Σιγή ἰχθύος

Σάββατον, 22 Νοεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Η «ΙΧΘΥΩΣΙΣ»

Δημοσιεύεται ἀνταπόκρισις: «Τό δρᾶμα ἑνός παιδιοῦ, πού ὑποφέρει ἀπό ἰχθύωσιν». Δέν γνωρίζομεν τί εἶναι ἡ «ἰχθύωσις», διότι δέν ἀνεγνώσαμεν τήν ἀνταπόκρισιν. Φοβούμεθα, ὅμως, ὅτι θά πρόκειται περί τῆς ἰδίας ἀσθενείας, ἀπό τήν ὁποίαν προσβάλλονται οἱ ὑπουργοί τῆς κυβερνήσεως Καραμανλῆ, ὅταν αἱ ἐφημερίδες καταγγέλλουν τά σκάνδαλά των καί αὐτοί τηροῦν… σιγήν ἰχθύος!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΥΞΗΣΙΣ ΘΕΣΕΩΝ

Τό Ὑπουργεῖον Συγκοινωνιῶν (γενική διεύθυνσις Μεταφορῶν) ἐπέτρεψεν εἰς τούς ἰδιοκτήτας τῶν λεωφορείων ἐλάσσονος τύπου (Σ3), τά ὁποῖα ἐκυκλοφόρησαν μετά τήν 1ην Ἰανουαρίου 1953, νά προβοῦν εἰς τήν ἀναδιάταξιν τῶν καθισμάτων πρός αὔξησιν τῶν θέσεων.

Διά τοῦ ληφθέντος μέτρου αὐξάνουν αἱ θέσεις τῶν μικρῶν λεωφορείων.

* Ἐπειδή ἡ 23η Νοεμβρίου 1958 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 22ας Νοεμβρίου 1958.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ