Σοβαρόν τό Χούλα-Χούπ;

Παρασκευή, 16 Ἰανουαρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΚ ΚΑΪΡΟΥ ΤΟ ΦΩΣ

«Τό δικαστήριον τῶν διαζυγίων θ’ ἀντιμετωπίσῃ διά πρώτην φοράν ἐντός ἡμερῶν τό ἐρώτημα, ἄν τό “Χούλα-χούπ”, εἶναι χορός προσβάλλων τήν συζυγικήν σοβαρότητα. Τοῦτο ἰσχυρίζεται εἰς ἀγωγήν διαζυγίου ἐμποροϋπάλληλος τοῦ Καΐρου, θέλων νά χωρίσῃ τήν σύζυγόν του, “διότι χορεύει ‘Χούλα-Χούπ’, ἐνθυμίζουσαν ἀρτίσταν τσίρκου”». Ἕνας μαῦρος ἐμποροϋπάλληλος διδάσκει, οὕτω, συζυγικήν ἀξιοπρέπειαν εἰς ἑκατοντάδας χιλιάδων λευκῶν, τῶν ὁποίων τά κορίτσια καί αἱ σύζυγοι χορεύουν «Χούλα-Χούπ» εἰς δημόσια κέντρα, καταχειροκροτούμεναι! Ἀλλά ἦλθε, φαίνεται, ἡ ὥρα νά δώσουν οἱ «ὑποανάπτυκτοι» μαθήματα εἰς τούς ἀνεπτυγμένους.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΠΑΡ’ ΟΛΙΓΟΝ ΝΑ ΜΕΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΣ ΜΟΝΟΦΘΑΛΜΟΣ

Κατά τηλεγράφημα τοῦ Γαλλ. Πρακτορείου ἐκ Χόλλυγουδ, ὁ Μάρλον Μπράντο ἐτραυματίσθη εἰς τήν δεξιάν ὀφρύν χθές, ἐνῷ ἐχειρίζετο ὅπλον κατά τό γύρισμα μιᾶς σκηνῆς τῆς ταινίας «Τζάκ ὁ Μονόφθαλμος». Ὁ Μπράντο ἠθέλησε νά ἀποδώσῃ πιστότερον τήν σκηνήν, ἡ ὁποία ἐπρόκειτο νά «γυρισθῇ». Ὁ ἠθοποιός Σλίμ Ὀΐκενς, «ἀντίπαλος» εἰς τήν γενομένην «συμπλοκήν», ἐπροξένησεν ἀκουσίως ἐλαφρόν τραῦμα ὑπεράνω τοῦ δεξιοῦ ὀφθαλμοῦ τοῦ Μπράντο. Μετά τήν ἐπίδεσιν τοῦ τραύματος, ὁ ἠθοποιός συνέχισε τό γύρισμα τῆς ταινίας.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ