοντα. Και το ανησυχητικό είναι ότι σύμφωνα με όλες τις νεώτερες εκτιμήσεις στις Βρυξέλλες (Κομμισσιόν) στην Ουάσιγκτων ( ΔΝΤ) και στην Φραγκφούρτη( ΕΚΤ) η παγκόσμια ύφεση θα είναι μεγαλύτερη από τους πρώτους υπολογισμούς. Στην Γερμανία ήδη κατεγράφη μεταπολεμικό ρεκόρ υστέρησης δημοσίων εσόδων.

Τα ερωτήματα, λοιπόν, είναι μπροστά μας, δυστυχώς και οι απαντήσεις. Μου έκαναν ισχυρή εντύπωση δύο αναλύσεις που διάβασα προσφάτως περί αυτών. Μετά την μελέτη τους αισθάνθηκα ότι έχει αρχίσει η ψυχολογική προετοιμασία για όσα θα έρθουν. Οι αναλύσεις αυτές γράφτηκαν από δύο πρόσωπα που κινούνται στο ευρύτερο ιδεολογικό περιβάλλον του Πρωθυπουργού. Δεν τον εκφράζουν μεν απηχούν ένα γενικώτερο κλίμα δε. Η πρώτη ανήκει στην κυρία Μιράντα Ξαφά υψηλόβαθμο στέλεχος του ΔΝΤ την οποία ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης μετακάλεσε στην Αθήνα το 1990 κατόπιν παρακλήσεως του πατρός της (φίλος του). Είχε την ελπίδα -ο πατήρ- ότι με την επιστροφή της στην Ελλάδα η κυρία Ξαφά θα παντρευόταν, τελικώς ”γάμος” έγινε αλλά με τον … νεοφιλελευθερισμό.

Πήρε την αντιπροσωπεία από τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο. Η δεύτερη ανάλυση ανήκει στον καθηγητή Πλάτωνα Τήνιο μέλος της ομάδας του καθηγητή Σπράου που συνέταξε το ασφαλιστικό Γιαννίτση. Ο κ. Τήνιος είναι σύζυγος της καθηγήτριας Αντιγόνης Λυμπεράκη η οποία είναι πρώτη εξάδελφος του Πρωθυπουργού. Η μητέρα της Αρτεμισία μια αρχόντισσα που γνώρισα προσφάτως είναι αδελφή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, η μόνη εν ζωή. Και οι δύο λοιπόν Ξαφά και Τήνιος δεν είναι άγευστοι του κλίματος που επικρατεί στο ευρύτερο εκτός Μαξίμου περιβάλλον του Πρωθυπουργού.

Έχουν άλλωστε την επάρκεια και την επιρροή να το διαμορφώνουν. Η Ξαφά με την οποία (για όση αξία έχει η γνώμη μου) συνήθως διαφωνώ και όταν την πετυχαίνω καμμιά φορά στο ”Καφενείο” της Λουκιανού να γευματίζει με την φίλη μου Βίλμα Σινάνογλου της το λέω, αποτύπωσε σε πρόσφατο άρθρο της (”Καθημερινή”, Οι Οικονομικές επιπτώσεις της Πανδημίας, 11/5/2020) με ακρίβεια τα δεδομένα. Με την συνήθη ωμότητα που την διακρίνει βεβαίως. Και βεβαίως πρότεινε λύσεις. Ο οικονομικός εθνικός ορίζων όπως τον περιέγραψε είναι ζοφερός και ταιριάζει με τις περιγραφές που μου έκαναν προσφάτως ανώτατα στελέχη της κυβέρνησης. Ήτοι: Λεφτά το δημόσιο ταμείο βαρειά βαρειά διαθέτουμε έως τον Αύγουστο. Για να βγει ο Προϋπολογισμός θα αντλήσουμε ως Ελλάς 1,5-2 δισ. ευρώ από το κοινοτικό πρόγραμμα SURE, 2,5 δισ. δάνεια από την ΕΤΕπ, 4 δισ. δάνεια με ελαφρά αιρεσιμότητα (κατά Ξαφά) από τον ESM, και επίσης χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ και από τις αγορές. Συν όσα εξοικονομούμε από την αναβολή εξόφλησης του ΔΝΤ. Ήδη ο Ρέκλινγκ μας είπε προχθές ότι ”αν δανειστείτε από εμένα θα εξοικονομήσετε κοντά 1 δισ. ευρώ”.

Η περιγραφή της κ. Ξαφά οδηγεί σε ένα μείζον πολιτικό ερώτημα: Ποιον δρόμο θα ακολουθήσει η κυβέρνηση; Τον δρόμο των περικοπών δημοσίων δαπανών που προτείνει η ίδια η τον δρόμο της αντιπολίτευσης που λέει έχετε 40 δισ. στο μαξιλάρι για να μην γίνουν περικοπές; Που ζητά (μαζί της και κοινωνικά φιλελεύθεροι οικονομολόγοι) αύξηση δημοσίων επενδύσεων και τόνωση της κατανάλωσης; Η κ. Ξαφά υποστηρίζει ότι επειδή ”καίγονται ταχύτατα οι εφεδρείες της κυβέρνησης” αυτή πρέπει ”να διεκδικήσει δημοσιονομικό χώρο”. Το σχήμα που προτείνει είναι μείωση της φορολογίας για την μεσαία τάξη έναντι περικοπών των κρατικών δαπανών στις ΔΕΚΟ και στο ασφαλιστικό. Για τις ζημιογόνες ΔΕΚΟ ( ΔΕΗ, ΛΑΡΚΟ,ΕΛΤΑ, ΕΑΒ, ΕΑΣ, ΣΤΑΣΥ ) για τις οποίες το κράτος δανείζεται ετησίως 2,6 δισ. ευρώ προκειμένου να καλύπτει τις ζημιές του (στοιχεία ΔΝΤ) η κ. Ξαφά προτείνει αντί του δανεισμού, ”μείωση προσωπικού”. Ήδη στην ΛΑΡΚΟ γίνονται κινήσεις. Για το ασφαλιστικό προτείνει κατάργηση της προσωπικής διαφοράς (μείωση συντάξεων) και επαναφέρει εμμέσως μια παλαιότερη πρόταση του Κέντρου Φιλελευθέρων Μελετών: Να επανέλθουν στην εργασία συνταξιούχοι ετών 55, ετών 58, ετών 60. Ηλικίες πολύ κάτω των 67 που είναι το όριο. Στην πραγματικότητα προτείνει ένα σχήμα με ισχυρότατο συντελεστή πολιτικής δυσκολίας μεν αλλά που σε συνθήκες οξείας κρίσης ταιριάζει στην βαθύτερη ιδιοσυγκρασία Μητσοτάκη και στα τμήματα της κοινωνίας που θέλει να εκπροσωπεί: Την μεσαία τάξη και όχι τον ”αριστερό” κόσμο του ευρύτερου δημοσίου τομέα . Ο καθηγητής Τήνιος μία μέρα μετά το άρθρο Ξαφά σε συνέντευξη του (Liberal, 12/5/2020) τόνισε ότι μετά το καλοκαίρι θα αρχίσει το ”μεγάλο ξεσκαρτάρισμα στην οικονομία”, προειδοποίησε ότι έρχεται νέα γενιά προβληματικών επιχειρήσεων, προεξόφλησε χρεωκοπίες και εμμέσως ζήτησε ειδικές νομοθετικές ρυθμίσεις για τα επερχόμενα κανόνια. Γιατί; Μα για να αλλάξουν χέρια με διαδικασίες εξπρές επιχειρήσεις χωρίς να υπάρξουν μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες μεταξύ παλαιών και νέων ιδιοκτητών. Ίσως έτσι εξηγείται η βιασύνη της κυβέρνησης να ψηφίσει πτωχευτικό κώδικα το καλοκαίρι. Για να διαλέξει ποιοι Έλληνες επιχειρηματίες θα ”ζήσουν” και ποιοι όχι. Ο κ. Τήνιος είπε επίσης ότι μεγάλοι χαμένοι της σημερινή κρίσης είναι οι 30άρηδες αλλά διέκρινε τάση μεγαλύτερης στήριξης στους 20άρηδες. Αν διαβάσει συνδυαστικά κανείς τα δύο κείμενα Ξαφά-Τήνιου μπορεί να καταλάβει γιατί στην ατζέντα είναι ο ανασχηματισμός. Οι πρόωρες εκλογές. Η διεύρυνση της πλειοψηφίας μέσω μετεγγραφών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ ή ακόμη και ιδιόρρυθμος Οικουμενική κυβέρνηση. Τα νέα μνημόνια μέσω ESM.

Είναι βαρειές αποφάσεις αυτές που καλείται να λάβει ο Κυριάκος. Ειδικώς αν η οικονομία εισέλθει σε σχήμα ύφεσης ”U” (απότομη κάθοδος, σύρσιμο, αργή άνοδος) και όχι σχήμα ”V” (απότομη κάθοδος, γρήγορη άνοδος). Ο τελευταίος που θέλησε να λάβει μόνος του χωρίς συνεννόηση με τα κόμματα και χωρίς λαϊκή εξουσιοδότηση τέτοιες αποφάσεις ονομάζεται Γεώργιος Παπανδρέου και αυτή την στιγμή κάνει μόνιμες διακοπές στην οικία του στα ”Δικαστικά” του Μαραθώνα Αττικής. Υπό αυτή την έννοια οι σκέψεις των Ξαφά-Τήνιου από τις οποίες απουσιάζει όμως ο παράγων Ευρώπη και το τι θα κάνει με τα χρέη όλων των κρατών (έστω και αν αποφασίσει αργά γιατί οι Γερμανοί θέλουν να ”καταπιούν ” με επιθετικές εξαγορές τις επιχειρήσεις των Ιταλών και των Ισπανών) είναι χρήσιμες γιατί θέτουν το πλαίσιο και τα διλήμματα. Από εκεί και πέρα τι αποφάσεις θα λάβει ο Πρωθυπουργός είναι νωρίς να το πούμε. Το μόνο καλό στην υπόθεση είναι ότι αυτή την φορά δεν είμαστε μόνοι. Αυτή την φορά ”καιγόμαστε” όλοι μαζί. Ό,τι αποφασιστεί για όλους, θα ισχύσει και για εμάς. Για τα λοιπά …ραντεβού -μεταξύ Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης- στα μαρμαρένια αλώνια!

Απόψεις

Παρητήθη η ιστορικός Μαρία Ευθυμίου από το 2021

Εφημερίς Εστία
Απηγοητεύθη από την μορφή του εορτασμού και τις ανιστόρητες αναρτήσεις

Έχει ο καιρός γυρίσματα

Μανώλης Κοττάκης
Το 3ο τακτικό Συνέδριο της ΝΔ διεξήχθη τον Απρίλιο του 1994 στην Χαλκιδική

Το Ισλαμικό Κράτος επανέρχεται δριμύτερο

Εφημερίς Εστία
ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΟ την κρίση του κορωνοϊου και την γενικώτερη αναταραχή στην περιοχή…

Όταν μιλούν οι «σκιές» των μεγάλων πολιτικών…

Δημήτρης Καπράνος
Συγκλονιστική η συνέντευξη του Μανούσσου Γρυλλάκη στον Δημήτρη Δανίκα

Απόφασις ενόρκων…

Πρό 60 ἐτῶν
Πέμπτη, 26 Μαΐου 1960