Πέμπτη, 12 Ἰουλίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ

Ὁ ἐν Ἀθήναις ἀνταποκριτής Ἀμερικανικοῦ πρακτορείου, μεταδίδων τά τοῦ «γυρίσματος» μιᾶς Ἀγγλικῆς ταινίας εἰς τήν Ἀκρόπολιν, λέγει: «Ὁ φύλαξ τοῦ Ἱεροῦ Βράχου δέν ἐπέτρεψεν εἰς τήν νεαράν ἠθοποιόν Τζαίην Φόντα νά εἰσέλθῃ ἀνυπόδητος εἰς τήν Ἀκρόπολιν. «Ἐδῶ ὁ χῶρος εἶναι ἱερός. Δέν ἐπιτρέπεται νά περπατάῃ κανείς ξυπόλητος». Ὁ σκηνοθέτης διέταξεν ἐπανάληψιν τῆς σκηνῆς, καί αὐτήν τήν φοράν ἡ μίςς Φόντα ἀνῆλθε φέρουσα τά παπούτσια της». Πῶς τοῦ ἦλθεν, τοῦ φύλακος νά θεωρήσῃ ἀπαραίτητα τά παπούτσια, δι’ ὅσους εἰσέρχονται εἰς τήν Ἀκρόπολιν;… Αἱ θρησκεῖαι πολλῶν χωρῶν ἀπαιτοῦν τό ἀντίθετον: ἀφαίρεσιν τῶν ὑποδημάτων εἰς τούς ἱερούς χώρους, οἱ δέ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἦσαν καί αὐτοί ἀνυπόδητοι!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΩΝ

Δι’ ἀποφάσεως τοῦ Ὑπουργοῦ τῶν Συγκοινωνιῶν, ἀποσταλείσης πρός δημοσίευσιν εἰς τήν ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, καθορίζονται τάς τῆς κυκλοφορίας τῶν τουριστικῶν λεωφορείων (πούλμαν) πρός ἐξυπηρέτησιν τῶν ἀεροπορικῶν ἑταιρειῶν. Διά τῆς ἀποφάσεως, ὁρίζεται εἰδικώτερον, ὅτι τά τουριστικά λεωφορεῖα δύνανται νά ἐκτελοῦν δρομολόγια μεταξύ πόλεως καί ἀερολιμένος, διά τήν μεταφοράν ταξιδιωτῶν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ