Σιγή ἰχθύος

Σάββατον, 22 Νοεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Η «ΙΧΘΥΩΣΙΣ»

Δημοσιεύεται ἀνταπόκρισις: «Τό δρᾶμα ἑνός παιδιοῦ, πού ὑποφέρει ἀπό ἰχθύωσιν». Δέν γνωρίζομεν τί εἶναι ἡ «ἰχθύωσις», διότι δέν ἀνεγνώσαμεν τήν ἀνταπόκρισιν. Φοβούμεθα, ὅμως, ὅτι θά πρόκειται περί τῆς ἰδίας ἀσθενείας, ἀπό τήν ὁποίαν προσβάλλονται οἱ ὑπουργοί τῆς κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ὅταν αἱ ἐφημερίδες καταγγέλλουν τά σκάνδαλά των καί αὐτοί τηροῦν… σιγήν ἰχθύος!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΥΞΗΣΙΣ ΘΕΣΕΩΝ

Τό Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν (γενική διεύθυνσις Μεταφορῶν) ἐπέτρεψεν εἰς τούς ἰδιοκτήτας τῶν λεωφορείων ἐλάσσονος τύπου (Σ3), τά ὁποῖα ἐκυκλοφόρησαν μετά τήν 1ην Ἰανουαρίου 1953, νά προβοῦν εἰς τήν ἀναδιάταξιν τῶν καθισμάτων πρός αὔξησιν τῶν θέσεων.

Διά τοῦ ληφθέντος μέτρου αὐξάνουν αἱ θέσεις τῶν μικρῶν λεωφορείων.

* Ἐπειδή ἡ 23η Νοεμβρίου 1958 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 22ας Νοεμβρίου 1958.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.