Σάββατον, 17 Νοεμβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

«ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΚΕΝΝΕΔΥ…»

Ἐκ Ν. Ὑόρκης τηλεγραφοῦν: «Ἐγνώσθη ὅτι συνεχίζονται αἱ διαπραγματεύσεις μεταξύ Κροῦστσεφ καί Κέννεδυ διά τό ζήτημα τῆς Κούβας, καί ὅτι διεξάγεται τακτική ἀλληλογραφία μεταξύ τῶν δύο ἡγετῶν πρός ρύθμισιν τῶν ὑφισταμένων ἀκόμη διαφορῶν». Εἶναι προτιμότερον, βεβαίως, νά ἀνταλλάσσουν ἐπιστολάς οἱ δύο ἀρχηγοί, παρά ὕβρεις ἤ… πυραύλους!… Ἐάν, μάλιστα, τούς γίνῃ συνήθεια αὐτή ἡ τακτική ἀλληλογραφία, ἠμπορεῖ αἱ ἐπιστολαί των νά χάσουν κάθε πολιτικόν χαρακτῆρα καί νά ἀσχολοῦνται ἀποκλειστικῶς μέ τούς χαβιαρομεζέδες πού κατασκευάζει ἡ κ. Κρούστσεβα ἤ μέ τό νέον κτένισμα τῆς κ. Τζάκυ!… Γένοιτο!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ

Εἰς συγκροτηθεῖσαν σύσκεψιν ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, εἰς τήν ὁποίαν μετέσχον οἱ ἁρμόδιοι ὑπάλληλοι τοῦ ὑπουργείου, ἀπεφασίσθη ἡ ἀνέγερσις νέου Ταχυδρομικοῦ Μεγάρου εἰς τήν πλατεῖαν Ἐλευθερίας τῆς Θεσσαλονίκης καί ἐπί οἰκοπέδου τοῦ δημοσίου. Εἰς τό μέγαρον θά στεγάζωνται αἱ ταχυδρομικαί ὑπηρεσίαι καί αἱ ὑπηρεσίαι τῶν ταμιευτηρίων. Κατά τήν ἰδίαν σύσκεψιν συνεζητήθη καί τό θέμα τοῦ σταδιακοῦ διαχωρισμοῦ τῶν ταχυδρομικῶν ταμιευτηρίων ἀπό τάς ὑπηρεσίας τῶν ταχυδρομείων διά τήν καλλιτέραν ἐξυπηρέτησιν τῶν καταθετῶν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ