Πέμπτη, 16 Μαΐου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΚΑΤΗΡΑΜΕΝΗ

«Τό φαινόμενο τῆς βροχοπτώσεως ὀφείλεται εἰς τό γεγονός ὅτι ἐδημιουργήθη εἰς τόν κόλπον τῆς Γένοβας βαρομετρική ὕφεσις, ἡ ὁποία ἔχει τάσιν κινήσεως πρός τήν Ἑλλάδα. Πάντως, τονίζεται ἀπό τήν ἁρμοδίαν ὑπηρεσίαν ὅτι διά τήν ἐποχήν αὐτήν τοῦ ἔτους, τό φαινόμενον τῆς βροχοπτώσεως εἶναι σύνηθες στήν Ἑλλάδα». Πῶς, ὅμως, εἶναι σύνηθες, ἀφοῦ ὁ λαός ἔχει βγάλει τήν παροιμίαν ὅτι «στόν καταραμένο τόπο, Μάη μῆνα βρέχει»! Ἐκτός πλέον ἄν τό φαινόμενον ἔχη γίνει σύνηθες, ἀφ’ ἧς ἀνῆλθεν εἰς τήν ἀρχήν ἡ Κυβέρνησις τῆς «Ἔ, ρέ!»…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Ο ΕΛΛΗΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΚΗΝ ΒΟΥΛΗΝ

Ὁ Ἑλληνικῆς καταγωγῆς κ. Ἰωάννης Κουμάρος, βουλευτής τοῦ Γκωλλικοῦ κόμματος εἰς τήν περιοχήν τοῦ Μοζέλα καί πρόεδρος τῆς κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος φιλίας Γαλλίας-Ἑλλάδος, ἀπηύθυνε χθές τό ἀπόγευμα πρός τόν Ἕλληνα βουλευτήν κ. Κωνσταντῖνον Καλλίαν, τό κάτωθι τηλεγράφημα: «Οἱ συνάδελφοί σας τῆς Γαλλικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως εὑρίσκονται τάς ἱστορικάς αὐτάς ἡμέρας, ὁλοψύχως παρά τό πλευρόν σας, ἐξαίροντες τούς προαιωνίους δεσμούς φιλίας καί τό ταυτόσημον τῶν ἰδεῶν καί τοῦ πολιτισμοῦ πού ὑφίστανται μεταξύ τῶν δύο χωρῶν μας».

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ