Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 1957

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Ο,ΤΙ ΠΡΟΑΙΡΕΙΣΘΕ!

«Ὁ Γερμανός Ἀντικαγκελλάριος καθηγητής Ἔρχαρτ, ἐπιστρέψας ἐνταῦθα ἐκ ταξιδίου του εἰς Ἀθήνας, ἐδήλωσεν ὅτι ἡ Δυτική Γερμανία, ὁπωσδήποτε “θά πράξῃ κάτι διά τήν Ἑλλάδα”». Πολύ μεγαλόψυχον αὐτό τό «κάτι θά γίνῃ καί γιά σᾶς!» τοῦ ὑπουργοῦ μιᾶς χώρας, ἡ ὁποία ὤφειλε συμβατικῶς δισεκατομμύριο δολλαρίων εἰς τήν Ἑλλάδα (διά τά ἔξοδα Κατοχῆς) καί ὅμως, δέν τά ἐπλήρωσε ποτέ!… Ἀλλά, διά τήν ἀναιδῆ αὐτήν δήλωσιν τοῦ κ. Ἔρχαρτ δέν πταίει τόσον ὁ ἴδιος, ὅσον ὁ Ἕλλην Ὑπουργός τοῦ Συντονισμοῦ, ὁ ὁποῖος εἶχε μεταβληθῇ εἰς… ἱπτάμενον ἐπαίτην, μεταξύ Ρόδου καί Ἀθηνῶν, ἱκετεύων φορτικῶς: «Ἐλεῆστε, χριστιανοί…».

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ

Παρουσίᾳ τῶν Βασιλέων, θά γίνουν αὔριον τήν πρωίαν τά ἐγκαίνια τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱστορικοῦ Μουσείου, εἰς τό μέγαρον τῆς παλαιᾶς Βουλῆς. Τό μουσεῖον θά εἶναι ἀνοικτόν, διά τό κοινόν, ἀπό τῆς 25ης τρέχοντος καί κατά τάς ὥρας 10ης τρέχοντος καί κατά τάς ὥρας 10ης π.μ. μέχρι 1ης μ.μ.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ