Πέμπτη, 8 Ἰουλίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΑΦΘΟΝΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

Ἐκ Ρόδου μεταδίδεται: «Ἀφίχθησαν εἰς Ρόδον 5 καλλοναί, πού θά παραστοῦν εἰς τά τοπικά καλλιστεῖα, τῶν ὁποίων ἡ προκριματική ἐκλογή θά γίνῃ σήμερον. Διά τό Σάββατον, ἐξ ἄλλου, ἔχει προγραμματισθῇ ἡ τελική ἐκλογή πρός ἀνάδειξιν τῆς “Μίς Ρόδος”, “Μίς Παραθερίστρια”, “Μίς Τουρισμός” καί “Μίς Φιλία”.». Διά νά ἱκανοποιηθοῦν ὅλαι, δηλαδή, ἀπονέμεται ἀπό ἕνας τίτλος εἰς τήν καθεμίαν! Ἐπειδή δέ, ἔτσι πού πᾶμε, θά ἐξαντληθοῦν οἱ τίτλοι, προτείνομεν νά ἀναδεικνύονται καί ἄλλαι δύο ἐκ τῶν «ἐπικρατεστέρων» ἤ μάλλον… ἐπικρατεστάτων σήμερον: αἱ «Μίς Ἀρετή» καί «Μίς Ἐπιστήμη», πρός τιμήν τῶν κ. κ. Παπανδρέου καί Υἱοῦ!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΜΕΘΑΥΡΙΟΝ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Μεθαύριον Σάββατον θά διεξαχθῇ ἐνώπιον τοῦ Τριμελοῦς Πλημμελειοδικείου Ἀθηνῶν ἡ δίκη κατά τοῦ δημάρχου Καλλιθέας, διά τήν κατασκευήν ἀποχετευτικοῦ δικτύου. Ὡς γνωστόν, ὁ Δῆμος Καλλιθέας κατεσκεύασε δίκτυον ἀποχετεύσεως, ἄνευ ἀδείας τοῦ ὑπουργείου Δημοσίων Ἔργων καί χωρίς νά συμβουλευθῇ τούς εἰδικούς περί τῆς χωρητικότητος τοῦ κεντρικοῦ ἀγωγοῦ ἀποχετεύσεως.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.