Παρασκευή, 26 Ὀκτωβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΑΡΚΤΩΝ

Ἀπό τήν Ἁβάναν τηλεγραφοῦν: «Ὁ ἀποκλεισμός τῆς Κούβας εἶχε καί μίαν ἀσυνήθη συνέπειαν. Τήν καθυστέρησιν τῆς ἀφίξεως εἰς Ἁβάναν τῶν ἄρκτων καί λοιπῶν ζώων ἑνός Σοβιετικοῦ ἱπποδρομίου, τοῦ ὁποίου αἱ παραστάσεις ἀναβάλλονται ἀπό ἡμερῶν ἤδη». Θά ἦτο πολύ ἀστεῖον, ἄν ὅλη αὐτή ἡ φασαρία τῆς Κούβας ἔγινε γιά μερικές ἀρκοῦδες τοῦ ἱπποδρομίου, τῆς ὁποῖες μετέφερεν ἡ περίφημος Σοβιετική νηοπομπή! Ἐκτός πλέον, ἄν ὁ Πρόεδρος Κέννεδυ φοβῆται τόσον πολύ τήν Ρωσσικήν ἄρκτον, ὥστε δέν τήν θέλει οὔτε ὡς νούμερο τοῦ τσίρκου…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΕΓΕΝΕΤΟ Η ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ Κ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ

Τήν 11ην π.μ. ἐκ τοῦ ναοῦ τῆς Μητροπόλεως ἐκηδεύθη ὁ ἀποβιώσας, χθές, ὑπουργός Γεωργίας Κ. Ἀδαμόπουλος. Τῆς νεκρωσίμου ἀκολουθίας ἐχοροστάτησεν ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Δαμασκηνός.
Τήν κηδείαν παρηκολούθησαν τά εὑρισκόμενα ἐνταῦθα μέλη τῆς Κυβερνήσεως, πολλοί βουλευταί, ἐκπρόσωποι τῶν Ἀνωτάτων Πνευματικῶν Ἱδρυμάτων, ἐκπρόσωποι τοῦ δικαστικοῦ καί νομικοῦ κόσμου τῆς χώρας καί πλῆθος κόσμου. Τόν νεκρόν ἀπεχαιρέτησεν, ἐντός τοῦ ναοῦ, ὁ κ. Ἀντιπρόεδρος τῆς Κυβερνήσεως.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ