Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 1957

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο,ΤΙ ΠΡΟΑΙΡΕΙΣΘΕ!

«Ὁ Γερμανός Ἀντικαγκελλάριος καθηγητής Ἔρχαρτ, ἐπιστρέψας ἐνταῦθα ἐκ ταξιδίου του εἰς Ἀθήνας, ἐδήλωσεν ὅτι ἡ Δυτική Γερμανία, ὁπωσδήποτε “θά πράξῃ κάτι διά τήν Ἑλλάδα”». Πολύ μεγαλόψυχον αὐτό τό «κάτι θά γίνῃ καί γιά σᾶς!» τοῦ ὑπουργοῦ μιᾶς χώρας, ἡ ὁποία ὤφειλε συμβατικῶς δισεκατομμύριο δολλαρίων εἰς τήν Ἑλλάδα (διά τά ἔξοδα Κατοχῆς) καί ὅμως, δέν τά ἐπλήρωσε ποτέ!… Ἀλλά, διά τήν ἀναιδῆ αὐτήν δήλωσιν τοῦ κ. Ἔρχαρτ δέν πταίει τόσον ὁ ἴδιος, ὅσον ὁ Ἕλλην Ὑπουργός τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε μεταβληθῇ εἰς… ἱπτάμενον ἐπαίτην, μεταξύ Ρόδου καί Ἀθηνῶν, ἱκετεύων φορτικῶς: «Ἐλεῆστε, χριστιανοί…».

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ

Παρουσίᾳ τῶν Βασιλέων, θά γίνουν αὔριον τήν πρωίαν τά ἐγκαίνια τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱστορικοῦ Μουσείου, εἰς τό μέγαρον τῆς παλαιᾶς Βουλῆς. Τό μουσεῖον θά εἶναι ἀνοικτόν, διά τό κοινόν, ἀπό τῆς 25ης τρέχοντος καί κατά τάς ὥρας 10ης τρέχοντος καί κατά τάς ὥρας 10ης π.μ. μέχρι 1ης μ.μ.

Απόψεις

Μέ εὐθῦνες τοῦ κράτους ὁ θάνατος Μαζωνάκη;

Εφημερίς Εστία
Παρά τόν σάλο καί τίς εἰσηγήσεις τῶν ἀναισθησιολόγων, ὁ Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος ἀνανέωσε τήν δυνατότητα ἐκτέλεσης συνταγῶν προποφόλης ἀπό τά ἰδιωτικά φαρμακεῖα, σέ ἀντίθεση μέ ὅ,τι ἰσχύει στήν ΕΕ καί διεθνῶς

«Τίς τελευταῖες δεκαετίες τό κοινό τῆς ποίησης, τοὐλάχιστον στήν Ἑλλάδα, ἔχει μεγαλώσει σημαντικά»

Εφημερίς Εστία
Ὁ πρυτανεύων τῆς νεωτέρας ποιήσεως, Ἀντώνης Φωστιέρης, πρεσβεύει πώς «εἶναι πολύ ἐνθαρρυντικό τό γεγονός ὅτι ἐμφανίζονται συνεχῶς νέοι ποιητές, ἐκδίδονται πολλά ποιητικά βιβλία καί ὑπάρχουν νέοι ἐκδοτικοί οἶκοι. Ὑπάρχει μιά κινητικότητα, ἀκόμη κι ἄν δέν γίνεται ἀντιληπτή ἀπό τό εὐρύτερο κοινωνικό σύνολο».

Μνῆμες, πολλές, μιᾶς ἄλλης ἐποχῆς…

Δημήτρης Καπράνος
«Θά πᾶς νά καλύψεις τήν δίκη τῶν βασανιστῶν» μοῦ εἶπε ὁ Σαράντος Σαραντάκος, ἀρχισυντάκτης μου στήν «Βραδυνή»

Σχέδιο ἀνατίναξης τῆς δίκης Τριαντόπουλου

Εφημερίς Εστία
Τό παρασκήνιο τοῦ Μαξίμου γιά νά ναυαγήσει τό Εἰδικό Δικαστήριο

Ὅταν ὁ Ἑλληνισμός ἑνώνεται, ἡ Ἄγκυρα ὑποχωρεῖ

Μύρνα Νικολαΐδου
Παρά τά σφάλματα στά ὁποῖα ἔχει ὑποπέσει ἡ ἑλληνική διπλωματία τά τελευταῖα –καί ὄχι μόνο– χρόνια, μέ προεξάρχον τό δόγμα τῶν «ἤρεμων νερῶν» μέ τήν Τουρκία, ὑπάρχουν καί κάποιες φωτεινές ἐξαιρέσεις πού μᾶς δίδουν ἐλπίδα