Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΛΟΓΟΠΛΗΜΜΥΡΑ

«Κατά τό πεντάμηνον τῶν ἐργασιῶν τῆς Διασκέψεως τοῦ Ἀφοπλισμοῦ εἰς τήν Γενεύην, ὑπό τῶν κρατῶν μελῶν ἐξεφωνήθησαν 700 λόγοι μέ 1.500.000 περίπου λέξεις, χωρίς νά ἐπιτευχθῇ ἀποτέλεσμα».
Μέσα εἰς τό ἑνάμιση ἑκατομμύριον τῶν λέξεων, ἐχάθησαν τά θέματα· ἐφ’ ᾧ καί τό κύριον ζήτημα ἐπνίγη εἰς τόν σίελον τῶν ρητόρων.

Ὁ Θωμᾶς Καρλάϋλ ὥρισε τόν ρήτορα, ὡς «δύο σαγόνια πού ἀνοιγοκλείνουν ἐπί ματαίῳ»· ἐφ’ ᾧ καί οἱ Ἕλληνες ἀντιπρόσωποι, ὁσάκις εὑρεθοῦν εἰς ἄλλας διασκέψεις, φροντίζουν τοὐλάχιστον νά τά ἀνοιγοκλείνουν κατά τά… γεύματα!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝΗ ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΖΑΜΠΟΡΗ

Ἀνεχώρησαν διά Λονδῖνον ὁ γεν. ἔφορος τοῦ Σώματος Ἑλλήνων Προσκόπων, ὁ ἀναπληρωτής γεν. ἔφορος καί ὁ ἔφορος ὀργανώσεως τοῦ 11ου παγκοσμίου προσκοπικοῦ «τζάμπορη». Οἱ ὡς ἄνω θά λάβουν μέρος εἰς εἰδικήν διεθνῆ σύσκεψιν, διά τό ἐν Ἑλλάδι ὀργανούμενον παγκόσμιον προσκοπικόν «τζάμπορη», ὅπου καί θά ἐκθέσουν τά τῆς ἐν γένει προετοιμασίας διά τήν ἐκδήλωσιν. Ἐπίσης θά μετάσχουν ἀπό 20-24 Σεπτεμβρίου εἰς τήν ἐν Μπράϊτον συνερχομένην σύσκεψιν ἐφόρων διεθνῶν σχέσεων ὡς καί εἰς τό προσκοπικόν συνέδριον Εὐρωπαϊκῶν χωρῶν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ