ΑΣ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ σήμερα νά πιάσω τό νῆμα ἀπό ἐκεῖ πού τό ἄφησε χθές ὁ διευθυντής τῆς «Ἑστίας» Μανώλης Κοττάκης: στήν ἀπρέπεια τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, πού προκειμένου νά…

Ἤμουν σχεδόν δώδεκα ἐτῶν. Πήγαινα στήν πρώτη Γυμνασίου, στό Πρῶτο Πρότυπο Γυμνάσιο Ἀρρένων Πειραιῶς…

Σάββατον, 28 Μαρτίου 1959

Tό Ομολογῶ! Προεῖχε χθές ὁ στιγματισμός τῶν προσβολῶν πού ἔκανε ὁ ΣΥΡΙΖΑ εἰς βάρος χιλιάδων πολιτῶν, οἱ ὁποῖοι διαμαρτυρήθηκαν ἐναντίον του γιά τήν πολιτική τῶν Πρεσπῶν.

Πῶς μπορεῖς νά εὐτελίσεις τήν πολιτική; Ποιός εἶναι ὁ καλύτερος τρόπος νά «ψάξεις τήν καλή» γιά νά βολευτεῖς καί νά βρεῖς «τόν μῆνα πού τρέφει τούς ἕνδεκα»;

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 1959

ΜΕΧΡΙ πρό τινος ἤμουν ἐξαιρετικά συγκρατημένος στίς προβλέψεις μου γιά τήν ἔκβαση τοῦ προβαδίσματος τῆς ΝΔ, στήν τελική εὐθεῖα πρός τίς ἐκλογές.

Οἱ θριαμβολογίες γιά τήν ἔξοδο ἀπό τό τρίτο καί τελευταῖο πρόγραμμα κρύβουν μιά πραγματικότητα πού κανείς δέν θέλει νά γίνει εὐρύτερα γνωστή

Ἀηδιαστικά εἶναι ὅσα συμβαίνουν τά τελευταῖα χρόνια στίς παρελάσεις. Ἀηδιαστικά καί ἐπικίνδυνα. Ἀλλά, μεταξύ μας, οἱ τελευταῖοι πού μποροῦν νά «καταδικάζουν» αὐτές τίς ἀλητεῖες εἶναι οἱ κυβερνῶντες.

Ἐγίνετο λόγος περί τῶν ἐναερίων ταξειδίων, τά ὁποῖα εἰσέρχονται, σύν Θεῷ, εἰς τήν κοινήν χρῆσιν.

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 1959

Η ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΛΑ μέχρι στιγμῆς τήν γλύτωσε ἀπό τούς ἀνιστόρητους μπολσεβίκους. Δέν ἀπαγορεύτηκε στίς δημόσιες ἀρχές νά τήν φοροῦν, ὅπως ἀπαγορεύτηκε τό «Μακεδονία Ξακουστή» νά τό τραγουδοῦν.