Περί ὀρέξεως κολοκυθόπιττα καί χρόνια πολλά

Ὅλα τά ἔχει πεῖ ὁ σοφός (πλήν τῆς ἡμέρας πού σπεύδει βραδέως στίς κάλπες!) ἑλληνικός λαός.

«Μέ τόν παρᾶ μου καί τήν κυρά μου!».

Τί φωνάζετε λοιπόν, ἀγαπητοί, γιά κάποια σημεῖα τῶν Ἀθηνῶν, μέ τῶν ὁποίων τόν (ὄχι καί τόσο) ἑορταστικό στολισμό διαφωνεῖτε; «Δικά μας εἶναι τά Χριστούγεννα, ὅ,τι θέλουμε τά κάνουμε», μέ δυό λόγια…

Μεταξύ μας, ἀγαπητοί, ὅταν ἕνα ἵδρυμα ἤ μιά ἑταιρεία «υἱοθετεῖ» ἕνα σημεῖο τῆς πόλεως προκειμένου νά τό στολίσει ἰδίοις ἐξόδοις, πρέπει (;) νά ἔχει τό δικαίωμα νά τό διακοσμήσει συμφώνως πρός τήν δική του καί δική της ἄποψη καί θεωρία. Κακῶς, λοιπόν, διαμαρτύρεστε γιά τόν φωτισμό ἐκεῖνον τόν ὁποῖον ἐσεῖς (οἱ διαμαρτυρόμενοι) ἀποκαλεῖτε «ἐντομοπαγίδα» ἤ «κουνουποσκοτώστρα» ἀλλά ὁ χορηγός θεωρεῖ ὅτι μέ αὐτόν «ξεφεύγουμε ἀπό τά τετριμμένα».

Ἄν δέν τό ἔχετε ἀκόμη ἀντιληφθεῖ, εὑρισκόμεθα ἐνώπιον κοσμοϊστορικῶν ἀλλαγῶν. Ἡ «ἄποψη» ἔχει ἀποκτήσει πλέον μεγαλύτερη δύναμη ἀπό ἐκείνη τῶν «πιονέρων» ζωγράφων τῆς «ἀφηρημένης τέχνης», οἱ ὁποῖοι, στά πρῶτα τους βήματα, ἔτυχαν σχεδόν καθολικῆς ἀποδοκιμασίας ἕως καί κατακραυγῆς!

Αὐτές τίς ἡμέρες, «κάνει τόν γῦρο» τοῦ διαδικτύου ἡ φωτογραφία μιᾶς… μπανάνας ἡ ὁποία εἶναι κολλημένη σέ ἕναν τοῖχο μέ ἕνα κομμάτι γκρίζας κολλητικῆς ταινίας! Καί ὅπως γράφουν οἱ λεζάντες, πρόκειται γιά «ἔργο τέχνης» τό ὁποῖο ἐκτίθεται σέ μεγάλη ἔκθεση σύγχρονης τέχνης καί μάλιστα ἐπωλήθη γιά ἑκατόν εἴκοσι χιλιάδες δολλάρια! Τό ἔργο εἶχε τίτλο «Comedian», ἀποτελεῖ «ἔμπνευση» τοῦ Ἰταλοῦ καλλιτέχνη Μαουρίτσιο Κατελάν καί ἐκτίθεται στή γκαλερί «Perrotin» στό «Art Basel» τοῦ Μαϊάμι τῶν ΗΠΑ. Νά ἐπαναλάβω ὅτι τό δημιούργημα παρουσιάζει μία μπανάνα κολλημένη στόν τοῖχο μέ γκρί –φαρδιά– κολλητική ταινία καί ἐπωλήθη τήν περασμένη ἑβδομάδα ἔναντι 120.000 δολλαρίων!

Προχθές, Σάββατο, ἕνας ἄλλος καλλιτέχνης ὀνόματι David Datuna, πού ἐπισκέφθηκε τήν γκαλερί, ἅρπαξε τήν μπανάνα ἀπό τόν τοῖχο, τήν ξεφλούδισε καί ἄρχισε νά τήν τρώει! Δημοσίευσε, μάλιστα, στό διαδίκτυο τό σχετικό βίντεο, ἀναφέροντας ὅτι πρόκειται γιά ἕνα νέο ἔργο τέχνης μέ θέμα «Ὁ πεινασμένος καλλιτέχνης!». Γιά τήν τιμή τῶν καλῶν τεχνῶν, ἡ μπανάνα ἀντικαταστάθηκε μέ μιά φρέσκια καί ὅλα πῆγαν καλά. Δέν ἔγινε γνωστό ἄν ἀντικαταστάθηκε καί ἡ ταινία!

Ὅλα αὐτά δέν εἶναι ἀστεῖα! Κάποιος φιλότεχνος ἀγόρασε μιά νωπή μπανάνα καί ἕνα κομμάτι κολλητικῆς ταινίας ἔναντι 120.000 δολλαρίων! Καί οὐδεμία σημασία ἔχει ἄν τήν «ἄποψη» γιά τό ἔργο τήν ἔχει ὁ δημιουργός ἤ ὁ ἀγοραστής (ἤ ὁ μανάβης τῆς περιοχῆς). Σημασία ἔχει ὅτι ἡ μπανάνα στόν τοῖχο ἀποτελεῖ ἔργο τέχνης καί ἀφ’ ἧς στιγμῆς ἀγοράζεται γιά 120.000 δολλάρια, ἄντε ἐσύ νά ἀποδείξεις ὅτι δέν εἶναι μπανάνα!

Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ὅτι ὅσο δίκιο ἔχετε ἐσεῖς, οἱ διαμαρτυρόμενοι, γιά τόν φωτισμό τῆς κεντρικῆς λεωφόρου των Ἀθηνῶν, ἄλλο τόσο ἔχει καί τό ἵδρυμα τό ὁποῖο κατέβαλε τά χρήματα προκειμένου ἡ πρωτεύουσα νά ἀποκτήσει «ἕναν διαφορετικό χριστουγεννιάτικο φωτισμό». Καί μή μοῦ πεῖτε ὅτι θά ἔπρεπε τόν τελικό λόγο νά ἔχει ὁ Δῆμος Ἀθηναίων, διότι θά σᾶς ἀπαντήσω καί πάλι μέ τήν λαϊκή σοφία. «Περί ὀρέξεως κολοκυθόπιττα»! Χρόνια μας πολλά!