ΔΙΑΒΑΖΩ αὐτές τίς μέρες τήν βιωματική αὐτοβιογραφία τῆς Ἰταλίδας Πρωθυπουργοῦ κυρίας Μελόνι, «Εἶμαι ἡ Τζώρτζια, οἱ ρίζες μου, οἱ ἰδέες μου», ἡ ὁποία κυκλοφορεῖ καί στά ἑλληνικά ἀπό τίς ἐκδόσεις «ITA VERO» (βρίσκομαι ἀκόμη στά πρῶτα κεφάλαια) καί ἐντυπωσιάζομαι ἀπό τά ἑξῆς:
Τασσόμεθα ἀπολύτως ὑπέρ τῆς σωτηρίας τῶν κινηματογράφων ὅλων τῶν πόλεων!
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΧΙ ΑΣΤΕΙΟΝ!
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ παρατήρηση: ὁ «Ριζοσπάστης» ἔνοιωσε τήν ἀνάγκη, νά ἐξαπολύσει μία ἄνευ προηγουμένου ἐπίθεση στό πρόσωπό μου μετά τήν δημοσίευση τοῦ πρωτοσέλιδου ἄρθρου τῆς Παρασκευῆς, μέ τό ὁποῖο ἁπλῶς ἀναλύαμε τήν νέα στρατηγική τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος Ἑλλάδος σέ αὐτές τίς ἐκλογές.
Τό 1989 τά δημοτικά ραδιόφωνα βρίσκονταν στό ζενίθ τῆς δημοτικότητάς τους. Τό δικό μας ραδιόφωνο, τό «Κανάλι Ἕνα 90,6» τοῦ Δήμου Πειραιῶς βρισκόταν ψηλά καί μοιραζόταν τήν πρώτη θέση μέ τόν «9,84» τοῦ Δήμου Ἀθηναίων.
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΙΩΝΟΒΙΟΣ… ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ
ΟΤΑΝ πρίν ἀπό δέκα χρόνια ὁ Νῖκος Ἀναστασιάδης ἐξελέγη Πρόεδρος τῆς Κύπρου, εἶχε λάβει τήν εἰλικρινῆ ἀπόφαση νά ἐξαντλήσει τά περιθώρια λύσεως τοῦ Κυπριακοῦ, ἀποδεχόμενος ὅτι ἔπρεπε νά λάβει ἀποφάσεις πού θά σήμαιναν σημαντικό πολιτικό κόστος γιά τόν ἴδιο.
Ἐκεῖνο πού μέ τρελλαίνει περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλη ἀσχήμια πού ξεφυτρώνει καθημερινά δίπλα μας, εἶναι ἡ ρύπανση τῶν τοίχων τῶν κτηρίων.
Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 1 Ἀπριλίου 1923
O ΚΟΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΕΒΕΡΕΣΤ
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ἡ λέξις «ἐπιτροπή» εἶναι σέ πολλές περιπτώσεις συνώνυμη μέ τήν ἀνευθυνότητα.
Ἀποτροπιασμό προκαλεῖ πλέον ἡ πολιτική ὀρθότης, ἡ μέθοδος, δηλαδή, μέ τήν ὁποία ἡ σημερινή, στεῖρα ἕως ἀρνητική σέ παραγωγή ἰδεῶν καί ἔργων ἐποχή, ἔχει παρέμβει γιά νά ἀποκαταστήσει τήν τάξη.
Μ.Η.Τ. 232122