Πῶς τόν λέν’ τόν ποταμό…

Πέμπτη, 16 Ἰουλίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο ΙΛΙΣΟΣ

Εἰς πολύωρον σύσκεψιν, τά μέλη τῆς Κοσμητείας Ἐθνικοῦ Τοπίου, ἐξήτασαν τό θέμα τοῦ Ἰλισοῦ: «Τά μέλη τῆς Κοσμητείας ἀπέκλιναν εἰς σχέδιον τῆς Ὑπηρεσίας Μελετῶν τοῦ ὑπουργείου Οἰκισμοῦ, προβλέπον τήν δημιουργίαν ὁδοῦ ἐπί τῆς ἀνωφερικῆς πλευρᾶς τοῦ Ἰλισοῦ, ἐπί τῆς σημερινῆς ὁδοῦ Ἀρδηττοῦ, ἄνευ ἐπικαλύψεως τῆς κοίτης». Οὐδεμία ἀντίρρησις! Ἀκούομεν, ὅμως, ὅτι, μέ τήν προχθεσινήν βροχήν, τά νερά τοῦ Ἰλισοῦ ἐπάφλαζον εἰς ὕψος 1-2 μέτρων ὑπεράνω τῆς πλακός, μέ τήν ὁποίαν εἶχε καλύψει τήν κοίτη τοῦ ποταμοῦ ἡ ἀξιότιμος Ὑπηρεσία Μελετῶν. Πῶς τόν λεν’, πῶς τόν λέν’, λοιπόν, ὄχι τόν ποταμόν, ἀλλά τόν ὑπεύθυνον τοῦ ὡραίου αὐτοῦ ἔργου;…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΕΜΑΤΑΙΩΘΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΕΚ ΤΥΝΗΣΙΑΣ ΑΛΓΕΡΙΝΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ

Κατά τηλεγράφημα τοῦ Γαλλικοῦ Πρακτορείου ἐκ Βόννης τῆς Ἀλγερίας, δύναμις ἐπαναστατῶν, ἀποτελουμένη ἀπό 500 καί πλέον ἄνδρας, ἀπεπειράθη τήν νύκτα τῆς 14ης Ἰουλίου νά καταλάβῃ τόν σταθμόν Αἴν-Ἀνά, εὑρισκόμενον παρά τά Γαλλοτυνησιακά σύνορα. Ἀντεπίθεσις, γενομένη ἀπό Γαλλικάς δυνάμεις, περιλαμβανούσας ἀεροπλάνα, πυροβολικόν, ἅρματα καί πεζικόν, ἔθεσεν ἐκτός μάχης 50 ἐπαναστάτας. Αἱ λοιπαί δυνάμεις τῶν ἐπαναστατῶν εἰσῆλθον καί πάλιν εἰς τό Τυνησιακόν ἔδαφος, ἐκ τοῦ ὁποίου καί προήρχοντο.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ