Σάββατον, 29 Σεπτεμβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΧΑΝΕΣ ΚΑΙ ΕΡΗΜΙΑ…

«Λαμπρά καί ἐγκάρδιος ὑποδοχή ἐπεφυλάχθη εἰς τόν Κύπριον πρόεδρον Ἀρχιεπίσκοπον Μακάριον (!)», γράφει ἡ πρωινή Καραμανλίς εἰς πρωτοσέλιδον τίτλον της. Διά νά βεβαιώσῃ δέ τοῦ λόγου της τό ἀσφαλές, δημοσιεύει, εἰς τήν τρίτην σελίδα, φωτογραφίαν ἐκ τῆς ὑποδοχῆς τοῦ Μακαρίου παρά τήν Πύλην Ἀδριανοῦ, ὅπου –πλήν τῶν παρατεταγμένων στρατιωτῶν– δέν ὑπάρχει… ψυχή! Ἐάν αὐτό ὀνομάζεται «λαμπρότης καί ἐγκαρδιότης ὑποδοχῆς», τότε φανταζόμεθα τί θά εἶναι ἡ ψυχρότης καί ἡ ἀδιαφορία. Χαλάλι της, λοιπόν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΕΤΡΑΥΜΑΤΙΣΘΗΣΑΝ ΔΥΟ ΜΙΚΡΟΙ ΑΠΟ ΚΕΡΑΥΝΟΝ

Κατά τηλεγράφημα ἐκ Καλαμῶν, σήμερον τήν 6ην πρωινήν κεραυνός ἔπεσεν ἐπί οἰκίας εἰς τήν κοινότητα Περιβολίων καί ἐτραυμάτισε σοβαρώτατα τούς ἐντός αὐτῆς εὑρισκομένους μικρούς ἀδελφούς Χρῆστο, Σταῦρον, Ἠλίαν καί Σωτηρίαν Μ., ἡλικίας 5-11 ἐτῶν. Τά παιδιά μετεφέρθησαν δι’ αὐτοκινήτου καί εἰσήχθησαν εἰς νοσοκομεῖον τῶν Καλαμῶν. Ἡ κατάστασίς των εἶναι σοβαρά.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ