Σάββατον, 16 Ἰανουαρίου 1965

Ο ΚΟΣΜΟΣ
«ΣΟΦΙΑ, ΟΡΘΟΙ»!…

«Ἀπαράδεκτος κατάστασις. Μᾶς καταγγέλλουν ὅτι στήν α΄ τάξη τοῦ 31ου Δημοτικοῦ Σχολείου τῆς περιφερείας Κερατσινίου, στόν Πειραιᾶ, φοιτοῦν 120 παιδιά. Ἀλλά ὁ χῶρος τῆς αἰθούσης εἶναι μικρός καί τά μισά παιδιά παρακολουθοῦν τά μαθήματα… ὄρθια!» Θά ἦτο, ὡς φαίνεται, μεγάλη ἀξίωσις, ἡ δωρεάν παιδεία νά εἶναι καί καθιστή!… Ἀλλ’ ἄν ὁ δάσκαλος ἐπαναλαμβάνῃ, κάθε φοράν, τό τοῦ διακόνου: «Σοφία, ὀρθοί, ἀκούσωμεν τό μάθημα!…», ὅλα διορθώνονται, κατά τό Παπανδρέου εὐαγγέλιον!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Ο ΑΛΗΤΗΣ ΥΙΟΣ
ΤΟΥ ΤΣΑΡΛΥ ΤΣΑΠΛΙΝ
ΜΑΔΡΙΤΗ.

Σάββατον μεσημβρία. Ὁ 18ετής ἀλήτης Μάϊκελ Τσάπλιν, υἱός τοῦ Τσάρλυ Τσάπλιν, ἐξέφρασε καί πάλιν τήν ἐλπίδα ὅτι θά λάβῃ τήν ἔγκρισιν τῶν γονέων του διά νά νυμφευθῇ τήν Ἀγγλίδα ἠθοποιόν Πατρίτσια Τζόουνς.

* Ἐπειδή ἡ 17η Ἰανουαρίου 1965 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 16ης Ἰανουαρίου 1965.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.