Στούς «Ἀχαρνῆς» του, ὁ μέγας Διονύσης Σαββόπουλος ἔγραψε τό ἀκόλουθο, ἀληθές, προφητικό καί ἀενάως ἐπίκαιρο

Πρό 60 ετων

Ἡ πραγματική ἐκποίηση μιᾶς χώρας δέν ἀρχίζει ὅταν κάποιος ἄλλος πάρει τά κλειδιά. Ἀρχίζει ὅταν ἐκεῖνοι πού ζοῦν μέσα στό σπίτι πάψουν νά αἰσθάνονται ὅτι ἔχουν τό δικαίωμα νά τά κρατοῦν

Πρό 60 ετων

Υπάρχει κάποια ἠθελημένη ἤ ἀκουσία σύγχυση στά ἑτερόχθονα μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης (ΜΜΕ), ὅσον ἀφορᾶ στά μή ἐπανδρωμένα ἀεροσκάφη (ΜΕΑ) πού κατακλύζουν τελευταίως τόν ἐναέριο χῶρο τῆς Ἑλλάδος, εἰς ἀπόστασιν μέχρις δύο μιλίων ἀπό τῶν ἀκτῶν της:

Μοῦ ἔχει προκαλέσει μεγάλη ἐντύπωση τό ὅτι ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι οὐδεμία σχέση ἔχουν μέ τήν θρησκεία, τήν Ἐκκλησία, τόν ἐκκλησιασμό, τίς θρησκευτικές παραδόσεις, δηλαδή ἄνθρωποι μοντέρνοι, χωρίς προκαταλήψεις, ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς, μίλησαν μέ τά καλύτερα λόγια γιά τήν ταινία «Τό φιόρδ»

Η κρίσις τῆς Ἱστορίας εἶναι δικαία καί σίγουρα δέν θά ἔχει καμμία σχέση μέ αὐτήν τοῦ Διεθνοῦς Ποινικοῦ Δικαστηρίου τῆς Χάγης, πού κατεδίκασε τόν στρατηγό Ράτκο Μλάντιτς σέ ἰσόβια κάθειρξη

Γιά ἀρκετά χρόνια, ἐργάσθηκα ὡς ἀνταποκριτής νορβηγικοῦ πρακτορείου εἰδήσεων (International Press Features) μαζί μέ τόν Νορβηγό συνάδελφό μου καί συγγραφέα Ράγκναρ Γκράντ Στένε, ὁ ὁποῖος ἔμεινε στόν Πειραιᾶ ἀρκετά χρόνια, πρίν μετοικήσει στίς ΗΠΑ, ὅπου καί ἀπεβίωσε

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 27 Αὐγούστου 1926

Μπορεῖ στό Κοσσυφοπέδιο νά ὑπάρχουν τουρκικοί δῆμοι, στήν Ἑλλάδα ὅμως δέν ὑπάρχουν

Παρακολουθῶντας προσφάτως ἕναν ποδοσφαιρικό ἀγῶνα ἑλληνικῆς ὁμάδας σέ διεθνῆ διοργάνωση, στενοχωρήθηκα, ὄχι γιά τό ἀποτέλεσμα, ἀλλά γιά τήν κάκιστη ἀπόδοση τῶν σχολιαστῶν, οἱ ὁποῖοι μᾶλλον νομίζουν ὅτι βρίσκονται παρέα μέ φίλους τους καί «κουτσομπολεύουν» τό παιγνίδι