Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
Η ΑΝΩΜΑΛΟΣ
ΜΕΙΟΝΟΤΗΣ

«Ὁ Σουηδός ἰατρός Οὔλλφστραϊμ ἵδρυσε σειράν κλινικῶν, αἱ ὁποῖαι δέχονται τούς ἀνωμάλους τύπους, ὄχι διά νά τούς θεραπεύσουν, ἀλλά διά νά ἐπιτρέψουν τήν ἐλευθέραν ἀνάπτυξιν τῆς ἀνωμαλίας των. Τό σύνθημα τοῦ δόκτορος Οὔλλφστραϊμ εἶναι ὅτι “αἱ σεξουαλικαί μειονότητες, ἔχουν καί αὐτές τό δικαίωμα τῆς ἐλευθερίας”». Δυστυχῶς, ἡ μειοψηφία αὐτή ἔχει πρό πολλοῦ τό δικαίωμα τῆς… αὐτοδιαθέσεως. Ἀλλά, μέ τόν ψευδοεπιστημονικόν κατήφορον, πού ἐπῆρεν ὁ κόσμος, δέν ἀποκλείεται, κατά τήν προσφιλῆ φράσιν τοῦ κ. Παπανδρέου, καί ἡ μειοψηφία τῶν ἀνωμάλων νά ζητήσῃ νά ἐλέγχῃ τήν πλειοψηφίαν τῶν ὁμαλῶν, πρός ἀποκατάστασιν… πλήρους δημοκρατίας!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΠΟΛΥΤΙΜΟΝ ΔΩΡΟΝ
ΤΟΥ ΟΡΓΑΝ.
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ

Ὁ Ἐθνικός Ὀργανισμός Ἑλληνικῆς Χειροτεχνίας θά προσφέρῃ εἰς τό Βασιλικόν ζεῦγος, ὡς γαμήλιον δῶρον, βαρύτιμον χειροτέχνημα. Πρόκειται περί δύο μοναδικῶν χρυσοκεντήτων, διά καθαροῦ χρυσοῦ, ἐργοχείρων, ἐπί βελούδου (προσκεφαλαιοθηκῶν), φερόντων τό μονόγραμμα Α-Μ, συμπῖπτον μέ τά ἀρχικά τοῦ ὀνόματος τῆς πριγκηπίσσης, ἐξαισίας τῆς αὐθεντικωτέρας λαϊκῆς τέχνης τῆς Ἠπείρου, τοῦ 18ου αἰῶνος, μουσειακοῦ δέ χαρακτῆρος.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ