Πέμπτη, 3 Μαΐου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΣΚΛΗΡΑ ΖΩΗ!

Ἐκ Κερκύρας τηλεγραφοῦν: «Κατέπλευσεν εἰς τόν λιμένα μας ἡ ὑπό Παναμαϊκήν σημαίαν θαλαμηγός “Μπιάνκα Β”, τῆς ὁποίας ἐπιβαίνει ἡ πρώην αὐτοκράτειρα τῆς Περσίας Σοράγια, ἐκτελοῦσα μέ δύο Ἑλληνίδας φίλας της κρουαζιέραν εἰς τάς νήσους τοῦ Ἰονίου. Ἡ Σοράγια ἐγευμάτισεν εἰς κέντρον τοῦ Περάματος καί τήν ἑσπέραν διεσκέδασεν εἰς κέντρον τῆς Δασιᾶς». Ἡ καημένη ἡ Σοράγια! Εἶναι πράγματι, ἀξιολύπητος ὁ τρόπος, μέ τόν ὁποῖον, ἡ μελαγχολική τέως Αὐτοκράτειρα… διασκεδάζει, ὁπουδήποτε καί ἄν εὑρεθῇ! Ὅλοι οἱ θαμῶνες τῶν νυκτερινῶν κέντρων κατανοοῦν τήν σκληράν ζωήν της, καί τήν συλλυποῦνται ἐγκαρδίως!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΕΒΔΟΜΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗΝ ΥΓΕΙΑΝ

Συνεχίσθησαν καί σήμερον αἱ ἐκδηλώσεις τῆς «ἑβδομάδος ψυχικῆς ὑγείας» τῆς ὀργανωθείσης ὑπό τῆς Πανελληνίου Ἑνώσεως Ψυχικῆς Ὑγιεινῆς. Οὕτω τήν πρωίαν ἐγένοντο ὁμιλίαι εἰς τό Δρομοκαΐτειον θεραπευτήριον καί προβολή σχετικῶν κινηματογραφικῶν ταινιῶν. Αἱ ἐκδηλώσεις θά συνεχισθοῦν τό ἀπόγευμα, εἰς τήν αἴθουσαν τοῦ «Παρνασσοῦ».

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ