Οἱ κυλιόμενες σκάλες

Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΟΜΟΝΟΙΑ-ΠΛΑΤΣ

Ἐπί τέλους ἤρχισαν νά τοποθετοῦνται εἰς τάς ὑπογείους εἰσόδους τῆς Πλατείας Ὁμονοίας αἱ αὐτόματοι κλίμακες –αἱ περίφημοι «κυλιόμεναι»– πού θά ἐξυπηρετοῦν τούς πεζούς: Ἑκατοντάδες ἐπαρχιωτῶν τάς περιειργάζοντο χθές μέ κατάπληξιν καί οἱ γαβριάδες τῆς Ὁμονοίας ἐφώναζαν: – «Νά, ρέ, πού δέν ἔχουμε λεφτά!». Τό ἀστειότερον, ὅμως, ὅλων, ἦτο ἡ στιγμή τῆς ἐγκαταστάσεως τῶν κλιμάκων, ὑπό τήν ἐποπτείαν τῶν Γερμανῶν «μοντέρ»: Μέ τά «ράους» καί τά «χεράουφ!» εἶχε κανείς τήν ἐντύπωσιν, ὅτι αἱ Ἀθῆναι εὑρίσκοντο πάλιν ὑπό τήν Γερμανικήν κατοχήν!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΙ ΥΠΕΡΩΡΙΑΙ

Ἐδημοσιεύθη ἀπόφασις τοῦ Ἀρείου Πάγου, κατά τήν ὁποίαν οἱ δημ. ὑπάλληλοι ἐργαζόμενοι καθ’ ὑπερωρίας πέραν τῶν 50 ὡρῶν ἑβδομαδιαίως ὑποχρεωτικῆς ἐργασίας δικαιοῦνται ἀποζημιώσεως μόνον ὅταν ὑπάρχῃ σχετική διάταξις, ἐπιτρέπουσα τήν ὑπερωριακήν ἐργασίαν, ὡς καί ἀπόφασις τοῦ Ὑπ. Οἰκονομικῶν καί τοῦ ἁρμοδίου ὑπουργοῦ, διά τήν ὕπαρξιν τοιαύτης ἀνάγκης.

ΠΟΡΘΜΕΙΟΝ ΔΙ’ ΑΙΔΗΨΟΝ

Κατ’ ἀνακοίνωσιν τοῦ Ὑπ. Ἐμπορικῆς Ναυτιλίας, θά δρομολογηθῇ ἐντός τῶν ἡμερῶν τό πορθμεῖον «Ἀλκυών» μεταξύ Ἀρνίτσης Λοκρίδος καί Αἰδηψοῦ.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ