Ὁ κύριος πρέσβυς καί ἡ «Ἑστία»

ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ τό μεσημέρι, λίγο μετά τήν κυκλοφορία τοῦ πρωτοσέλιδου τῆς «Ἑστίας»…

… μέ τίς πληροφορίες γιά τό προφίλ τοῦ ἐπερχόμενου νέου Ἀμερικανοῦ πρέσβυ στήν Ἀθήνα, δέχθηκα δύο διαδοχικές ἐνδιαφέρουσες κλήσεις. Ἡ πρώτη ἀπό τήν ἀγαπητή, εὐγενῆ καί ἐξαιρετική ὑπάλληλο τοῦ Ἀμερικανικοῦ Προξενείου Θεσσαλονίκης κ. Κουτσουμάνου, ἡ δεύτερη ἀπό τόν ὑπεύθυνο τοῦ γραφείου Τύπου τῆς ἀμερικανικῆς πρεσβείας στήν Ἀθήνα, γνώριμο ἐπίσης Bill Murad. Τόν γνώρισα σέ ἕνα σεμινάριο τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Πρακτορείου Εἰδήσεων στήν Θεσσαλονίκη γιά τά fakenews καί μοῦ ἔκανε ἰδιαίτερη ἐντύπωση ὁ ἐπαγγελματισμός του. Ἀμφότεροι, ἰδίως ὁ κ. Murad, ἦταν ἐξουσιοδοτημένοι νά μέ ἐνημερώσουν πώς ἡ θητεία τοῦ πρέσβεως Πάυατ θά παραταθεῖ καί δέν θά ἀντικατασταθεῖ τώρα. Πρός ἐπίρρωσιν μοῦ ἀνεφέρθη πώς τήν εἴδηση γιά τήν ἀνανέωση τῆς θητείας τοῦ πρέσβυ ἔδωσε στόν κ. Πάυατ ὁ ὑφυπουργός Φίλιπ Ρίκερ κατά τήν διάρκεια τῆς πρόσφατης ἐπίσκεψής του στήν Ἀθήνα. Καί βεβαίως ὅτι τό προγραμμμα τοῦ πρέσβυ στήν Ἑλλάδα εἶναι γεμᾶτο μέχρι τόν Δεκέμβριο.

Ἄν καί συμφωνήσαμε πώς λόγω Δεκαπενταυγούστου θά ἦταν προτιμώτερο νά μεταφέρω στούς ἀναγνῶστες τῆς «Ἑστίας» τά νέα στό σημερινό φύλλο, χθές ἀνήμερα τῆς Παναγίας, ἔγκυρος διαδικτυακός ὁμογενειακός ἱστότοπος, ἐπικαλούμενος «ἀμερικανική διπλωματική πηγή» (καί ὄχι τό State Department, συγκεκριμένα), ὑποστήριξε σέ δημοσίευμά του τό ἀμετακίνητον τοῦ πρέσβυ. Μολονότι πίσω ἀπό τήν ἐσπευσμένη λιτή διάψευση τῆς ἀναχωρήσεως διακρίνω μία βιασύνη καί ὀλίγον ἄγχος, δέν ἔχω λόγο νά ἀμφισβητήσω τίς πληροφορίες. Τά θέματα στήν δημοσιογραφία καί στήν πολιτική ἄλλωστε δέν εἶναι ποτέ προσωπικά. Καί ἄν γίνονται προσωπικά, κατά τήν ἄσκηση τῆς διπλωματίας, δέν εὐθύνεται βεβαίως ὁ Τύπος ἄν τά καταγράφει. Τά θέματα εἰδικῶς στήν ἐξωτερική πολιτική ὑπερβαίνουν τά πρόσωπα.

Καταγράφοντας κατά συνέπεια τήν ἔντονη διεργασία πού ὑπάρχει στό παρασκήνιο γιά τήν ἀντικατάσταση τοῦ πρέσβυ, δέν ἐκφράσαμε ἐπιθυμία ἀντικατάστασής του. Τοῦ εὐχόμεθα νά παραμείνει καί τώρα ἀλλά καί νά ἐπιστρέφει διαρκῶς στήν Ἑλλάδα ὅταν κάποτε ἀφυπηρετήσει στό μέλλον. Ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἄλλωστε ὑποχώρησε δραματικῶς ὁ ἀντιαμερικανισμός, παρά τίς ἄστοχες παρομοιώσεις τῆς Ἑλλάδος μέ «μεντεσέ». Γιά νά συνεννοούμαστε ὅμως, ἐμεῖς καταγράψαμε πολύ συγκεκριμένη πληροφορία. Καί δεδομένου πώς ἡ συζήτηση γιά τήν ἀντικατάσταση τοῦ πρέσβυ δέν ἄρχισε ἀπό ἐμᾶς (ὑπάρχουν δημοσιεύματα ἀπό τόν Ἀπρίλιο τοῦ 2019), καί βεβαίως δέν διεξάγεται ἐν κενῶ, παρακαλοῦμε νά μήν ὑποτιμᾶται ἡ πληροφορία μας. Ἀντιθέτως, ζητοῦμε νά ἀξιολογηθεῖ. Ἡ «Ἑστία» εἶναι μεγάλη καί ἱστορική ἐφημερίδα, δέν γράφει ἀβασάνιστα, καί συνήθως δέν διαψεύδεται.

Ἀναγνωρίζω πώς ὁ πρέσβυς Πάυατ ἔχει παίξει σημαντικό ρόλο στό νέο δόγμα «Ἑλλάς, πυλώνας σταθερότητος στόν ἄξονα Καύκασος – Δούναβης – Στενά – Μέση Ἀνατολή», ἀλλά καί τά πρόσωπα πού συζητεῖται πώς θά τόν διαδεχθοῦν –οἱ κ. Ράις καί Κάντρυμαν (ἔστω καί ἄν ὁ δεύτερος ἔχει ἀποχωρήσει ἀπό τό State Department)– στέκουν πολύ ψηλά στήν ἱεραρχία τοῦ ἀμερικανικοῦ διπλωματικοῦ κατεστημένου καί γνωρίζουν ἄριστα τήν περιοχή. Ἀναγνωρίζω ἐπίσης πώς ὁ πρέσβυς Πάυατ τοποθετώντας ἄμεσους συνεργάτες του στίς πρεσβεῖες Τιράνων, Σκοπίων καί στό Προξενεῖο Θεσσαλονίκης, ἔχει στρώσει ἀριστοτεχνικά τό παιχνίδι τῶν Βαλκανίων γιά τήν πατρίδα του.

Γνωρίζω ὅμως καί κάτι ἄλλο: οἱ πρέσβεις εἶναι χρήσιμοι στίς χῶρες τους, ἄν τούς ἔχουν ἐμπιστοσύνη οἱ κυβερνήσεις καί οἱ πρωθυπουργοί καί ἄν κατ’ ἐπέκταση ἔχουν σωστές πληροφορίες γιά νά διαβιβάζουν ἔγκυρες ἐκτιμήσεις στήν προϊσταμένη ἀρχή τους. Ὑπάρχει σχέση ἐμπιστοσύνης τῆς πρεσβείας μέ τή νέα Κυβέρνηση παρά τήν σύμπτωση συμφερόντων; Διαβιβάζονται στό State Department σωστές προβλέψεις γιά τίς ἀποφάσεις τοῦ νέου πρωθυπουργοῦ; Αὐτό μόνο ὁ κ. Πάυατ μπορεῖ νά τό ξέρει. Ἐμεῖς πού δέν τό γνωρίζουμε, εὐχόμεθα νά ὑπάρχουν καί σχέσεις ἐμπιστοσύνης καί καλές ἀναλύσεις, ἄν καί ὁ κ. Μητσοτάκης εἶναι ὀλίγον ἀπρόβλεπτος ὅπως ἔδειξε ἡ ἀπόφασις γιά τήν φρεγάτα στόν Περσικό! Καί βεβαίως εὐχόμεθα νά ἀνανεωθεῖ ἡ θητεία τοῦ πρέσβυ.

Ὅσον ἀφορᾶ τό πρωτοσέλιδο τῆς «Ἑστίας» τό ὁποῖο ἡ Κυβέρνηση παρακολούθησε μᾶλλον αἰφνιδιασμένη μέν ἀλλά μέ ἐνδιαφέρον δέ, μία ἐπισήμανση μόνον: ὁ χρόνος εἶναι κριτής ὅλων μας. Ἀργά ἤ γρήγορα θά ξέρουμε πῶς θά καταλήξει ἡ διεργασία γιά τήν ὁποία μᾶς ἐνημέρωσε ἐγκυρότατη πηγή, πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ!