Πολύ χαμηλά ὁ πῆχυς!

ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ἀκριβά αὐτό τό «οἱ εὐθῦνες ὑπάρχουν διαχρονικά» πού ἐπαναλαμβάνει ἡ Κυβέρνηση, ἀπό τήν πρώτη βραδιά τοῦ δυστυχήματος τῶν Τεμπῶν.

Διότι στήν προσπάθειά της νά διαχύσει τήν πολιτική εὐθύνη (μέ τήν ἐπικουρία τῆς δικαιοσύνης καί ἀνεξαρτήτων ἀρχῶν) καί σέ ἄλλα πολιτικά κόμματα καί σέ ἄλλες κυβερνητικές περιόδους καί σέ ἄλλους ὑπουργούς, στήν οὐσία πυροβολεῖ μόνη τά πόδια της. Καί μάλιστα κάθε μέρα πού περνᾶ, τά πυροβολεῖ μέ ἀκόμη μεγαλύτερη ἔνταση! Ἄς ἀναρωτηθοῦμε: Ποιά ἦταν πρίν ἀπό τό δυστύχημα τῶν Τεμπῶν τά δύο βασικά διλήμματα πού λάνσαρε ἡ ΝΔ στό ἐκλογικό σῶμα; Τό πρῶτο ἦταν «Μητσοτάκης ἤ Τσίπρας». Σέ παραλλαγές, «Μητσοτάκης ἤ χάος». Σωστά ἔπραττε τότε. Ἄριστα. Ἀντέχει πιά μετά τά Τέμπη σέ αὐτή τοὐλάχιστον τήν φάση αὐτό τό δίλημμα;

Μά ὅταν τό Μαξίμου, τό ἴδιο, λέει ὅτι οἱ εὐθῦνες εἶναι διαχρονικές καί συγκρίνει τόν βίο καί τήν πολιτεία του στόν σιδηρόδρομο μέ τόν ΣΥΡΙΖΑ καί μέ τόν Χρῆστο Σπίρτζη, στήν οὐσία ἀχρηστεύει τό δίλημμα. Εἶναι σάν νά μᾶς λέει, ἄθελά του βεβαίως, «Τί Μητσοτάκης, τί Τσίπρας, τί Ἀνδρουλάκης, ὅλοι τό ἴδιο εἴμαστε.» Λάθος! Κατά μείζονα λόγο αὐτό ἰσχύει γιά τό πανίσχυρο μέχρι τίς προηγούμενες ἑβδομάδες διακύβευμα τῆς αὐτοδυναμίας. Ὅταν λές ὅτι εὐθῦνες ἔχουν διαχρονικά ὅλα τά κόμματα καί μοῦ καλεῖς στήν Ἐπιτροπή Θεσμῶν γιά ἐξηγήσεις ἕναν πρώην Ὑπουργό Μεταφορῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ, ἕναν πρώην Ὑπουργό Μεταφορῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί ἕναν Ὑπουργό Μεταφορῶν τῆς ΝΔ, δικό σου, τί ἄραγε βάζεις τόν λαό νά σκεφτεῖ; Τόν βάζεις νά σκεφτεῖ πώς «ἐν τάξει παιδιά, ἄν φταῖτε ὅλοι μαζί, τότε καθίστε γύρω ἀπό ἕνα τραπέζι, συγκροτεῖστε μιά εὐρεῖα κυβέρνηση συνεργασίας καί λύστε τά προβλήματα ὅλοι μαζί!». Ἀπό περίπατος ἡ αὐτοδυναμία, ἀκόμη καί ἡ σκέψη της, γίνεται ἀπαγορευτική. Νά μέ συγχωρεῖτε, ἀλλά ἔτσι πάει.

Ἡ παράταξη ἐγκαταλείπει πλέον τό σενάριο τῆς αὐτοδυναμίας ἐπισήμως καί ἀνάγει σέ βασικό της στόχο, μέ τά ἀριθμητικά δεδομένα πού ἔχει στήν διάθεσή της σήμερα, νά διατηρήσει τήν θέση τοῦ Πρωθυπουργοῦ σέ μία κυβέρνηση συνεργασίας. Ἡ αἴσθηση, ὅτι πᾶμε σέ κυβέρνηση συνεργασίας, ὑπηρετεῖται ἀκουσίως καί ἀπό τίς δικαστικές ἔρευνες. Ὅταν ὁ εἰσαγγελέας τοῦ Ἀρείου Πάγου κάνει μέ ἀφορμή τό δυστύχημα ἀναδρομική ἔρευνα δεκαπενταετίας (ὑπογραμμίζοντας μέ ἔμφαση τί ΔΕΝ ἔκανε ἡ δικαιοσύνη μέ ἄλλες ἡγεσίες τά προηγούμενα χρόνια γιά ὅλα αὐτά) καί ὅταν ἡ Ἀρχή Νομιμοποίησης Ἐσόδων ἀπό παράνομες δραστηριότητες κάνει ἀναδρομική ἔρευνα γιά μαῦρο χρῆμα στόν ΟΣΕ, ἐπίσης στό ἴδιο διάστημα, τό μήνυμα πού ἀποστέλλεται στόν κόσμο ἀκουσίως εἶναι ὅτι «φταῖνε ὅλοι μαζί καί ὄχι μόνον ὁ τρέχων ἕνας.»

Ἀκουσίως ἐπαναλαμβάνω, δέν διακρίνω, κατ’ ἀρχάς, σκοπιμότητα.

Ποιές ἐπιπτώσεις θά ἔχει στούς πολιτικούς συσχετισμούς ἡ καλλιεργούμενη νέα ἀντιπολιτική ἀτμόσφαιρα, ἀδυνατῶ νά τό προσδιορίσω αὐτήν τήν στιγμή μέ ἀκρίβεια. Ἡ ΝΔ ἀθροιζόμενη οἰκείᾳ βουλήσει διαχρονικά μέ αὐτό πού ὁ κύριος Μητσοτάκης χαρακτήρισε σέ ὁμιλία του στίς ΗΠΑ «παλαιό πολιτικό κατεστημένο», στήν πραγματικότητα ὁμολογεῖ τό ἑξῆς: «Διαπράττοντας τά ἴδια λάθη ἀδυνατῶ νά ξεχωρίσω ἀπό τίς προηγούμενες κυβερνήσεις. Ἀδυνατῶ νά διακριθῶ. Ἐπειδή ἐν προκειμένῳ μᾶλλον ὑστερῶ, ἐπιλέγω νά ἰσχυρίζομαι ὅτι εἶμαι ἡ καλύτερη κυβέρνηση μεταξύ τῶν χειρότερων». Ὅπως τό εἶπε προσφάτως ὁ Βουλευτής Δημήτρης Καιρίδης στόν Real Fm: «Ἐμεῖς κάνουμε πολλά λάθη, ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἶναι τό λάθος». Αὐτή εἶναι πλέον ἡ σύγκριση: Μεταξύ λαθῶν. Πολύς χαμηλός πῆχυς, δέν νομίζετε;

Πρόκειται γιά μεγάλη μεταβολή. Μεταβολή, ἡ ὁποία ἐπηρεάζει τήν συμπεριφορά καί τήν ψυχολογία ὅλων τῶν συστημικῶν παικτῶν. Τῶν δυνάμεων τῆς ἀγορᾶς, τινῶν ἐκ τῶν καναλαρχῶν, τήν συμπεριφορά πρεσβειῶν καί λοιπῶν παραγόντων τοῦ δημοσίου βίου καί βεβαίως τοῦ ἰδίου τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Καί τό πλέον ἀνησυχητικό; Ἡ Ἑλλάς ἔχει εἰσέλθει ἀνεξαρτήτως ἀποτελέσματος ἀκόμη καί ἰσχνῆς αὐτοδυναμίας ἐπιτευχθείσης (ἀπίθανη αὐτήν τήν στιγμή) σέ φάση παρατεταμένης ἀστάθειας. Ὅποια κυβέρνηση καί ἄν προκύψει ἀπό τίς ἐκλογές, μονοκομματική ἤ πολυκομματική, δέν θά στεριώσει ἄν δέν περάσει μέ ἀσφάλεια τόν κάβο τῶν εὐρωεκλογῶν τῆς ἀνοίξεως τοῦ 2024…

Πρόβλημα! Γιά τό ὁποῖο δέν εὐθύνονται αὐτήν τήν φορά τά ἄκρα ἀλλά οἱ ἀκρότητες τῶν κομμάτων ἐξουσίας. Τά ὁποῖα μέ νωπή ἀκόμη τήν ἀπώλεια 57 νέων Ἑλλήνων, ἀπτόητα πολιτεύονται ἔχοντας στόν νοῦ τους πῶς θά διαμοιράσουν μέ ἀπ’ εὐθείας ἀναθέσεις ἐξπρέςς δημόσια ἔργα στήν διαπλοκή (νόμος 5016/2023, ἄρθρο 51, κατάργηση προσυμβατικοῦ ἐλέγχου νομιμότητας Ἐλεγκτικοῦ Συνεδρίου γιά συμβάσεις ἕως 1,7 ἑκατ. εὐρώ!). Εἶναι ἀπό τίς πολύ λίγες φορές πού τό ΚΚΕ ἔχει δίκιο: Οἱ μπίζνες προηγοῦνται τῶν ἀνθρώπων. Διαχρονικά καί διακομματικά.