Σάββατον, 3 Ὀκτωβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΚΑΤΑΝΟΗΣΙΝ!

Τηλεγραφοῦν ἐκ Θεσ/νίκης: «Ἀπεστάλη εἰς τήν Εἰσαγγελίαν ὁ Γ. Δ., πού ἐφόνευσε, προχθές τήν νύκτα, διά περιστρόφου, τήν σύζυγόν του Ἀντουανέτταν. Ἀπολογούμενος, εἶπεν ὅτι ἡ σύζυγός του συνεχῶς τόν ἐγκατέλειπε καί δέν τοῦ ἔδειχνε κατανόησιν». Εἴθισται εἰς τήν μεταπολεμικήν Ἑλλάδα τήν «κατανόησιν» νά ζητοῦν μᾶλλον αἱ «συνεχῶς ἐγκαταλείπουσαι» τό σπίτι των κυρίαι∙ συνήθως δέ, οἱ σύζυγοι τῶν… Ἀντουανεττῶν εἶναι κατά τό μᾶλλον ἤ ἧττον πρόθυμοι εἰς τοῦτο. Ἀλλά προφανῶς, ὁ φονεύς ἦτο μᾶλλον ἀκατανόητος!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΙΝ
ΤΗΣ ΙΟΝΙΟΥ
ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ

Κατά τηλεγράφημα ἐκ Κερκύρας ἐν ὄψει τῆς ἐπανασυστάσεως καί ἐπαναλειτουργίας τῆς Ἰονίου Ἀκαδημίας, ὡς πανεπιστημιακῆς σχολῆς, θά ἀφιχθοῦν ἐντός τῆς ἡμέρας ἐκεῖ ἁρμόδιοι τοῦ ὀργανισμοῦ ἀνεγέρσεως διδακτηρίων προκειμένου νά μελετήσουν τό θέμα τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ παλαιοῦ κτιρίου τῆς Ἰονίου Ἀκαδημίας. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ, θά μελετηθῇ καί τό θέμα τῆς διαρρυθμίσεως τοῦ κτιρίου τοῦ Δημοσίου Ψυχιατρείου Κερκύρας, διά τήν στέγασιν ὅλων τῶν γυμνασίων τῆς πόλεως τῆς Κερκύρας.

*Ἐπειδή ἡ 4η Ὀκτωβρίου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 3ης Ὀκτωβρίου 1964.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ